Novel & Cerita Feature Writing In Tagalog

"Sumama ka sa 'kin." Pagak siyang tumawa kahit walang tigil ang pag-agos ng luha niya. "Kasal na ako kay Mael. Sa kanya na mapupunta ang mana," patuyang sabi niya dito. Bumakas ang pagkabigla sa mukha nito. "So, alam mo na pala?" naging blangko ang mukha nito. "O-Oo "

Manolo’s POV Halos mag-isang linya na ang mga kilay ko dahil sa pagkakakunot ng noo ko habang naglalakad papalapit sa pinto ng opisina ng daddy ko. Marahan na tango at maliit na ngiti naman ang isinasagot ko sa mga tauhan ng daddy ko na bumabati sa akin kahit pa mas gusto kong dedmahin ang mga ito. After five years as a politician, I’ve mastered the art of being polite even when I don’t feel like it.

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

“M-Mas masaya pa rin talaga kapag mag-isa ka sa buhay. M-Maligayang kaarawan, Helliry.” — Author's Note: Hello everyone! If you have time to read my note, kindly read it ^^. First of all I just want to thank those people na nagbasa at nag support sa first story ko rito na The Billionaire's Wife. Dahil diyan mas pagbubutihin ko pa ang pagsusulat.

Hindi nya natuloy ang sinasabi nya dahil nag salita na ako. "Hinding hindi ako babalik sakanya and can you please stop talking about him?" Pakiusap ko. "Davion really loves you" Tumingin ako kay Davion na nakatingin parin sa'kin. "When you left him, he never smile and laugh. And he's always talking about sons or daughter, hindi namin alam kung bakit. Everytime na makakakita sya ng mga bata kahit saan, bigla syang naluluha"

“Serene, kailangan mong harapin ang resulta ng ginawa mong pagtatago ng mga apo ko sa kanila. Kung ako rin ang nasa katayuan nila ay syempre natural lang na magalit ako at sumama ang loob sayo. Noon ka pa kasi namin na pinipilit na sabihin sa amin kung sino ang ama ng dalawa at nitong huli lamang namin nalaman, tapos ngayon ay ganito na.” Napakagat- labi siya. Napakabilis ng pangyayari at sa isang iglap lamang ay nalaman na kaagad nila ang totoo. Bakit ba kasi niya pinangahasan ang magtayo ng shop sa kabilang bayan. Bakit ba kasi hindi sumagi man lang sa isip niya na baka nga mag- krus ang mga landas nila ng mga Del Fuego.

Dahil nga ma'pride siya at kahit mali ay gagawin parin n'ya dahil ayaw nyang nasasabihan ng mali ang ginagawa n'ya. Dahil mabait kaming dalawang anak nya ay ayaw namin siyang magalit saka sawayin dahil mahirap na baka atakihin naman sya ng highblood nya o kundi sa puso na talaga. Habang nakatulala sa kisame ay napabuntong hininga ako ng malalim dahil sa nangyayari sa buhay namin lalo na sa buhay ko!

Love, Admirer. Itiniklop ko na at inilagay sa wallet ko. Badtrip pa rin ako kanina pero dahil sa sulat ay gumaan ang pakiramdam ko. I really need to find this girl. I should stay away from Miaka. I need to remove this speedo, ang sikip sa balls.

Tila isang mabangis na hayop na nakawala at nakalaya ng mula sa pagkakakulong. Wala na ang gapos ng dalaga ngunit wala na rin itong lakas upang makapanglaban pa. Punong-puno ng pasa ang katawan ang dalaga. Nawalan siya ng malay kayang isang malakas na sampal ang kanyang mula sa Tsino at muli ay inangkin siya nito. "Thank you." bulong sa kanya nito at binigyan ng isang halik sa pisngi bago siya nilisan. Nag-iwan ito sa kanya ng triple sa ibinabayad ng iba.

alanganin kong tanong "Wala…" ngumiti siya, kung hindi ako magaling kumilatis ng tao ay hindi ko mapapansin na peke ang ngiting iyon. Magaling siyang magpeke ng ngiti, 'yung tipong matagal na niyang ginagawa 'yon at sanay na siya. to be continued..