Food In Tagalog Novels & Stories

ani nito sa salitang spanish na ang ibig sabihin ay ‘My Love’. Hindi na ako tumugon kasi takam na takam ako sa pagkain na nasa harap ko. Pero parang may pumipigil sa akin na kumain. “Bago mo kainin ang pagkain, buksan mo muna ang ‘yong mga mata at tignan kung totong pagkain ba ang nakahain,” ani ng isang boses. Tumingin ako sa likod ko at nakita kong muli ang babaeng nagbigay ng kwentas sa akin.

kalmadong sagot ni Joy. "How come, I don't even know this food exists, Joy?" Napatikhim si Joy sa narinig mula sa amo. "Seniorito, iyan po ay bibingka na karaniwang tumutukoy sa isang uri ng baked rice cake. Tradisyonal na pagkain natin 'yan. Nilagyan ng dahon ng saging at kadalasang kinakain para sa almusal o bilang merienda lalo na sa panahon ng Pasko."

Bumaling ang tingin niya sa'kin at wierdo akong tiningnan. "What's jollibee? And what? Food panda? Pagkain ng panda? Omg! You people eating pandas food?" Pinigilan kong hindi matawa dahil sa ekspresyon niya. Kung tingnan niya ako ay parang naging dalawa ang ulo ko. Sinuklay pa nito ang maalon na buhok na tila'y na f-frustrate. Ang cute niya naman. "Fast food ang tawag sa mga ganong pagkain, Zia. Food panda, hindi literal ang ibig sabihin non. Pangalan lang ng fast food company."

nanlaki ang mata ni Brealle sa mga pagkaing nakahanda sa harap nila. It's a variety of Filipino foods that you'll typically see sa handang. Small handaan kung baga. Pork Menudo, Giniling, Pork Adobo, Kumpiang Shanghai, Pansit, Pork Belly Lechon and many more. Para silang may sariling fiesta.

Saang planeta ito galing na hindi pa nakatikim ng pinaka common na pagkain sa Pilipinas. "Ngayon ka lang nakakain ng adobo at sinigang?" takang tanong n'ya sa dalaga. "Oo! What's the name again? Abobo at shinigeng?" sagot nito sa kan'ya sabay tanong. Muntik pa s'yang bumunghalit ng tawa sa pagbigkas nito sa pangalan ng pagkain na sinabi n'ya rito ngunit pinigilan n'ya ang sarili.

Kaya rin medyo dismaya ako dito sa pinuntahan namin na baka kung anong na experience kong pagkain doon ay ganoon din dito. Bigla kong naisip ang mga street foods. Palihim na naglalaway habang iniimagine na kumakain ako ng pritong atay at kalamare na sinawsawan sa suka. Tapos barbecue, balun-balunan, ulo ng manok. O kaya fishball, siomai, penoy, at tokneneng. "Mukhang gutom ka na?" sabi ni Fiandro at natawa.

Kung magnanakaw man iyon, sana ay huwag na siyang magtanggkang bumalik dahil lagot siya kay Daddy Dimitri kapag nahuli siya! Tipikal na Filipino breakfast na Tosilog ang kinuha ko bilang umagahan habang hinihintay ang sagot niya. Tocino, Sinangag at Itlog. Sobrang nakaka-miss ang ganitong pagkain pagkatapos kong pagtiyagaan ang mga Russian food! "May kaibigan ka?" hindi makapaniwalang tanong ni mama at umiling pa siya habang nakangisi kahit hindi maman siya ang kinaka-usap ko.

Wow, iba talaga rito sa Sicogon maraming mga lumilipad na pagkain na parang mga ibon. "M-milktea," hindi ko na nga napigilan ang aking bibig at kusa na lang na lumalabas mula rito ang mga pagkaing aking nakikita na lumulutang sa hangin. Talaga namang napakaganda rito sa isla namin, parang 'yung anime na tungkol sa mga pagkain. Astig! "Ramen," bulong ko ulit. "Pizza, doughnuts, fried chicken, litsong manok, isaw... Gusto ko ng isaw. Hoy Alex isaw!" sumigaw ako ng malakas para marinig niya ako.

tanong niya. "Itatanong ko ba kung natikman ko na? I don't even know what kind of food is that," sagot ko sa kaniya pagkatapos ay bahagyang napangiwi. Napailing siyang muli at napakamot sa ulo niya bago maupo at magpaliwanag sa akin. "It's called beef pares. It's a serving of Filipino braised beef stew with garlic fried rice, and a bowl of clear soup," paliwanag niya sa akin.

He’s just 4 years older than me at wala namang problema ro’n. Masarap ang pagkain na hinain sa amin. Of course, mga traditional Filipino foods. Mayroong adobo, menudo, kakanin siguro for dessert, tapos mayroon ding kanin, pinritong manok, mechado, at saka iced tea bilang inumin. Nakalagay sa gitna ang iced tea through a big container na ang lalabasan ng liquid ay parang gripo. Para ngang tore ang taas nito. Hindi ko na lang iisiping wasteful ang dami ng pagkaing hinain nila dahil kakainin din naman siguro ito ng mga katulong nila kung mayroon pa naman silang kakaunting puso. Charot.