Fears In Tagalog Novels & Stories

Nago-overthink ako and I can't help it because I fear of losing him. "Scared of what?" tanong niya I'm scared because I love you at ayokong may mangyaring masama sayo. I have nothing left aside from Celine and you. Gusto kong isantinig iyon pero pinili ko na lang na wag. "I'm scared of losing you. Alam ko kung anong klaseng buhay ka kaya takot ako na baka isang araw...." Huminto ako at pinunasan ang luhang bumagsak pala. "Baka wala kana sa tabi ko, na baka iwan mo ako."

Kundi ang takot na malaman ko ang katotohanan. "Ang lamig ng mga kamay mo, are you nervous, Hera?" may pag-aalala sa boses na iyon ni Fei. "Y-yes, kinakabahan ako, Fei," sa wakas ay nasabi ko. "Alam ko, but always remember. Narito lang ako kung sakaling hindi mo na kaya. Tandaan mo 'yan. May kaibigan kang handang ipaglaban ka. Pakiusap ko lang, hindi ako sanay na makita kang mahina pa sa batang paslit," tugon ni Fei sa'kin. Ramdam ko ang pagpisil ng mga palad nito sa aking mga palad.

"What are you afraid of?" Lumingon si Frederick at marahang niyakap ang babae, ang boses niya'y napakalambing na tila nang-aakit. "Natatakot ako na masira ang pamilyang Garcia, natatakot ako na kami ni Jasper ay maging walang pangalan at hindi na makikilala habambuhay at natatakot ako na pagtanda ko ikaw ay... magbago."

she hugged me tightly while whispering something but because my system was already occupied with fear I could no longer understand of any words she was trying to say. "Hey don't be scared just stay calm okey? we are here we won't allow that dickhead to be near with you and even touch a single strands of your hair, we promise you that" pagpapagaan sa akin ni Freianne, umiling iling ako habang patuloy parin sa pagbuhos ang mga luha ko, my hands were still shaking.,my heart was beating too fast na halos hindi ko na masundan sa sobrang bilis.

Ramdam niya malakas na kabog ng puso niya. “Damn, babe! I'm so worried and scared that you didn't go home. Tapos malalaman kong nakidnap ka? Damn, gusto ko silang patayin... Damn it!” Nakita nito ang sugot at pamumula ng pisngi niya.

Lalo na makita ko ang mukha niyang 'di maipinta pa din. "I'm scared." pang aasar na wika ko. Kasabay na pag akto ko na para talaga akong natatakot. "Ah! ganon. Kung kilitiin kaya kita diyan." ani nito. At walang pasabi na kiniliti ako nang kiniliti kaya tawa akong nang tawa.

Pumikit sya, pinipilit ang sarili na ignorahin ang tunog ng kidlat at ang malakas at mabilis na tibok ng kanyang puso. "If you're afraid of lighting, there's nothing wrong about it. Merong kanya-kanyang kinatatakutan ang lahat ng tao, takot nga ako sa puno ng sampalok e." Kunot ang noong napatingin sya rito. "Are you kidding me?"

(TFD) Chapter 54 I was scared and worried. I don't worry about myself but about the people I left behind. Kumuyom ang mga kamay ko sa aking kandungan at pumikit ng mariin nang maalala ang kalunos-lunos na sinapit nila.

"Baby, don't worry I'm fine." "Whaaa... okay? Bakit may dugo yang damit mo, huh?" Humagulgol kong tanong. Hindi ko alam kung bakit ako napahagulgol sa pagiyak. Hindi ko maintindihan itong sarili ko. Basta ang alam ko sobra ang nararamdaman kong takot ngayon dito sa aking puso at tanging pagiyak lang ang naiisip kong paraan para mawala ito.

Lisa POV “Ahh!” sigaw ko nang mawalan ako ng balance mula sa pagkakaupo ko sa mga balikat ni Fier. Kumapit naman ako sa sanga ngunit talagang ‘di ko matiis ang kati at kilabot na hatid ng kung ano mang bagay ang naramdaman kong gumapang sa akin. Takot na takot ako. At mas lalong takot na takot na baka mahulog ako sa damuhang lupa na ito. Hindi naman ganoong kahahaba ang mga damo dito. Lupa pa rin naman ang kababagsakan namin. Lupa na nakalabas ang mga malalaking ugat ng mga punong nakatanim dito.