Forever Was A Lie Novels & Stories

Sana kung panaginip ang lahat ng ito ay sana hindi na ako magising. "WITHIN FIVE YEARS THAT WE'VE BEEN APART, HINDI KITA KINALIMUTAN AND YET I'M ALWAYS HOPING THAT YOU WILL COME BACK TO ME. SORRY BUT F*CK MAHAL PARIN KITA" pag-amin niya. Wahh! nakakaiyak at nakikilig ako at the same time. Totoo ba talaga ito?

And the moment I recognized his voice, I automatically wrapped my arms around him, like a child that found comfort. I felt him stiffened in surprise but still responded. Nag-init ang gilid ng mga mata ko. I wanna cry badly, ngunit ayaw kong sayangin pa ang mga luha para sa taong hindi na dapat pang iyakan. I kept blinking back my tears and tried so hard not to remember how we used to be again. Pinigilan ko ang sariling manlambot o maging emosyonal. He's married! He lied to you! He used you! He doesn't love you, Amorah! He doesn't f**king care about you!

Her second chance, her forever. ****Wakas****

"promise kung makuha ko na lahat I swear babalik ako sayo and don't worry lagi parin tayo magkikita " "talaga totoo ba yan?" tanong nito . "yes baby okey" hinalikan niya ito ng mapusok at mapag asam madaming beses ng may nangyari sa kanila simula highschool palang sila .Kaya hindi maiiwasan ng mga tao na maniniwalang sila na ang forever .

Umirap ako sa sagot niya. "Hay nako wala ka talagang kwentang kausap, dumaan rin naman yung ate ko sa ganitong estado pero siya forever niya 'yon ikaw forever sumpa ko." Narinig ko ang tawa niya sa kabilang linya. "Ano gusto mo maging forever mo rin ako para sabay sa uso?" Ngumiwi ako sa suhestyon niya. "Huwag na lang, baka forever nightmare 'yon." Inis na sabi ko.

“Let’s find out who that man is. I don’t care what it takes. I need to know.” Tumango siya at seryoso ang mga mata. “I’ll handle it. But dude… be prepared. Whatever truth lies behind this, it might break you more than Sophie’s lies ever did.” Napahigpit ang kamao ko. “Then let it break me. I’d rather be broken by the truth… than live forever in a lie.”

Kumurapkurap pa ang mga mata ko upang makasiguro kung para sa akin ba talaga ang ngiting iyon o hindi. "I'll never get over, you getting over Never get over, you getting over I'll never get over, you getting over me..." Nahihiyang napayuko ako ng pumalakpak at naghumiyaw ang grupo namin ni Lindon. Nakisali pa si Karinna, Zaion at ang iba pang tao sa paligid. I just smile when they scream and asked for more. Umiling lang ako sa mga ito at nagpasalamat sa lahat.

Ilang minuto lang ay nakita ko na ang malaking picture ko sa harap ng hinihigaan kong kama. Sa kabila ng hitsura kong iyon na naagnas at puno ng galis kong balat ay hindi ko nakakitaan ng pandidiri si Daniel. Sa kabila ng hindi ko pagkakatulog dahil sa kati ng buo kong katawan, idagdag pa ang sakit ng lahat mula ulo hanggang sa aking talampakan ay hindi ko naramdaman ang kaniyang pagsuko. Naroon pa rin ang kaniyang mga ngiti. Ang kaniyang mga tawa sa tuwing sinasamahan niya akong manood sa aking kuwarto ng mga lumang pelikula at travel videos naming nang malakas pa ako dahil hindi ko na kayang lumabas pa at maglakad. Ngunit sa tuwing kinakanta niya ang Forevermore kapag pinapatulog niya ako

This is the start of a new beginning and a lovely ending for both of them. Alam niyang walang forever. Pero kung wala man ay gagawa nalang siya ng sarili nilang version ni Hellios ng forever. And their love would be Infinity.

Ang kanyang mga bisig ay naging matibay na pader na pumoprotekta sa kanya mula sa anumang alaalang maaaring muling magdulot ng takot, at ang init ng kanyang yakap ay tila nagdadala ng katiyakang hinding-hindi na siya muling iiwanan. “Oo,” bulong niya, ang kanyang tinig ay nanginginig sa lalim ng damdamin ngunit puno ng katiyakan. “Mula sa pag-iwan, hanggang sa walang hanggan. Dumped to Forever—dahil ang paglayo ay naging daan upang mas mapatunayan na ang pagmamahal natin ay hindi matitinag ng panahon, panlilinlang, o anumang pagsubok na maaaring dumaan sa ating landas.”