Novelas y relatos de Filipino Declamation Piece

Pinigilan ko ang mapapikit dahil sa init ng hininga niyang tumama sa aking balat. Hindi nagtagal ay biglang naputol ang aming pag-uusap dahil tuluyan ng sinimulan ang event. Isa-isang tinawag ang mga pangalan ng mga nandito, kasama na rin ang pangalan ko roon, ganoon din si Mr. Javarez. Mabuti nalang dahil hindi ko na kinailangan pang umakyat sa mini stage katulad ng ginawa ng iba. Kaya ang ending, nanatili lamang akong nakatayo sa tabi ni Cara.

Sermon naman ng matinong bahagi ng utak niya. "Matagal nang nananahimik ang ating lahi sa gitna ng kadiliman ng pagkaalipin. Taon-taon, araw-araw tayong pinagbabayad, pinarurusahan, pinapatahimik. Ngunit tayo ngayon ay gising na. Hindi tayo isinilang upang maging alipin magpakailanman. Ang Katipunan ay hindi lamang isang lihim na kapatiran. Ito ay apoy. Apoy na magsusunog sa tanikala ng pang-aalipin. At tayo ang sigang magbibigay liwanag sa ating Inang Bayan! Hindi tayo lalaban para sa pansariling kapangyarihan, kundi para sa dangal ng bawat Pilipino. Huwag tayong matakot. Ang tunay na anak ng bayan ay handang mamatay alang-alang sa kanyang bayan. At kung sakaling malagutan ng hininga, n awa

Ito ay isang deklarasyon ng pag-ibig, pagnanasa, pananabik at pagsinta bilang I make a show of slipping my panty off, my eyes never leaving his as I bite my bottom lip in seductive verve. I make my way to him kaya mga sentimetro na lang ang pagitan ng mga mukha namin at napapadaan ako sa matigas pa niyang pamalo. I teased him, taking both his hands and placing them on my baby bump then lowering myself so that his impressive length just barely grazes my flesh then pulling away. Pahirap din para sa akin, ngunit gusto kong makita siyang sabik at handang madama ako.

May kimi naman siyang ngiti sa labi. “YA znayu etot vzglyad, Sidin. Nikogda ne lgi mne o brake, ved' eto ochen' svyatoye delo. A yesli ty sobirayesh'sya sdelat' eto zdes', na Filippinakh, razvod dazhe ne rassmatrivayetsya,” nagbabantang wika ng ina. [translation: I know that kind of look in your face, Cydine. Don't you ever lie to me about marriage because it's a very sacred thing to do. And if you're going to do it here in the Philippines, divorce is not even a choice.]

ay iyon ang unang larawang tumatak sa isip niya. Ilang beses siyang tinawag ng emcee para sabayan ang pambansang awit at panunumpa, ngunit huli siyang nakakasabay. Habang nagsasalita ang University President tungkol sa kahalagahan ng wikang Filipino, wala ni isang salita ang pumapasok sa isip niya. Tila may sariling pelikulang paulit-ulit na tumatakbo sa kanyang isipan.

Kung sana nga na totoo ang lahat at walang pagdi-desisyon na naganap ay sigurong lubos ang kaligayahan niya bilang isang bride. “By the authority vested in me by the Republic of the Philippines, I now pronounce you husband and wife,” pagtatapos na sabi ni Judge Agustin saka binalingan si Fien. “You may kiss the bride.” Nagtama ang mukha nila ng asawa. Nanatiling seryoso ang mukha nito. Tila nanginginig ang bawat kalamnan niya kasabay ang kakaibang kabog ng dibdib niya. Nagulat at nanlaki ang mga mata niya nang bigla siyang halikan ni Fien sa labi niya.

Mukhang pinaghandaan naman ni Janina ang eksenang ito dahil may inilabas itong ballpen para pagpirma na lang ang gagawin ko. "No way! It won't happen unless I'm dead. Kahit kailan ay hinding-hindi ko matatanggap ang babaeng iyan bilang asawa mo, Phil!" humihingal sa galit na sigaw ni Lolo Fidel. Wala na itong pakialam pa kahit na nasa harapan ito ng maraming reporter. "Wala na kayong magagawa pa, Lolo. Buo na ang desisyon ko at hindi na iyon magbabago pa," final ang boses na sagot ni Phil.

Marahan niyang sinabi pagkaraan ng ilang sandali, "Ang nasa kompetisyon sa debate ay hindi ako." "Ano ang sinabi mo!?" Kinagat ni Phil ang kanyang mga ngipin. "Paano mo pa rin maitatanggi sa yugtong ito!?" “Hindi ako iyon. Ito ang aking nakababatang pinsan, si Marco Hamerton." Naramdaman ni Phil na napuno ng puting ingay ang kanyang mga tainga habang dinilat niya ang kanyang mga mata, at nanginginig ang kanyang mga labi.

Iyon bang ibinibigay natin sa taong gusto natin ang mga bagay na walang hinihiling na ano mang kapalit. Pansin ko ang medyo may kataasan na anf sinag ng araw na nagmumula sa labas ng bintana ng kwarto ko. Maririnig mo ang iba't ibang uri ng pagtunog o ingay na nanggagaling sa buong kapaligiran ng bayan ng Coron. Natitiyak ko rin na, napakaraming tao at turistang naglilibot na ngayon upang manood ng mga palabas sa Plaza o hindi kaya naman ay nakikisaya. Balita ko pa, mayroong Street Dance mamayang hapon na gaganapin sa Plaza.

My promotion here is also at risk. "We're sure you won't disappoint us and you won't refuse this task, right Ms. Cledera?" Napangiti ako ng bahagya at dahan dahang napatango. "O-Of course not. I will surely do my best to do my job in the Philippines for our company's success." "Okay, great! This meeting is done. You can all go back to your office. Have a great day!"