Fully Booked Kinokuniya 소설 & 이야기

“Ikaw? Bakit nandito ka pa?” “I just wanted to see the view from here one last time before the other guests arrive tomorrow. May mga bago tayong bookings, Isabelle. Fully booked na ang Cabin 1 hanggang next month,” balita niya. “Talaga? Hindi pa nga lumalabas ‘yung Anniversary Issue, ah,” gulat kong sabi.

Kumunot ang noo ni Amary at gumuhit ang pagtataka na may meeting kaagad si Don Leon sa bagong branch ng restaurant na hindi pa nga nito nadadalaw. “Unfortunately, we're fully booked this evening, Ma'am. Mr. Nelson requested to close the restaurant for them.” “May I see the reservation for tonight?” Ibinigay ni Phia ang booklet kay Amary. Marami nga ang nagpa-book. Halos lahat ay mula sa mayayamang pamilya. “No, we can't cancelled it. It's a shame for our new open branch to cancelled their reservation now.” “Then, I will call Mr. Nelson to move his reservation for tomorrow—”

Nakangiting sabi ng receptionist, "Kung wala kayong upuan, sorry na lang sa inyong dalawa. Fully booked na po ang mga upuan namin. Bakit hindi kayo bumalik next week." "May pagkain ako at kailangan kong maghintay." Sa susunod na linggo?" Sumimangot si Paulina na hindi nasisiyahan. Proud na proud ang ngiti sa mukha ng receptionist, at aniya. "I'm really sorry kasi na-book na lahat ng seats for a whole week." "Sabihin mo sa amo mo, nandito si Paulina na taga-Villar para maghapunan. Walang lugar." sabi ni Paulina.

It was a five star hotel at malawak ang tanggapan. “Pero available po ba ito three months from now?” tanong ko sa manager. Buti nalang ay pumunta ako kaisa makipag usap sa kanila sa online. Ang sabi ng manager ay fully book na ang venue this month and the next. May mga naka-schedule na din sa susunod pang buwan pero mabuti at availabe pa ang date kung saan dapat gaganapin ang charity. Kung hindi ay malalagot ako kay Alaric.

Narrator POV: Dumating ang gabi, iniimbitahan ni Haru si Lin sa isang simple date sa isang Japanese Restaurant. Nagbayad pa si Haru ng 100 000 para sa isang night date nilang dalawa lang. Sinisigurado niya na silang dalawa lang ni Lin ang costumer ngayong gabi. Dala nadin sa bayad ang mga musicians na tutugtog ng love songs. Dala nadin ang mga desserts and foods na oorderin nila at love theme decorations sa loob ng restaurant.

“Saan tayo pupunta?’, ngumuso ako habang pilit na hinuhuli ang mga mata niya. Kakaiba ang mga mata niya ngayong araw at hindi ko din mabasa kung anong pinaplano niya. Iiwan niya ba ko rito saka siya uuwi na ng Pilipinas? Hindi naman siguro. I never been in Japan before dahil for me , Japan is for couples only. Pero does it mean, we're couples? For real? “We'll see.” Tipid niyang sabi saka ako hinalikan sa labi. Habang umaandar ang shuttle ay hindi ko mapigilang yumakap sa mga braso niya habang tinititigan ang mga puno sa baba. Ang shuttle ay tatawid galing sa bundok kung saan kami nanggaling papunta sa pangatlong bundok. Doon daw ang venue na susunod naming pupuntahan according sa ticket na

Balak ko din talagang uminom ng tsaa dahil sa sobrang dami ng kinain namin kanina. “Ano ito?” Tanong ko. Puno ng pagtataka kong tiningnan ang sobre na inilapag ni Kiel sa harapan ko bago ko iyon binuksan. Inakala ko ay isa iyong ticket sa loob ng sobre pero sa huli ay nalaman kong mali ako. It was a birthday invitation. Inilabas ko mula sa sobre ang invitation para makita ito ng maayos. A picture of a female K-drama character which is Do Do Hee was printed on the half side of the card while the details about the party were written on the other side. VIP Admission. Kia's Birthday Party. 6:30pm. The Grand Hotel.

"Sige, mag-book tayo ng reservation sa revolving restaurant sa Buckwood Tower kung ganon." Tumango si Xynthia, pagkatapos ay nilabas ang kanyang magtingin. Nagulat siya. "Brother-in-law, sabi sa website na kailangan mong mag-book ng reservation ng one month prior. Limitado lang mga available na slot. Kung wala tayong reserbasyon, hindi tayo makakapasok!" Kalmadong sinabi ni Harvey, "Talaga? Sinabi ba talaga iyan? Paanong hindi hindi ko alam ito?"

"Hey, meron pa bang ibang vacant room na available?" "I'm sorry ma'am, but we are fully booked already since Saturday pa po. Wala rin pong magchecheck out dahil lahat ng guest ngayon sa hotel ay occupied ng mga delegates ng business fair." Sagot sa akin ng clerk. Hindi naman ako makapaniwala na wala ng vacant room ngayon. Ibig sabihin ay talagang wala akong choice kundi ang makisama sa lalaking ito. "Ah, okay sige thank you." Naging tugon ko na lang at ibinaba ko na ang telepono.

"The other executive guests extended their stay because of the weather. Kasabay po noon ang system error sa room assignments. Nalaman lang namin kanina na naibigay na po ang huling available suite." Tahimik na nakikinig si Drew samantalang si Iya ay nagsimula nang kabahan. "Wala na po ba talagang ibang available room?" mahinang tanong ni Iya. "I'm really sorry, ma'am." Napabuntong-hininga ang manager. "Fully booked na po ang buong hotel. Pati ang partner hotels namin ay puno rin po dahil sa weekend festival." Nanahimik ang tatlo. Ilang segundo ang lumipas.