Forehead Bandage Mga Nobela at Kwento

Muli, bumalik siya sa dating posisyon nang bumalik ako; nakayuko ang ulo, pati ang ilang hibla ng buhok, nakalaylay ang mga balikat, at magkakabit ang mga daliri sa harapan. Nilagyan ko ng antibiotic ointment ang likod niya bago takpan ng bandage ang sugat. Muli akong yumuko sa harapan niya. Sa pagkakataong ito, hindi na ako sumubok makipag-usap, inabot ko na lang ang kamay niya, at nakakagulat, agad niyang binitawan.

“Dapat noong Sabado mo pa pinalitan ang bandage mo. Pinapatagal mo lang. Gusto kong masigurado na magpapalit ka talaga ngayon.” Matagal na nakatitig si Ali sa mukha ni Breanna. Sa huli, napabuntong-hininga siya at nagsalita, “Magkakaroon ito ng maling epekto. Sasamahan na lang kita sa infirmary.” Napatawa si Breanna, halatang masaya. Hawak ang box ng gamot, tumalikod siya at naglakad nang nakatiptoe pa na parang batang masaya.

agarang tanong ni Haru. "I saw that wala namang masyadong malalang nangyari sa mata ni madam. Wala namang masyadong naapektuhan but para sure po tayo, at para maiwasan ni madam na kuskusin ang mga mata ay kinakailangan ko pong ilagay ito sa mata niya," salaysay ng doktora. May hawak itong mukhang bandage pero malaki. Parang isang tela na puti,, na itinatakip sa mata.

“Hurry, I’m dizzy. I can’t stay like this for long.” Hoarse ang boses niya at halatang tuyong-tuyo ang labi. Nagkandautal si Francesca ngunit agad ding tumango. Maingat niyang binuksan ang bandage at nagsimulang balutin ito. Upang maiikot ang tela sa likod niya, kailangan niyang yumuko at ipasok ang ulo sa pagitan ng kanyang balikat at leeg.

I thanked God that both injuries doesn’t need an operation. Pagkatapos nilang lagyan ng bandage ang ulo ko pati na rin ang kamao ko ay saka nila nilagyan ng band-aids ang mga sugat sa mukha ko. I also had an arm support. Pagkatapos niyon ay nilipat nila ako sa private room katabi lang ng kuwarto ng fiancée ko.

Aangal pa sana ako kasi hindi naman masyadong masakit yung natamo kong sugat sa tuhod pero naunahan niya nang kunin yung alcohol at band-aid na nasa front basket pala ng bike niya. “Medyo mahapdi ‘to ha,” sabi niya at dahan dahan pinunasan ng cotton na may alcohol yung sugat ko. Napapikit nalang ako sa sobrang hapdi pero unti unti ‘yong nawala nung hinipan niya ito. Binuksan ko muli ang mga mata ko at nakita kong nilalagyan niya na ito ng band-aid habang nakangiti.

Hindi siya makatingin ng derecho dahil sa hiya at kaba. Hindi nagsalita si Brandon. Sa halip, tinignan niya lamang ang dalaga ng walang ekspresyon ang mukha. Mula sa likuran ng kanyang upuan, inabot niya ang supot na may lamang ointment at bandages at ibinigay ito kay Alex. “Lagyan mo niyan para gumaling agad ang pasa at sugat mo.” “Oh,” bulalas ni Alex. “Salamat,” dagdag niya.

Pero napansin ko talaga ang band-aid na nasa right side upper part ng forehead niya. “Kuya bakit nga pala may band-aid yang noo mo?” Tanong ko sa kanya. Hahawakan ko sana pero pinigilan niya ako. “Kumain na lang tayo.” Saad niya, hindi siya ata nangungutya ngayon. Anong problema nito. "Hey!" I uttered. Napatingin siya sa akin. "I'm just worried. Baka may nagtangka na sa buhay mo at minsan ka ng pinagdeskitaan. May gusto bang pumatay sa’yo?" I asked, he frowned.

Yumuko siya at marahan niyang inilapit ang mukha doon upang hipan ang sugat nang mahina para hindi gaanong maramdaman ng dalaga ang hapdi na dulot noon. “Masakit pa ba? Magaling ang liquid na ‘to para sa sugat. Mabilis rin na matutuyo hanggang tuluyang maghilom. Hindi rin nakakapiklat ang gamot na ito.” Hindi sumagot si Bethany. Sobrang na-touch siya sa ginawa ng binata. “Lalagyan ko lang ng band aid para naman hindi magalaw at muling dumugo.”

Matinding sakit ang naramdman niya at para na siyang maiiyak sa hapdi ng kanyang sugat. Pinahid niya ang kanyang mga luha ngunit patuloy paring may namumuo sa gilid ng kanyang mga mata. Aksidente niya ulit na natamaan ang bandage sa kanyang noo dahilan kung bakit siya nakahagulgol nang malakas.