Filipino Story Novels & Stories

“Talaga?” “Yup, in the Philippines. May batang tumulong sa akin noon na bumili ng kape rin sa isang stall sa Pinas, kaya…naalala kita sa kanya.” Kwento niya, “Am I madaldal?” Napakamot siya sa kanyang batok. Nakatingin lang ako sa kanya. May inaalala lang. Para kasing may ganyang eksena rin na nangyari sa akin noon. Pero baka hindi naman.

At ngayon ay lumalagay na pareho pala silang mali ng kanyang maybahay. Hindi nasiyahan ang alperes. Sumangguni siya sa isang sarhentong sibil, si Sarhento Gomez na noong bata pa ay nagbalak maging kura. Ikinunsulta niya ang tungkol sa problema nilang mag-asawa tungkol sa pagbigkas ng pangalang Filipinas. Nainis yata ang sarhento. Iyan na ang kinagawiaan noong unang panahon. Filipinas! Filipinas!

Napailing na lang ako at tinanggal iyon sa isip ko. Mabilis ang naging byahe. Hindi ko alam kung talagang mabilis ba o dahil lang subrang daming pumapasok ngayon sa isip ko kaya hindi ko namalayan. "This is my first time going here in the Philippines," nakangiting sambit ni Kirra, habang hila-hila ang maleta nito. "There's nothing special here, Kirra." "There is, Architect. Just like other people say, it's more fun here in the Philippines."

Kasi muka naman siyang hindi lumaki rito. "Almost ten years. Actually, I'm not British. I Am a Filipino. I'm currently living here, because my parents migrated here when I was a teenager." saad niya. At dahil pinoy pala siya nakipag kwentuhan ako sa'kaniya. "Nice! pero nakakabalik ka pa ba sa Pilipinas?" curious na tanong ko sa'kaniya. "Hindi na rin, dito na ako tumanda at nagka asawa." sagot niya.

masiglang sagot ni Yuni sakin na may malawak na ngiti. Ginawaran ko rin siya ng matamis na ngiti. "Masaya ako na masaya ka,"mahinang sagot ko rito. "Mommy, ang ganda ng Philippines. I also meet Tita Fimescar children, kaya lang her daughter has a little gloomy and killjoy but her two sons were great to have fun." Kwento niya. She's studying in the Philippines since that's his daddy's want and for me, that was the best decision.

I offer, nang nage-effort silang mag selfie na dalawa. "Oh, really?" Tanong ng lalaki sa akin. "Oho, I—I mean yes." Nakangiti kong sagot sa dalawa na hula ko nasa 40's na. "You are a Filipina?" Tanong ng babae. "Yes. Pure, Filipina, Madam." "Oh, same here. And my husband is Filipino American." Sagot nito sa akin na nakangiti. "Hay, salamat, kahit papaano pala ay magkakaintindihan ho tayo. Sige, kuhanan ko ho kayo ng picture ni husband mo po."

Doon ang talaga ang mga ito bale pauwi uwi lang sa pilipinas. "Oo nga. Natapilok at napilay siya eh iyon ata ang ikinalalagnat niya. " Sabi pa ni tasia. Aspiring model kase si alexa, iyon ang pangarap nito noon pa. Ang maging isang super model na kikilalanin sa larangang iyon.

Epilogue Philippines 3000 “ASULA! ANO BA naman iyang kwento mo? Bakit ganyan? Ang bitter mo naman. Pangit na nga ng kwento mo, mas pinapangit mo pa sa ending.” Reklamo ng kaibigan niyang si Angelie nang matapos nitong basahin ang manuscript niya sa kaniyang laptop.

At nagsimula na muli siyang magkwento habang nakikinig lamang ako sa kanya ng mabuti. Ayon sa kwento niya, nabili ng ninuno niyang isang Kastilang Gobernador-Heneral ang buong isla. Sapagkat may mabuting puso ito ay nagpasya na sa Marikavan na manirahan kasama ang asawa na kinuha sa Espanya at doon na sila bumuo ng pamilya. Nang dumating ang mga Hapon upang sakupin ang Pilipinas ay nagnobena raw ang kanyang mga ninuno upang hindi matunton ng nga Hapon ang kanilang lugar at hindi sila masakop. Dininig daw ng Diyos ang kanilang mga dasal. Kaya simula noon ay hindi raw pwede na hindi maging Madre o Pari ang kahit isa sa anak sa bawat henerasyon.

Pero magkaganoon man natuwa siyang nagiging komportable na si Phillian sa kaniya. He told stories about how he started as a fisherman, and how he met the people who were now working for him as they walked on the shore. Marami itong kwento tungkol sa karanasan nito sa laot, na minsan na raw itong napahamak dahil sa bagyo. Na nagkaroon daw ito ng maraming kaibigan, na naging mabuti ang buhay nito kahit wala ang tulong ng pamilya.