Novel & Cerita Forehead Bandage

Ang mga pasa sa paligid ng kanyang pulso ay umitim na hanggang maging bluish-purple, at bahagyang makikita ang hugis ng mga daliri ng isang tao. Sinulyapan ng doktor ang kanyang pulso, pagkatapos ay ang mukha niya. Nang makitang hindi siya umimik, tahimik itong napabuntong-hininga at binalutan ng gauze ang sugat. Matapos ma-secure ang bandage, nagbigay ito ng ilang bilin. “Huwag muna itong basain nitong mga susunod na araw, at huwag masyadong gamitin.”

Binuksan nito ang faucet para mahugasan niya ang daliri ko at pinatuyo niua ito gamit ang tissue. "Does it hurt?" "Hindi naman siya masakit, nabigla lang ako kanina kaya napasigaw ako..." Sagot ko kay Jago at napatango naman ito sa sinabi ko. Maingat nitong pinahiran ng ointment ang sugat ko at saka nito ibinalot ang band aid sa daliri ko para hindi na ulit ito magdugo pa. "T-thank you, Jago..."

Kwestyon muli ni mama at pinaupo ako sa tabi niya at tinignan 'yon. "Paano ka makakaligo nito anak?" Nagkibit balikat ako. "The bandage needs to be change every day ma'am." Biglang sabi ni Laze at inilapag ang paper bag sa mesa sa kung saan nandoon ang ibang mga gamot. "Naku, hindi ako marunong magpalit—"

Gusto kong pagalitan ang sarili sa inakto ko kanina, without knowing what happened. Dala ang kahon ng first aid at isang ice pack ay nilapag ko iyon sa ibabaw ng mesa. Maingat kong nilinis ang mga sugat nito. Napansin ko din ang likod ng palad nito na puno ng galos. Parang sinuntok nito sa matigas na bagay o pader. Kaya hindi ako nag-atubiling unahin iyong linisan at nilagyan ng bandage.

I took off the bandage to check, my forehead wrinkled when I saw the wound still looked fresh. It's been two days, a small cut usually heals a day. I sighed. This is not new naman, even before matagal na talaga gumaling ang mga sugat ni Natasia kaya ayaw na ayaw kong magkakasugat ito. I walked to the dresser to get the medicine kit. Good thing my enough supplies pa ng medicine. I cleaned the wound, put some ointments and wrapped it with a bandage again. I stood up to return na medicine kit but I stopped looking down at her.

“That's good news then!” Hinawakan ko ang kanang kamay niya at hinila siya palapit sa gripo. Binasa ko ang daliri niya ng ilang minuto at kumuha ng basang tela. Pinanatili ko ulit ito ng ilang minuto bago ko nilagyan ng ointment ang napasong parte. Malaki-laki ito kaya na-guilty ako bigla. I finished it off with a bandage. “Hindi ko talaga sinasadya, pasensya na,” pag-uulit ko na tumingin na sa mukha ni Franz. Nahuli ko siyang ngiting-ngiti at nakatitig lamang sa akin.

Mariin na naglapat ang aking mga ngipin, kasabay nito ang pagpikit ng aking mga mata. Huminga ako ng malalim bago pabigla na hinila palayo ang aking kamay. Pa-impit na napadaing ako at halos lumuha ang aking mga mata dala ng matinding sakit. Lumapit ako sa maliit na cabinet kumuha ng bulak. Kagat labi na nilagyan muna ito ng alcohol bago ko ipinahid sa dumudugo kong sugat. Nang matapos ay binalot ko ito ng bandaid.

Hinubad ang suot na mask at hinubad rin ang suot na pang-itaas. Sinimulan nang hugasan ang mga kamay. Mabilis nyang kinuha ang first-aid kit na nasa bandang taas ng lababo pero pagtingin sa laman ay alcohol, at bandage lang ang alam niya sa lahat na nandito. Napatiim-bagang siya sabay mura, "F*ck!"

Kaagad naman akong natigilan sa ginawa ko saka napangiwi ng makita kong dumugo iyon. Oh nay... lagot! "Sorry... masakit ba?" nakangiwing sabi ko. Nakasimangot na umiling s'ya sa akin. Kumuha ng bagong bulak saka binasa ng hydrogen peroxide sabay dampi sa may dugo n'yang mga labi. Pagkatapos kumuha muli ng panibagong cotton, nilagyan ng betadine at pinahid doon, saka nilagyan ng band aid.

Adira chuckled. “E kung ganito nalang,” suhestiyon ni Geoffrey bago nag-alok ng band-aid. “Just use this.” Napataas ng kilay si Adira. Sinong normal na tao ang may dalang band-aid sa bulsa? It was as if he was born ready. Gayunpaman, tinanggap ni Adira ang alok nito. “Thanks,” sabi niya sabay kuha ng band-aid.