From Bottom Of My Heart Novelas e Histórias

I don't want to be a comforting zone anymore. Siguro malakas ang loob niya na saktan ako dahil alam niyang kahit anong sakit ang idulot niya dito sa puso ko ay siya parin ang mamahalin ko. Ang taong pipiliin ko na mahalin. He destroyed me too! He destroyed my heart! He destroyed my safety zone! He destroyed everything about me! but... why he can't destroy this damn feelings?! He sniffed, calmly. "Happy Birthday, Heart." he uttered softly.

Ewan ko ba, bakit kasi ngayon ko lang narealize na tama pala ang nabasa kong quote. 'Of all people, my heart could have chosen, it decided on a boy who didn't have enough room in his own heart to love someone like me.' Damn. It hit me hard.

Mitch Napabalikwas ako ng bangon, parang may humila sa akin pababa ng kama kahit wala namang humawak. Biglang bumilis ang tibok ng puso ko, sabay higpit ng dibdib ko na halos hindi na ako makahinga. Is he okay?

Naging abnormal ang tibok ng kaniyang puso. Salitang ‘saya’ lang ang nangingibabaw ngayon sa malungkot niyang puso. Hinihingal siyang huminto nang nasa tapat na ng pinto sa itaas para mag-ipon ng lakas bago binuksan ito. Mayamaya'y binuksan niya ito at lumabas. Paglingon sa silangang bahagi ay naroon nakatayo ang babaeng nakatalikod habang nakahawak sa bakal. ‘Siya nga!’

Ang lakas ng kabog ng dibdib ko nang makarating ako ng kwarto. Sumandal ako sa dahon ng pinto pagkasarado ko nito. Ang bilis ng tibok ng puso ko. Dinama ko ang dibdib ko. When will my heart stop reacting like this every time Amber is in front of me? Doesn't it get tired of throbbing so fast like this?

aniya sa kabilang paghihikbi niya. “Ni minsan hindi ka nawala dito,” sabi ni Greyson sabay turo sa dibdib nito malapit sa puso nito. “You belong to my heart Nene, you always belong to my heart.” Maluha-luha rin sabi ni Greyson.

Habang ang isang kamay n'ya ay nilalaro ang aking kaliwang dibdib! "Ahh.. Sage-" Pakiramdam ko ay may kung ano akong nararamdaman sa ibaba! Hindi ko maintindihan kung ano nga ba 'yon! Tumigil ito at muli akong hinalikan. Naramdaman kong binuhat n'ya ako at naglalakad s'ya paakyat sa itaas! Narinig ko ang pagbukas at pagsarado ng pinto at marahan ako nitong inilapag sa malambot na kama.

"Hi." Mariing akong napapikit ng napahalakhak ang mga ito. Paos na paos kasi ang boses ko na parang lumalim lalo. Napahinga ako ng malalim at kinalma ang puso kong napakalapas ng pagsisipa sa loob ng ribcage kong nakakadagdag sa pagkakalutang ng isip ko!

Bumilis ang tibok ng puso niya kasabay ng pagbilis ng kanyang lakad. Sa bawat hakbang, mas humihigpit ang dibdib niya, kasabay ng unti-unting pagguho ng kanyang loob. Parang bawat segundo ay mas lumalapit siya sa isang katotohanang ayaw niyang harapin. “Ahhh! Ahhh! You’re really so… ahh! Good, Gab!!! Ahhh!”

Tuluyan na akong nanghina at binawian ng buhay. "BUTI pa sa inyo at nasa pribado kayong libingan. Kahit na hindi na kayo maalala ng mga kamag-anak niyo ay okay lang. May maglilinis pa rin sa mga damong tatakip sa lapida ninyo," bakas ang pait sa siinabi ko. Bumuntong-hininga ako upang alisin ang inggit na nararamdaman ko. Umiling si Heart nagpakunot sa noo ko.