Fantasy Letters Novels & Stories

Love, - April. She's crazy. Everytime I read her letter hindi ko mapigilang matawa. Maraming naglalagay ng mga sulat sa upuan ko at sinunog ko ito lahat maliban sa isang 'to. Sa bag niya kasi nilagay kaya hindi ko nasunog kaya naisipan kong basahin na lang ang sulat niya. She's crazy. She's so crazy. But, I like her craziness. Gaya sa sinabi niya sa sulat, nangingibabaw ang sigaw niya sa tournament.

"But the secrecy is more important than-" "To hell with secrecy. At this age Cayden, do you think people will believe it? Have you read Harry Potter? Twilight? Immortal instruments? Elite? They are a bunched of books about fantasy novels. Do you think, 7 billion people will believe the story? They will be fascinated but will never believe the story." Saad ko rito, dahil yun naman ang totoo. In the 20th century people will not believe such stories. Usong uso nga ito sa w*****d. "Fine, you can keep it." Sumusukong sagot nito. Kaya kinuha ko kaagad ang libro dahil baka magbago ang isip nito bigla at sunugin pa nito ang libro.

No infringement or imitation is intended. Please read with an open mind, and respect this as a creative piece rooted in character backstories, emotional exploration, and fantasy. Stay classy, and don’t forget—it’s just a story.

Isa lang ito sa mga tahasang sulat na ipinadala niya sa akin, pero bawat detalye roon ay malinaw pa ring nakatatak sa alaala ko. Bata pa ako noon at sumasailalim sa therapy. Matapat kong sinabi sa therapist ko na dapat ay nakakaramdam ako ng pambabastos, lalo na pagkatapos ng nangyaring kidnapping, pero nagdidigma ang mga emosyon ko. My therapist suggested that perhaps I felt safe because the letters contained something more sensual than threatening, there were genuine feelings behind them. In Maximus’ letters, I was the one in control. I experienced something entirely different from my reality in that narrative he created.

sabi niya. “Galing saan?” “Walang return address po. Pinapirma lang ako.” May maayos na packaging, walang sulat. Pagbukas ko, isang pirasong libro: Letters to the Lost Soul. Sa loob ng unang pahina, may nakaipit na card. > I read this and thought of you. — L Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko. Natigilan lang ako, tinitigan ‘yung titik na L — simple, pero parang pamilyar ang bigat.

“Anong ibig mong sabihin?” “I know don’t. I have a hunch that I you are not what this letter is talking about. Ang alam ng lahat, ako ang mommy ni Fairy. Kaya imposibleng may makaalam nito bukod sa ‘tin. And besides, this kind of letter’s been sent to my mother regularly. Bina-block lang ni Dad.” “May nagpapadala rin ng ganitong letters sa mama mo?” “Yeah.” Tumango siya at tipid na ngumiti. “But you don’t have to worry. Tinawagan ko na rin si papa para mag-imbestiga—”

Makikita kase ang isang malaking pinto na may itsura ng paro-paro – isang Fera na itinuturing na pinakamagandang Fera sa lahat ng Neutral Fera, agad kong binigkas ang Enchantment na tanging kaming mga Prinsepe at Prinsesa lang ang may alam. "Oh borboletas que acalmam meus sentimentos abram suas asas e voem com minhas dores." Pagbigkas ko sa Enchanment, bigla namang bumukas ang pinto, siya nga pala hindi to mabubuksan nino man, kahit na nga kami na mga Prinsepe at Prinsesa ay kailangan pang bigkasin ang Enchantment na makakapag bukas dito, pero may isang libro ang nagsasabing merong isang Fantasian ang kayang makapasok sa lagusan ng "Garden of Lepidoptera" na hindi binibigkas ang Enchantmen a

Maaga silang umaalis ng bahay. Kadarating ko lang sa university. Nasa tapat ako ngayon ng upuan ko dito sa room namin nang mapansin ko ang isang papel na naka-ipit sa armchair ko. Napapadalas na yatang mag-iwan ng sulat itong secret admirer ko kuno. Hindi ako si Rapunzel ha, kasi baka isipin niyong ang haba naman ng hair ko porque may nagbibigay lang sa'kin ng love letters. Actually hindi manlang ako kinilig sa mga ganitong gawain ng mga lalaki. Mas nako-corny-han nga ako, e. Kasi kung seryoso talaga siya hindi niya itatago 'yung identity niya those nonsense letters. Tsh, napag-hahalatang duwag.

Ngunit hindi pa pala at heto pa ang isa! Sinilip nito si Patrick kung naroon ba siya bago nito buksan ang envelope, she unclasped the familiar golden yarn and it opened right away. "SEE YOU SOON, MY ACE!" Kagaya ng dati'y all caps pa rin ito at bold lahat ng letters. Same font style and font size, isang phrase lamang at mukhang hindi na threat ang laman nito. Isa ng. . .reminder? "Fuck whoever this sender is! Dahil sa kaniya'y muntikan na'kong ipadala sa ibang bansa. Fuck his threats, duwag ba siya kaya sa letter niya idinadaan ang banta niya?"

Naka-reserve sa royal family ang letterhead, nakalagay din ang pangalan ni Freyja sa recipient column. Nagulat siya ng ilang sandali at mabilis na pinunit ang envelope para mabuksan. Ang laman ng letter ay ang mga sumusunod: Freyja, alam ko ang ginawa ng mom mo at pasensya ka na at hinayaan kitang lumaki sa isang lugar kung saan wala kang makitang pagmamahal ng isang ina. Bilang hari ng bansang ito, may utang na loob ako sa grandmother mo, at hindi ko masyadong binigyan ng aral ang mom mo kaya nagilang dahilan pa ako bakit wala kang kumpletong pamilya.