From The New World の小説・ストーリー

Para siyang bata na inaalo ng isang lolo niya dahil sa laruan na nasira at papalitan ito . ''magpalakas ka at sa susunod na linggo pupunta tayo sa ibang bansa doon ka magpapalakas at makakalimot ..doon mo itutuloy ang bagong buhay at bagong ikaw apo'' niyakap niya ito at tumugon na rin si Helen .Naluluhang nakatingin lang si Feliza sa dalawang magyakapan .Masaya siya dahil tama ang desisyon niyang ipaalam sa Don at sa tingin niya ang Don ang magpapaisip kay Helen na kailangan niyang mag move on .

Ang samantalahing pagsilbihan ang lalaking may taning na ang buhay, para sa kanya dahil sa oras na matapos ang ganitong pangyayari, na minsan lang niyang pinangarap na kanya itong makasamang ay hindi na niya alam kung mauulit pa bang muli. Minsan pang nagtama ang kanilang mga paningin bago naunang natapos mag-agahan si Erica. Lahat nang pagkakataon ay hawak nila. Mistulang paraiso ang lugar na kanilang kinaroroonan. Ano mang oras dito ay maaari silang maging makabagong Eba at Adan.

Para itong isang bakanteng silya lang sa kaniyang paningin. Naiwang nakatayo si Lauren sa gitna ng kawalan, litong-lito at nasasaktan. Pakiramdam niya, ang unang halik na nagpabago sa buong mundo niya ay isang panaginip lang na siya lang ang nakakaalala. Ang matapang at mapangahas na Lauren Jade Miller na mahilig mag-critique ng mga building structures ay tila unti-unting nagigiba mula sa loob dahil sa matinding silent treatment ng kaniyang propesor.

Tch! "Here's your drink. Enjoy!" I sipped the juice and carefully watched the people dancing on dance floor. Muka naman silang masaya, may problema din kaya sila? Lahat ng tao talagang dumadaan sa problema pero bakit pakiramdam ko ako na ang may pinaka pasan ng malaking problema sa mundo. Hay Stella, bakit ba naman pati sila iisipin mo. Just curious, masama ba yon?

"Naiintindihan ko naman na wala akong alam sa mundo na ginagalawan nila, kung sa ibang term pa bobo ako sa ganyan na usapan. Syempre wala naman akong kumpanya at hindi din ako ceo diba? Kahit sabihin pang nagtatrabaho ako sa Montreal at isa akong architect at designer ang layo pa din ng agwat namin, magkaibang magkaiba kami ng estado ng buhay at hindi ko siya mapapantayan kahit kailan. Lumaki siyang mayaman at tagapagmana samantalang ako normal na mamamayan lang." "Siguro iniisip ng ibang tao na ang swerte ko dahil napangasawa ko ang isa sa mga Hernandez, sino ba namang hindi diba? Tama naman sila. Isang normal na babae lang ako na naging isang Hernandez. Walang kahirap hirap naging instant

aniya. Bahagya kong nagulat doon. Mukhang tuluyan ko na syang naggambala dahil wala na siyang balak umidlip ulit. Sa huli ay tumango at naghandang makinig. "Forty-seven years ago, there's only one world. It's Earthadus. Both humans and xenas were living there. Wala pang alitan sa pagitan ng dalawang uri noon. Mayroong lalaking nirerespeto at pinaniniwalaan ng lahat, Fragedo. He's a demigod. He's the son of the god of xenas and the queen of the humans. That's why both xenas and humans looked up to him as a leader." he paused for a while.

Pinilit kong kalmahin ang sarili ko kasi kahit sigawan ko siya, hindi papasok sa isip niya na walang kasalanan si Leo. Kumalma na rin siya but he's still pissed off. "I will not,” matigas na tugon niya at in-start na ang sasakyan. "And by the way, Atty. Cha called saying that you can't have your unit tonight. But your papers are about to come. Maybe tomorrow, someone will send it to my unit. That will be your new identity. But for now, all you have to know is your name is not Luna Almira anymore. You are now Adira Ayala."

Atleast kung may bakod na concrete ay hindi na mailusot ang mga nanakawin lalo na kung mga hayop. I told Sage to do a monthly inventory of the animals para malaman kung may nanakaw ba pero mukha meron naman na silang system. I also suggested that each should have a specific code for them and should be have a tracker. Hindi ko kilala halos mga tauhan ngayon maliban sa iilan. Baka sila ata iyong ang mga tauhan na galing sa Tierra Vida at La Flora. Sa isang bahay daw sila tumutuloy kasama ni Zedrian ayon sa huli. Siya pala ang leader nila at siya din ang nagluluto. He is also the striker of Sage.

Pagkatapos mag isip ng ilang sandali, nagtanong siya, "Kamusta ang Primordial Realm?" Sumagot si Thea, "Ang Primordial Realm ay matagal ng nadungisan at hindi na angkop na lugar para sa mga tao upang linangin. Maaari itong iwanan anumang oras. Ang New World ay handa na at maaaring magsanib anumang oras. Naghihintay na lamang tayo na maayos ang mga bagay sa Greater Realms." Matagal ng inihanda ang New World. Ito ay magsasama pagdating ng panahon at ang mga tao ay manganganak ng isang bagong homeland.

"Hindi ito tungkol sa skills. Ang skills mo ay flawless. Ito ay tungkol sa choice—ang Geometry of Global Choice na dinanas ko noon. Ito ba ang Bridge of No Return mo, o ito ang Black Tower na inakala mong necessary?" Kumunot ang noo ni Elias. "Hindi po ito Black Tower, Tay. Ito ay Neoterra—ang new earth. Ito po ay tungkol sa pagtatayo, hindi pagwasak. Sabi ninyo, ang Legacy ay ang commitment na pinanatili mo. Kung magtatayo ako ng city of peace sa lugar na winasak ng giyera, hindi ba mas malaki ang commitment na 'yon?"