Novel & Cerita Finally In Tagalog

Lol "Oh mabuti naman. Tara na't umalis baka ma-late pa tayo sa byahe." Sagot ni Dad saamin at kinuha mga gamit nya sa kwarto ganon rin kame ni kuya. Habang nasa byahe kame papuntang Airport hindi ko lubos maisip na babalik pa pala ako ulit ng Pilipinas. Kamusta na kaya siya? _______________ After 7 hours.

PILIPINAS YEAR 2022 ENERO "Hija, Diyos ko po, ayos ka lang ba?" Nabalik sa wisyo at bahagyang naigalaw na muli ni Calista ang kanyang katawan ng may isang matandang babaeng pasyente ang lumapit at humawak sa kanyang braso.

Si Coreen "Matagal na naming napagdesisyunan ng aking kaibigan na ang mga panganay na anak namin ang magpapasal bilang pasasalamat sa aming pagkakaibigan. Ngunit ni isa sa amin ay di napagkalooban ng anak na lalaki. Kaya sa mga apo nalang kami babawi." Paliwanag ng matanda.

“From now on… you belong to me.” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Laura. Napaatras siya, hawak ang laylayan ng kanyang damit. “A-ano pong ibig niyong sabihin. Walang emosyon, walang alinlangan. “It means exactly that. You can’t run. You can’t hide. Every single part of you… is mine. Until your last breath.” Napakagat-labi si Laura, nanlalabo ang paningin sa takot. “B-bakit ako? Wala naman akong halaga…”

Samantala kay Rigor ay iilan lamang ang nakasama dahil sa layo nang biyahe. "Hoy! kayong dalawa, doon na lamang kayo sa loob nang bahay. Huwag na kayong tumulong dito. Kami na ang bahala sa lahat." Pagtataboy sa amin ni nanay. Nakikita ko rin sa mga mata ni nanay ang excitement. Alam kong hindi man niya pinapahalata ay masaya na rin siya para sa amin. (Please play Beautiful in White by Westlife)

Ginawa niya iyong pagkakataon para magsalita. "I…left them. Iniwan ko sila sa Manila at nauna akong umuwi dahil hindi ko na kayang paabutin ang isang araw na hindi nalalaman kung bakit malamig ka sa akin. Kung hihintayin ko pa ang bukas, baka mabaliw lang ako roon habang parang tangang nag-aantay ng reply mo na hindi naman dumadating," nababasag ang boses na sambit niya.

Sagot ni Angela. Pagkatapos ay lalong nagiging pangit ang reaksyon ng kanyang lola habang kumukunot ang kanyang mga labi. Nagiging madilim ang kanyang mukha at nakakunot ang kanyang mga kilay. Tapos sabi niya.... "Na-brainwash ka na ba ng walang kwentang basurang ito? Mangyaring bumalik sa iyong katinuan ngayon!"

Continuation... BINALINGAN kaagad niya ng hindi makapaniwalang tingin si Nikko. "Sorry?" napa tawa ng mapakla si Yena, "Sorry saan? Sorry dahil ako lang ang nagseseryoso sa relasyon na ito? Sandali, wala pala tayong relasyon, hindi ba? Nikko naman, engaged na tayo! Ikaw at ako ay ikakasal na. Fiance mo ako at hindi kapatid!" Parang malagutan na nang hininga si Yena dahil sa haba ng kaniyang sinabi.

"At saka?" Sumagot si Fatima. "Kailangan kita bilang aking lunas." Hinalikan niya ang kanyang mga payat na labi.

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"