Fate In Tagalog Novels & Stories

NAGPAPASALAMAT AKO SA SUPORTA NG PINSAN KO, HAHA, SHOUT SA'YO AT SA MGA KAIBIGAN KO NA ANDIYAN SA TABI KO KAPAG NAHIHIRAPAN AKO KASI WALANG IDEA MINSAN. NGAYONG NATAPOS KO NA ITO, SANA AY MATUWA KAYO KASABAY NG PAGIGING MASAYA KO DAHIL SA WAKAS, MAY NAIBAHAGI NA NAMAN AKONG PANIBAGONG ISTORYA. MARAMING SALAMAT SA INYO, MAHAL KO KAYO!!💜 -Iamawriter Epilogue Catherine's POV When they say ‘Love’, ang unang pumapasok sa isip ko ay ang salitang ‘Sweetness’ at ‘Pain’.

Isang mapait na nakaraan. TATLONG buwan nang manilbihan si Pacita sa mga Natividad. Isa sa anak ni Don Faustino ang naging amo niya. Si Enricko Natividad, ang ikalawa sa magkakapatid na Natividad. Kilala ito bilang alkalde sa bayan ng Sta. Fe. Bukod sa pagiging arogante ng binata ay malimit lamang ang kinakausap nito.

sagot ng lalaki. "Salamat!" Dumukot si Maya sa bulsa nito at kinuha ang perang naka-bundle. "Heto, hindi ko alam kung sapat na iyan, bata! Pero ito lang muna ang maibibigay ko. Mangyari lamang na huwag mong ipagkalat ang nakita mo rito."

Ale wondered what else that mouth can do. "Well, you bumped into me at the park. Now we're on the same flight. Ano ang gusto mong isipin ko?" Ale does not believe in fate. Fate is for foolish people. Tao ang gumagawa ng sariling buhay nila at walang kinalaman ang kapalaran.

Reika's Point of view: I'm still crying while holding my baby bag. It's so dumi na! This bag is my favorite pa naman, he's making me gigil. I'm gigil na gigil sa kaniya. He's not here, after ko siyang sigawan he left without telling where he will go. So what's my pake ba? Bahala siya d'on.

hahahaha Mingle kasi yun Fatima haha! " Grabe .. pati ba naman pangalan ko sinabay mopa? ". ani ni Miguel " Ayaw mo ba saakin?gwapo na, masipag na, macho pa! ". yabang nito at pinakita ang muscle niya kuno* " Humahangin po..kumapit kayo baka tangayin tayo ". saad ni Fatima " Si Fatima naman ". ngusong saad ni Miguel

Umupo naman siya sa tabi ko at magkaharap kami, we're sitting sideways. "Ba't ka natataranta bigla?" naitanong ko. Nang marinig niya lang yung apilyedo ko, para siyang mabaliw sa paglilinis at pagayos ng mga gamit niya dito. "Eh, 'di ba, Victoire ka?" tumango ako. "It means, you're powerful! Nakakahiya naman na magulo ang bahay ko gayong may isang makapangyarihan na--"

“Unlock it!” “Shit!” I heard him curse. “I forgot the key inside.” My eyes widened. “W-What?!” "Sumilong muna tayo roon!” “What?!” Wala akong nagawa nang lumapit siya sa akin at ginamit ang mga kamay para takpan ang bahaging ulo ko. Tumakbo kami sa waiting shed at doon sumilong. Damang-dama ko ang malamig na tubig ng ulan sa buong katawan ko.

In the quiet of his departure, I whispered a silent prayer for her happiness and well-being, a final farewell to a love that had once defined him but now set me free. Ang bilis ng panahon, hindi na kami mga bata. We've grown into a matured persons. Ang mga kaibigan ko, may sariling pamilya na din. We were all both successful na sa buhay. Ako na may Sharmaine at Scarlett na, si Kuya Darwin na mayroong fiancé na si Vanessa, si Marisse na ngayon ay mayroong Martin na. Nagbunga na ang lahat ng aming pangungulila at paghihirap.

Hindi n'ya alam kung ano ang ibig sabihin nito dahil hindi n'ya naman kilala ang kapatid ni Bailey at wala s'yang alam sa background nito ngunit kahit ganon pa man ay wala pa rin itong karapatan na tratuhin ng ganito. "Kahit ano pa ang rason mo ay wala ka pa ring karapatan na tratuhin s'ya na parang hayop!" galit na sabi n'ya rito at nakalimutan na hindi pala nakakaintindi ng Tagalog ang lalaki.