Tagalog Food For Thought Novels & Stories

sabay iwas ko ng tingin. "It's okay. Atleast alam mo magprito at maglaga. Anong klaseng nilaga?" "Nilaga? Nilagang itlog?" nakangibit na saad ko rito. "Seriously, Maybelle? Nilagang itlog? Hindi nilagang baka or baboy, like that?" Napaubo naman ako. Marami pala ibig sabihin na nilaga. "Pag-aaralan ko," tamad na saad ko naman.

May kamalditahan din pala siyang taglay? "Ano ba ang ginagawa sa fast food? Jejerbaks? Malamang kakain! Napaka-slow mo talaga, tara na nga!" Hinila niya ako ulit pero anong sabi niya? Jejerbaks? Ano na namang alien word ang pinagsasabi niya. At slow ako? Paano ako naging slow, tinatanong ko lang naman kung bakit sa fast food kami pupunta? Nagsabi na lang dapat siya na gusto niyang kumain, ipinagluto ko na lang sana siya sa bahay at hindi na niya ako dinala sa nakaka-iritang mall na 'to!

Sobrang saya ni Amy habang sinasabi niya iyon. “Eto na kami ni Dra! Pwede na tayong magsimula.” Nakaramdam ako ng hiya dahil ako lang pala ang hinihintay nila. Boodle fight ang tema, at punong-puno ng pagkaing Pinoy: itlog na maalat, pritong talong, tocino, longganisa, tapa, tuyo, bagoong alamang, alimasag, hipon, at iba pang prutas. Wow, sobra!

sagot ko habang nasa mga pagkain ang paningin "Kung ganon, bat nakukuha mo pang mamili ng pagkain kesa ang magtago?" Huminto ako sa pagpili ng kukunin saka bumuntong hininga "Hindi naman porket mukhang ok yung tao, ok na talaga siya. Yung iba, mas pinipili lang talaga nilang itago yung nararamdaman nila kesa ang magmukhang mahina" matamlay akong tumingin sakanya "Oo nakakatakot ang lugar na toh, oo nakakatakot ang mamatay, pero mas nakakatakot yung di mo manlang napasaya yung sarili mo kahit saglit"seryoso kong dagdag sakanya saka muling binaling ang tingin sa tinitingnan ko kanina

Madalas nga akong magsilbing translator ni Lukas sa mga business trips niya sa ibang bansa noon—isang bahagi ng buhay ko na sinusubukan ko nang kalimutan. Pinakilala ko kay Professor Michael ang mga putahing binabalik-balikan ng mga mayayamang customer dito. Hinayaan niya rin na ako na ang mamili ng mga pagkaing kakainin namin. Isa sa mga pinili ko ay ang Tiyula Itim—isang mabangong itim na sabaw ng baka mula sa lutuing Tausug na may sinusunog na niyog at mga mabangong halamang pampalasa — nakakaaliw at natatanging pagkaing Pilipino.

“Hotdog.” “Iyon lang?” Wala akong nakuhang tugon kundi mahinang ungol kaya napakamot na lang ako sa ulo. “Bumaba ka na ah?” Naglakad na ako palabas at nagluto ng kakainin namin. Habang kumakain ay tahimik lang kaming dalawa. Hindi naman nakakapagtaka dahil kagigising lang nitong si Chance. “Ate, may sasabihin ako. Magpakatotoo ka sa iniisip mo ha? Sabihin mo sa akin.”

If I we're to die tomorrow, the last meal I want to eat is her mom's soup and sushi. "You know what, Mitch? I haven't eaten properly. My sunny side up egg— which is the only proper food I know how to cook, is a bit off. It turned black—." "Oh holly Adri, don't talk too much. You're mouth is like grabe again." Nagkatawanan kami habang papunta sa counter. Sa tagal na naming magkasama, ang ilang tagalog na salita ay naaadopt na niya sa akin. Ganon din ako.

Sa ganitong mundo? Naupo siya, at laking gulat niya nang tumabi si Hector sa kanya. “Can you eat this food?” tanong ng lalaki, sabay turo sa nakahain, mais na kanin, ginataang puso ng saging, ginisang kangkong, inihaw na tilapia, at sariwang prutas.

May cakes, pizza, fried chicken bucket, brownies, pancit guisado at kung ano ano pang klaseng pagkain. Umiling iling siya saka dinampot ang cellphone at nag check online. "Don't tell me, o-order ka ng fudang?" nagtatakang tanong ni Alona. Tumango lang siya. "What? E anong tawag mo sa mga 'to? Sinong kakain niyan? Ang daming fudang!" "Ikaw." Mabilis na sagot niya. "Huh? Anong ako? Masisira ang diet ko!"

May tuyo, itlog, bacon, luncheon meat, tocino, hotdog, pati pancake. “Kakatayin na ba ako?” tanong niya na hindi naman nakalagpas sa tenga ni Theodore. “Suhol lang ‘to. Baka magbago pa isip mo.” Natawa naman si Dorothy at kumuha ng dalawang pinggan para sa kanila ni Theodore. “Puwede ba akong magtanong? Hindi mo naman ako papatayin ‘di ba?” saad ni Dorothy. “Depende sa tanong.” Seryosong sagot ni Theodore.