Filipino Characteristics นิยาย & เรื่องราว

Tanong sa akin ng lalaki na nagsasalita. Nilingon ko siya, nakangiti. Mukhang may lahi siya. “I’m Filipino,” he immediately told me when I looked at him puzzled. Tumango ako, “so? Mainit ba o malamig?” “Hot,” sagot ko nang mahina. Sino ba ang magkakape tas malamig? Hindi ko na lang iyon nilakas dahil baka ma-offend itong kababayan ko. Tinulungan pa naman niya ako.

Doon ang talaga ang mga ito bale pauwi uwi lang sa pilipinas. "Oo nga. Natapilok at napilay siya eh iyon ata ang ikinalalagnat niya. " Sabi pa ni tasia. Aspiring model kase si alexa, iyon ang pangarap nito noon pa. Ang maging isang super model na kikilalanin sa larangang iyon.

Sapagkat sa height niyang five-ten and a half, hindi hamak na mas matangkad nga naman siya sa karamihan sa mga Filipina. Isa’t kalahating pulagada na lang six-footer na siya. Kumpara nga naman sa karaniwang five-three ng mga Filipina o kahit ng karamihang Filipino, mala-higante talaga siya. Kaya naman payo sa kanya ng mga tiyuhin niya, lagi siya dapat nakangiti. Para maliwanag lagi ang mukha niya at mukha siyang approachable. Nang hindi rin daw siya pinagkakamalang naghahanap ng away o na tomboy siya.

Bahala na! Napansin ko abala ang lahat sa mansion at may ilang bisita ang nagdadatingan, marahil mga kaibigan at kamag-anak ni mommy. Kahit purong German ang namayapa ko lola ay half-Filipino half-German naman si lolo, kaya mga tradisyon ng mga Filipino ay sinusunod pa rin dahil nasa Pilipinas kami.

Kaya kung tutuusin, nalahian na ang mga ninuno ko ng mga taong nanakop at naligaw sa bayan ni Juan Dela Cruz. Noong 19th century, ang tawag nga daw ng mga Europeans sa mga Pilipino ay short-statured, kapareho ng mga bansa sa Southeast Asia. Pero bakit bothered ako kapag sa bibig ng lalaking yon lumalabas ang panunukso? Hindi ko naman gustong maging perpekto sa paningin niya kahit kailan.

naiiling na tawa ni dad. "But in the Philippines in some other part or provinces, diba bawal din yan anak?" tanong ni mom. "Ahm yes mom, I think so, kasi Philippines had been invaded by other countries way back in the past that's why we were able to adopt diffirent culture and tradition of the other parties." I remember the Christian religion was came from spain and that is why there are some Americans and half Spanish that lived in the Philippines. "You really are a genius baby." natatawa at proud na anas ni mom.

“Even you?” Iniangat ni Kara ang kanang kamay at iminwestra gamit ang kanyang hinlalaki at hintuturo. “Konti lang.” Napatango si Marco sa narinig na slang na pagsasalita ni Kara. Nabasa niya sa ipinagawa niyang background check kay Kara na lumalabas na half Filipina ito dahil kapwa may isang FIlipino na magulang ang mga magulang ng babae ngunit hindi nasabi doon na nakakaintindi at nakakapagsalita sila ng Filipino.

“Haven’t your parents taught you well to respect every memory of every person, especially those of the dead?” He can’t help herself chuckling again. “Well, sad to say but it was not.” “Your mistake!’ her quick answer with a sarcastic look. She started to move her steps out of the way. “That’s why Filipino culture is highly humiliated. Many of you aren’t too brave to stand out for their traditions and beliefs. Poor Filipinos!” Napa ‘Wow!’ siya sa mga sinabing iyon ng babae. Daig pa nito ang sikat na personalidad ng pinoy na malakas mangcritic.

You know she's just and kind, but her air gives a feeling of intrinsic superiority so, at the same time, I don't know, but it's intimidating. Then, I realized Zaro and Senyorita resembled a lot. On character and physique. Her complexion was a perfect representation of Filipina beauty—light tan shade and glass-like skin texture. Nakapuyod nang mababa ang katamtamang haba ng buhok. At kung titignan ang mga suot na alahas, animo'y ipininanganak ang Senyorita upang ternuhan ang mga 'yon. Napangiti ako. Naputol lang nang nagawi na ang mga mata sa direksiyon ni Zaro.

Actually kung nasa pilipinas ako, kahit 6:30 pwede ako mag prepare Kasi Naman Walang paki Ang mga people duon kahit late sila yong iba nga Ang katwiran ay; "It's better to be late than never" Well, di ko masasabing tradisyon yon Ng Philippines, Ewan ko ba kung bakit ganun Basta Ang alam ko iba Ang mindset naming mga pilipino Kasi we always enjoy the life everyday and so Hindi uso Ang pressure. Hindi ko naman sinasabi na mga irresponsible kami sadyang alam lang namin Ang pag kakaiba Ng responsibility at Happiness.