Fruits Basket Manga Series Novels & Stories

Hindi ko rin alam kung para saan ‘yon pero hindi ko na silang pinakinggan mag-ama. Bumalik ako sa may mga basket ng mangga. Titikman ko naman sana ang mga berdeng mangga. Kukuha sana ako nang isa no’n nang biglang umangat ‘yon mula sa lupa. Nang tignan ko kung sinong bumuhat ng basket ay nanlaki ang mga mata ko nang makita si Xander na n*******d baro at nasa balikat na niya ang isang basket na punong-puno ng mga mangga.

ani Leva na tumalikod na at kinalkal ang dala naming basket. Hinugot ni Kuya Luis ang itak na nasa kaniyang tagiliran. Naupo siya sa harapan ko at inilapag sa gilid ko ang mga mangga. Kumuha siya ng isa at binalatan iyon. Hiniwa niya iyon ng pira-piraso at inabutan ako ng isang pisngi ng mangga. “Heto, Senyorita, tikman mo. Masarap yan.. Hindi yan gaanong maasim.“

Halos mapanganga ako nang puno ito ng pawis bitbit ang basket ng ilang prutas. Huminto ito sa harapan ko bago inalis ang farmer's hat niyang suot, nagulo ang buhok nito at punong-puno ng pawis ang mukha. Hindi maitatanggi na kahit gano'n ang suot niya'y malakas pa rin ang dating niya, kahit siguro pasuotin siya ng basahan ay malalaglag pa rin ang panty mo sa kagwapuhan niya. No wonder, he's had a lot of women before. Napalingon ako sa dala niya, and I saw mangoes, pineapples, and bananas on it. I want to ask, pero inunahan ako ng inis ko sa kaniya, "Gusto mo ba?"

"Yes?" "Magandang araw Ma'am. Nautusan po ako ni Boss Rafael na ibigay sa inyo ito." sinabi ng isang staff na babae. Soot ang kanyang uniform at may hawak na isang basket na puno ng iba't ibang klase ng prutas. "Ay ganoon ba.. salamat!" mahinahong tinig ni Andrea. "May iba pa ba siyang sinabi bukod dito?" dagdag pa niya.

"See? I have keys." Iwinagayway nito ang kamay. Napailing na lang siyang bumaba ng hagdan. Kinuha niya ang bitbit nitong basket saka umupo sa sofa. Binuksan niya ang basket at nanubig ang bagang niya sa nakita sa loob. Binalatang mangga, pinya, at pakwan. Sinamahan pa ng bagoong na mamula-mula dahil sa sobrang dami ng sili.

ROSITA “Rosita apo i-abot mo nga iyang mga gulay madali ka dahil malapit ng magisig si sir Frank, kailangan matapos na itong mga niluluto namin.” “Oho lola, ito na po.” Abot ko sa basket na naglalaman ng mga sariwang gulay.

“Kung wala pang mangga ngayon, baka gusto mo muna ng mansanas? O ubas?” Napasinghap si Cassandra, biglang lumingon. “Nat! Ano bang klase ‘yan? Hindi ba malinaw? Mangga ang gusto ko, hindi mansanas! Ano ako, kabayo?” Halos matawa si Nathaniel, pero pinigilan niya ang sarili. “Okay, okay. Mangga lang. Walang problema. Darating na.” At hindi nga nagtagal, dumating ang mga sundalo, pawis at hingal, dala ang isang basket ng sariwang mangga.

sabi niya, hindi man lang tumitingin. “Good morning,” sagot ko pero hindi ako mapakali. Binuksan ko ang ref. Tumingin ako sa loob. May prutas. May mansanas. May orange. May ubas. Pero wala. Napairap ako. “Wala bang manga dito?” Tumingin siya sa akin sa wakas. “Manga?” “Oo,” sagot ko agad. “Yung hilaw.” Napakunot ang noo niya. “Hilaw na manga?”

Then he came back to me and asked for the basket of fruits I was holding. "What are you doing?" Tanong ko sa kanya nang tila may dinudukot siya mula sa ilalim ng basket. Hindi niya ako sinagot at nagpatuloy lamang siya sa ginagawa. After a couple of minutes, he finally pulled something out of the basket, and it wasn't a fruit. It's a cloth—a picnic blanket, to be specific. Fortunately, mabilis na gumana ang utak ko sa pagkakataong ito.

ngumiti siya sa mga ito. "Oo naman, ikaw pa ba naman?" napansin niya ang dalang prutas ng mga ito. "Sa akin ba yan?" itinuro niya ang basket na dala ni Monte. "Oo nga pala, para sayo Marie" ngumiti si Monte sa kanya. Iniabot nito ang basket sa tatay niya. Pantay pantay ang ngipin nito. Parang modelo ito sa T.V. may balbas ito na kaunti sa gilid ng pisngi. Matangkad din ito.