Novel & Cerita Forget The Past Quotes

i asked "Uh, you tell me about her last night?" "Really?" i chuckled while looking at her "Mahirap kalimutan pag sobrang mahal" sambit ko "did you regret your past relationship?" she suddenly asked. "No, i didn't regret about it, i was just disappointed because for almost 6 years na umiikot yung mundo ko sa kan'ya". i heard that he sigh "I want to forget her, i want to forget all about her" i sigh. "You can't Lucas..." she look at me and smiled "You can't, maybe you can forget her sometimes but she is your past...you have nothing to do with it".

ani Jacob. Parang musika sa pandinig ko ang mga sinabi ni Jacob, kay sarap pakinggan. Sana ganoon lang kadali mabura ang mga pangit at malungkot kong karanasan sa buhay. Sana sa isang pitik lang ng kamay ay kaya kong kalimutan ang masasamang nangyari sa buhay ko. Sana, napakaraming sana na gusto ko na lang kalimutan. Pero, parang mga multo na hinahabol ako ngayon. “I know it’s easier said than done but, you need to let go of the things that don't deserve your energy. Let go of the past that still hurt you.”

"Pero hindi lahat ng tanong, dapat sagutin. Sometimes, we have to keep our mouth shut even if we knew something in order to save them from danger." Naramdaman ko na lang na tumulo ang luha ko. Nawawalan na ako ng pag-asa na makaalala pa. Nawawalan na ako ng gana na magkaroon pa ng ala-ala. Ang sabi nila, past is past. Huwag ng balikan pa ang nakaraan dahil nangyari na iyon. But here am I, seeking information about my past.

Dahil lang sa kagustuhan kong maka-move on na ito sa kaibigan nitong namayapa. "Nakainom ka lang kaya gusto mong malaman ang nakaraan. Kapag humupa na 'yang tama ng alak sa iyo, malilimutan mo lang ulit na gusto mo pala talagang malaman ang mga bagay. Masaya ka naman na. So I think we must leave our past behind," sadyang pinalamig ang tinig na sabi ko.

sabi niya at nakagat ko ang ibabang labi ko. "Hindi mo dapat sisihin ang sarili mo sa mga nangyari," sabi niya at natawa ako dahil iyon din ang sinabi ko sa kanya kanina. "Let's just forget the past and enjoy this moment," nakangiti na sabi niya at tumango-tango ako bilang pagsang-ayon.

he whispered in my ear as we seated. Nilingon ko siya at tipid na ngumiti. "Wala naman. I just remember the past." Agad na nagdilim ang mukha niya. "How many times do I have to tell you—" "To forget the past. I know. But still, I can't help it. Isa pa, bakit ko naman kalilimutan ang nakaraan. Kung hindi naman dahil sa mga nangyari noon ay hindi naman tayo magiging ganito kasaya at katatag ngayong kasalukuyan."

Nandoon ang mga nakaraang hindi na nila mababalik at mga nakaraang iiwan na lamang sa limot. Memories, like fragments of a forgotten melody, weave the tapestry of our lives. They are the elusive ghosts of our yesterdays, lingering in the recesses of our minds, waiting to be summoned by a scent, a song, or a fleeting glimpse of the familiar. The past, with its palette of emotions and experiences, shapes who we are today. In the quiet moments, we find ourselves drifting back, tracing the contours of our memories like fingers on an old, weathered photograph.

“Mom is a good mother. Iyon na lang ang dapat kong isipin at hindi ang kung ano-ano pa.” "Yeah, that's what we should think of. Let us not look at the past that couldn't touch us. Whatever happened then, we cannot fix it, but we could focus on not repeating whatever they did before." “I agree with that," Harriet nodded. "Wala naman talagang dapat isipin pa sa nakaraan. Kailangan tayo ni Mommy at iyon na lang ang dapat nating isipin.”

"It's weird. Last time I know, galit na galit ka sa kaniya. Bakit parang may nagbago?" Pinanggigilan ko ang ilong niya dahil mas tumangos ito lalo sa pagkunot ng noo niya. "Hindi ba pwedeng mag forgive and forget?" "Nah! You can forgive, but it's not necessary to forget." Sabi niya sa akin at pinatungan ng mabababaw na haIik ang labi ko. Ngumiti ako at yumakap sa kaniya. Ah- I love this man so much. Hindi ko na ito ibibigay pa kahit kanino. Kung pwede ko lang siyang ipagdamot ay gagawin ko.

"Ako kasi, minsan mahirap talagang mag-move on, lalo na kung may bigat 'yung past." Tumahimik siya sandali, parang pinag-iisipan ang mga sinabi ko. "Well, the trick is to focus on the present and the future. You can’t let the past hold you back." Tumingin ako sa kanya, nagtataka kung saan niya hinuhugot ang lakas ng loob na magpatuloy. Sa totoo lang, may punto siya. Hindi laging madaling harapin ang mga ganitong bagay, pero siguro kailangan lang talagang mag-focus sa kung ano ang mahalaga ngayon.