First Year Novels & Stories

“You are late for your first subject.” “Po? Iyong first subject ko po ay sa hapon pa po dahil ngayong umaga ang orientation.” Kumunot ang noo ng matanda na tila ba purong kahibangan ang sinabi ni Tempest. “Anong orientation na sinasabi mo, Miss Williams? Ang orientation ay nagaganap lamang sa unang semester ng school year para sa mga freshmen. Though you are indeed a freshman, second semester na ito. Patingin nga ako ng schedule mo?”

"Your school works might stress you out," "It was actually my plan" I said, smiling. "Tatapusin ko lang po ang first year ko sa med school. Then I'll proceed on taking care of our child once I give birth" Sa sobrang hirap sa med school, baka mabaliw lang ako pag nag patuloy pa. Mabuti at ilang buwan na lang ay matatapos na rin ang klase, sakto sa pag laki nang aking tiyan. Right now, my tummy is still not obvious, I think it's because I'm petite. Kaya kapag natapos ko ang isang taon ay titigil muna ako at kapag nanganak at nakapagpahinga, doon ko itutuloy ang pag-aaral.

"Okay lang ba kung sumukob ako? Wala bang, you know, boyfriend na magagalit?" Pinanatili ko ang mukha ko sa harap. I didn't bother to looked at him. Never. Okay, that was a harmless question pero galawan nga naman ng mga lalaki. "Wala," I simply said. "Ano'ng year mo na?" Lihim akong nagbuntong hininga. Isa talaga sa kinaiinisan ko ay iyong tanong nang tanong. "First year." "Ano'ng course?"

Mabuti na lamang at hindi naman ako nahuli ng pasok sa aking klase. Mas nagiging masaya ang bawat araw na lumipas—hanggang sa hindi ko namalayan na isang taon na rin pala ang relasyon naming dalawa ni Conrad. I successfully finished my first year in college at kasalukuyang nagha-handa para sa second year. I felt both sadness and happiness in the past year. And I think it's part of life.

Pangalawang araw pa lang ng kasal namin pero iiwan na niya ako at aalis para sa business trip niya. “Come on. Ito rin ang unang araw ng pasukan niyo sa huling taon mo sa kolehiyo. Hindi ka ba nag mamadali, it’s almost seven in the morning.” sabi niya sa akin. Doon ko naalala na Lunes pala ngayon at unang araw ng pasukan. Nagmamadali akong umalis sa ibabaw niya at bumaba na sa kama. Nagmamadali nga akong gumayak para sa pagpasok ko sa university.

Ngunit tahimik na namuo ang sagot na iyon sa pagitan nila. Sa unang araw ng freshman year, nakilala niya si Isla. Walang “bago kita nakilala.” Hindi lang talaga niya iyon sinabi sa kaniya. Ibinaba ni Isla ang kaniyang mga mata. Hindi niya ito inilantad, at hindi rin siya nagtanong pa. May mga sagot na kapag naunawaan na, hindi na kailangang sabihin nang malakas. Kung hindi nito sinabi sa kaniya noon, ibig sabihin, ayaw nitong sabihin. O marahil, hindi niya kailanman itinuring si Isla bilang taong kailangan niyang pagbahagian ng mga ganoong bagay.

Sa sobrang tagal ni hindi na nga niya maalala kung nagpaalam ba ito o humingi ng permiso niya o basta nalang nanligaw? At sa totoo lang, hindi narin niya narin niya matandaan kung kailan ito nagsimulang manligaw sa kaniya. Basta ang natatandaan niya, simula first year high school ay palagi na itong lumalapit sa kaniya. At dahil nga wala naman siyang masyadong ka-close sa mga kaklase niya dahil sa pagiging tahimik niya at sa binata siya naging malapit.

After One year! BEA'S POV Hindi ko namalayan isang taon na pala ang lumipas. Isang taon na simula noong nanyari iyon sa amin. Sa loob ng isang taon ay marami akong natutunan. Pero may isang pangyayari na hanggang ngayon dala-dala ko pa rin. Nasa stage pa rin ako ng pagmo-move on.

pilit niyang inaalala kung saan niya ito naging kaklase. “A-Andro? Tama? Oo, ikaw nga! M-magkaklase tayo noon sa isang subject, sa physics, nung first year! Tama, irregular student ka nga!” medyo lumuwag ang pakiramdam niya dahil naalala na niya ito.

THE ONE-YEAR CONTRACT CHAPTER 3 Apple's POV "Ahhh! Heaven!" saad ko nang maubos ko na ang kanin at tuyo na aking niluto sa almusal. Phew! Akala ko talaga hindi na ako makakauwi. Buti nalang ay likas akong matalino. *Flashback*