Novel & Cerita Forehead Bandage

he said so I leaned closer to him. Kumuha siya ng wound solution at ipinahid sa aking baba, using cotton buds. Nalinisan na kasi niya 'yan kanina gamit ang tubig at towel, ginagawa niya lang 'to para malagyan ng band-aid ang sugat ko. Malapit na sana kaming matapos... kung hindi lang dumating ang bagyo sa harapan naming dalawa ni Hector.

“Umayos ka sa pagkakaupo. Lalagyan ko na ng bandage.” Iyon ulit ang boses. Mas malinaw. Mas malapit. Para bang binulong sa mismong tenga niya. May kasunod na imahe—mga kamay na nagbabalot ng benda sa sugatang braso. Isang silid. Amoy alcohol. May bahid ng dugo sa sahig. May kaba. May tensyon sa pagitan nila. Pero bago pa niya masundan ang lahat, bigla itong naglaho.

Aniya. Ngumuso ako. "Kailangan talaga natin ng bandage." Luminga ako at naghanap ng bandage sa paligid. Siguro ay inayos niya rin ang sugat kanina dahil may nakita akong first aid kit sa mesa. Kinuha ko iyon at nakakita ako ng kulay brown na bandage. "Ang tigas ng ulo mo." Sabi ko sabay marahang kinuha iyong medical tape sa kanyang dibdib.

Iwawaksi niya sana ang kamay nito ng tiningnan siya nito na ikinahinto niya. "Don't move," utos nito at nilagay na ang betadine sa sugat niya. Natahimik siya. Nilagyan din nito iyon ng band-aid na mukhang dala din nito dahil malaki iyon kumpara sa natira sa first-aid kit niya.

Then I noticed my boyfriend's message from five minutes ago. From: H. I'm already outside, baby. Just call me when you're finished. I quickly get up, but I stumbled and hit my head on the table's glass top. Napaaray ako at sinalat ko ang parteng nauntog sa mesa. Dumaloy agad ang dugo sa noo ko kaya nataranta sila Aling Ising. They quickly went to find the first aid kit, cleaned my forehead with a clean cotton swab, and applied an ice pack to it. Pagkatapos nilagyan nila iyon nang band-aid. Maliit lang naman kasi ang cut niyon.

My brows creased. Napahawak ako sa ulo ko. Nang maramdaman ko ang bandage roon ay bigla akong nakaramdam ng kakaiba, pero bago ko pa iyon bigyan ng pansin ay nahatak na ang atensyon ko ang balitang kakapasok lang.

Hinimas himas ni Yuna ang kanyang mga mata at nalaman na may gasa sa talampakan ng kanyang mga paa nang bumaba siya. "Ano na nga ba ang nangyayari? Paano nagkaroon ng bandage ang kanyang paa? Wala ito kagabi. Saan ba galing ang gasa? Pwede kayang si Felix ang nakita niya sa isang sa inaantok niyang diwa kagabi? Tinulungan ba siya itong ipahid ang gamot at magsuot ng ganitong uri ng gasa na katulad ng isang Band-Aid?" naliligalig si Yuna sa mga tanong.

Umalis siya at pag balik ay may dala ng first aid kit. Hindi ko namalayang may sugat pala ako, maliit lang ito pero dumu-dugo pa rin. She gently clean my wound. Wala na ang bayolenteng aura niya kanina. Kalmado na siya. Inilayo ko ang paa ko ng matapos niyang lagyan ng band-aid. Tumayo na ako.

Saglit siyang nilingon ni Fabien na balewalang n*******d at hawak ang cellphone na pinalipad kanin. “You okay?” Tanong nito sa kanya. Tumango siya. “Water?” Umiling siya kaya itinuon na nito ang atensyon sa cellphone. He typed for a while and walked back to the bed. Nagtapis lang ito ng twalya ulit tapos ay naupo. “The bandage is soiled. Please change it.” “Sige,” bumangon siya at kinuha ang first aid kit. She prepared the bandage. Nang silipin niya ang sugat ay may kaunting dugo iyon.

Binuksan ko ang kit at inilabas ang bulak, antiseptic, at bandage. Napabuntong-hininga siya at saka dahan-dahang tumingin sa akin. Sa likod ng kanyang malamlam na mga mata ay may bahid ng pangungulit at pangungumpisal na parang hindi niya kayang tanggapin na mahina siya sa harap ko. Ngunit sa halip na magsalita, bahagya lang siyang tumango.