Novel & Cerita Filipino Declamation Piece

Kabado, naghihinagpis at umaasang magkaroon ng tunay na hustisya. The sound of the soft shuffle of papers and the murmurs of spectators. Kahit ang stenographer ay inihanda rin ang machine nito, ang court interpreter ay nakaupo malapit sa witness stand. Ang mga abogado at defense counsel ay abala rin sa pag-aayos sa kani-kanilang puwesto. "Please be seated," sabi ng may edad na judge. Muling nagsalita ang clerk ng korte. "Criminal Case number 24-1789, People of the Philippines versus Ezekiel P. Bellevera for the crime of homicide, murder, and physical assault of the witness."

🎶Let my voice lead you this way I will not lead you astray Trust me as we reach the side Jumping out where men have died Hear my voice beneath the sea Sleeping now so peacefully At the bottom of the sea Sleep for all eternity 🎶 Kanta namin. Wala nang nagawa ang mga taong iyon, para silang inaantok at nanaginip habang dilat ang mga mata. Ngumingiti-ngiti pa sila na parang wala sa ilalim ng tubig. Wala na sila sa kanilang ulirat kung kaya't hindi nila namamalayang pinapasok na ng tubig ang kanilang mga baga.

Unti-unti nang nawawala ang kumpyansa kong mananalo ako. "For the second place... August Clyde Dela Riva of Heinz International School." Nang tawagin ang pangalan ni August para sa second place ay nawala na talaga ang pag-asa ko. Sa tingin ko ay mukhang mas magaling talaga sa akin kaya ano pa kaya yung first placer na natalo siya? "For the first place and the champion of this year's Impromptu Speech..." nang banggitin iyon ay para na akong isang nalantang halaman. I slouched my back and looked down. I failed this---

Pathetic. Oras na para magbigay ako ng aking speech. Ito ang aking inihanda: “Gaya ng nalalaman ng ilan sa inyo, ako po si Eliana Garcia. Sa 10th anniversary ng matagumpay na paglago ng G.E Company, nais kong batiin si Jackson Garcia, ang aking ama, ang pinakahanga-hangang lalaki sa buong mundo. Ang pinakamahusay na parent na maaari nating hilingin. Hindi kailanman siya lumiban sa mahahalagang bahagi ng aking buhay, maging sa mga parties, mga school events, at iba pa. Masasabi ko na hindi naging madali ang journey patungo sa puntong ito, binalanse niya ang trabaho at ang pagiging magulang, at ngayon, isa siya sa pinakamatagumpay na lalaki sa lungsod. Dad, ang iyong kahanga-hangang halimbawa

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

*** shout out po kay Leslie Dayao, reading from Laur Nueva Ecija Wena Abarquez

sabi ni Deo "Ang tunay na bayani ay may lakas ng loob na harapin ang hirap ng buhay at ang dumanak na dugo." seryosong sabi ni Elara. "Ipaubaya mo na lang sa mga matatapang 'yan. Hindi ako matapang." sagot nito. "Dapat kang maging isang mandirigma ngayon." "Ayoko." takot na sabi ni Deo. "Kapag ang lalaki ay nagsabing ayaw, ang ibig sabihin niyan ay gusto. Gagagawa tayo ng sampung sets ng practice papers sa Filipino ngayon, tapos ang usapan." sabi ni Elara.

Ramdam niya na mas bumilis pa ang tibok ng kaniyang puso, kaya naman bago pa niya matagpuan ang sarili na wala ng malay ay mabilis na siyang tumakbo paalis doon, patungo sa exit ng venue. ~ "Seriously?!" Evelyn exclaims while looking at her friend. Tumango si Samantha, at sa panibagong pagkakataon ay napabuntong hininga na naman siya ng malalim. "Hindi ko maintindihan kung bakit sa dami ng tao rito sa mundo, kailan na siya pa! Damn it! The man I had my one night stand is my step-brother? Fuck!"

Narinig ko naman na nag tss si Penelope bago mag smirk. Lahat naman sila napatingin sa akin kaya mabilis akong sumagot. "Aba, akala niyo ba kayo lang, sýempre ako din. Ayoko mag-isa no!" Lahat sila oo, tapos ako hindi, syempre hindi papahuli sa yes ang guapong ako. Isa pa kung hindi dahil kay master, baka sumalangit na rin ako kasama ng aking mga magulang.

Isang masigarbong palakpakan ang dumagundong. “To formally start our program, let us all rise for the doxology to be rendered by Mr. Rodolfo Capili, one of our Judges for tonight’s event. This will be followed by the singing of our Philippine National Anthem.” Dagdag pa nito. Tumayo ang lahat ng tao. “I’m Timmy Dulay, your host for tonight, and this is, Miss Santa Barbara Comprehensive School 2005 Coronation Night. So, let’s not prolong the waiting of our audience. Isang masigabong palakpakan naman diyan!”