Flinch Novels & Stories

"Sorry po, sir," sabi ko na lang saka nagmadaling umalis sa harapan niya at nilapitan 'yong classmate kong tumawag sa akin. Muntik kaming magkabangga! Like we were really just a few inches away from each other! Buti na lang mukhang mabilis ang reflex ni Sir. Habang naglalakad ako palayo ay ramdam ko ang bilis ng pagtibok ng puso ko. I don't even know what made this heart beat like this. I tried calming myself pero nagpa-panic pa rin ako.

Bigla akong napahinto sa sinabi niya, dahan-dahan ang pagbukas ko sa pinto at napatingin sa kaniya. "There's some strange sound kapag mag-isa lang ako, minsan tinatanong ko sila tita pero wala naman daw. Kaya nga minsan ayoko magpaiwan mag-isa." Mahinang saad ni Finley, dati kapag sinasabi niya ito hindi ako kinakabahan pero ngayon, mabilis nanlalamig ang buo kong katawan at bumibilis ang tibok ng puso ko. "Alam ko hindi ka takot, pero umiiyak siya palagi at parang humihingi ng tulong." Napalunok pa ako para lang hindi ipahalata ang kaba.

paliwanag ni Art at pinakita kay Ian kung bakit gulat para sa huling buhay ang sinabi nito, sa retractable pipe. Ito ay may flail, tatlong flail sa magkabilaang dulo. Mayroon ding pipe. Kapag pipe ang ilalabas sa sandatang iyon, nasa gitnang bahagi ang flail at naka-fix ito para hindi magalaw. Pero kung flail ang gagamitin nito, uurong ang pipe, hahaba ang flail at tig tatatlong bilog na metal at matinik ang bawat dulo nito. Isang weapon lang iyon ngunit maraming purpose.

Naging seryoso na ang mukha ni Lucas, at humigpit yung naka pulupot na braso niya sa may bandang tiyan ko. Hindi ko alam kung kikiligin ba ako o maiilang sa posisyon namin. Tsaka ano daw? G-girlfriend? "Move." naramdaman ko talaga yung pag vibrate nang katawan ni Lucasnung sinabi niya yon. Mabuti naman at umalis sa harapan namin si Flint para makaraan kami nang matiwasay sa hallway. Grabeh pawis ko girl! Para akong nag marathon.

Maayos ang pananamit nito, ngunit bakas sa namumugto nitong mga mata ang matagal na pag-iyak. Hindi ito makalapit agad, na para bang nahihiya, natatakot, o nag-aalangang bawasan ang distansiyang namamagitan sa kanila. Napansin ni Xyza ang paninigas ng ekspresyon ni Flint. “Flint…” mahina niyang tawag. Ngunit hindi ito sumagot. Nanatili lamang itong nakatingin sa babae.

It was pure speed, raw and effortless, her movements so quick and fluid they almost defied the eye. Handa na sanang bumaon ang mga pangil ni Flavia sa leeg ni Reiner nang maagap kong saluhin iyon gamit ang braso ko. Agad kong naramdaman ang matinding hapdi habang tumatagos sa laman ko ang matutulis n’yang pangil, dahilan para mapasinghap ako sa sakit.

Dahil doon, lumingon siya kay Old Flint bago niya sinabing, “Hindi ko alam. Alam mo ba kung ano ang itsura nila, Old Flint?" "Ang mga mabangis na bampira ay may partikular na matutulis na mga kuko na madaling makapunit ng mga balat ng tao, hindi katulad ng mga kuko ng mga predatory animals. Kailangan at mahilig rin sila sa mga dugo, kaya't sensitibo sila kapag may senyales ng dugo sa kanilang paligid!" paliwanag ni Old Flint.

Bigla nalang ako nakaramdam ng kiliti sa paa ko. Ano yon? Parang may gumagalaw dito. Hindi nato tama. My something talaga sa ilalim ng lamesa. Inulit naman. *Boggsshh* Napasin ko gumalaw si Flynn. "Ouch!" "Dude napano ka" "Nothing dude." Sabi nya ng naka tingin sakin. Sya pala yon. Yan tuloy sinipa ko ang paa nya. Bakit kasi kinikiliti nya ako. Gago manyak siguro to. Ano ba yan turn off tuloy ako.

I challenged and he smirk. His on position while me, nothing, I do nothing, just waiting for his attack. He attacked me with his left hand and I expertly shoot my arm up like combing my hair up just above my chin, I tuck my chin down because I know his going to attack my chin to trigger my brain for me to collapse, that's not going to happen, Keane.

Ngumiti si Zarchx Junior kay Emilio bago sinulyapan sina Alas at Ace na nagkatitigan. Habang si Flint ay pokus sa ginagawa nito, basang-basa na ang buhok nito ng pawis. Ang kamay nito hawak sa malilit na wire na may iba't ibang kulay at ang balisong, nanginginig iyon hindi dahil sa takot kundi dahil sa nakikita na isang minuto na lamang ang natitira. At iyon rin ang unang beses na gagawin iyon sa buong buhay niya.