Fun Questions To Ask Friends นิยาย & เรื่องราว

tanong ko na kinataka niya. "Yeah. I'm okay," at ngumiti siya. "Ihahatid mo ba ako sa bahay?" may pag aalinlangan na tanong ko. "Yeah? Pero hintayin natin ang sundo mo," kaswal na wika niya. "Okay," maikling sagot ko. Mahabang katahimikan ang namayani. Bakit parang... "Jarvis..." "Hmmm?" "Friends naman tayo 'di ba?" kinakabahan na tanong ko. Actually ang stupid ng question ko.

Napatingin siya sa akin. "Define fun." Napasinghap ako. "Diyos ko." "What?" "Normal ka ba?" "Mostly." "Mostly?!" Bumalik ulit siya sa tablet. At gusto ko siyang sapakin. "Do you have friends?" "Yes." "Sure?" "Yes." "Real friends?" Bahagya siyang tumingin sa akin. "Do you?" Natigilan ako. At hindi ko alam kung bakit... Pero parang may ibang ibig sabihin ang tanong niya.

“Eh ano nang nangyari doon sa isa mo pang masugid na manliligaw?” “Masarap bang humalik?” “Malaki ba?” Ang dami pa nilang follow-up questions! Ni hindi ko na nga alam kung sino sa kanila ang nagsasalita eh. Habang binabanatan pa nila ako ng mga tanong ay tumatawang sinusundot pa nila ang tagiliran ko. Hanep talaga ‘tong mga kaibigan ko, ang hahalay pa!

Natatawa siyang nag-isip ng magandang itatanong. "I have three questions, right?" Tumango ito. "Yeah." "Swear to tell the truth?" pagtiyak niyang sasagutin nito nang tapat ang lahat ng itatanong niya. Muli itong tumango. "Sure. No lies, just the facts," he chuckled. Nag-isip siyang muli bago nagsalita. "Okay, my first question is: how many girlfriends have you had?"

“Mas matanda ka pa sa akin? Ate pala kita!” “Hahahah ano ba friend? Okay lang ‘yan treat me like we're the same age lang ano ka ba.” Hinampas niya pa ako sa braso. “Pero seryoso ate ang bata ng itsura mo. May asawa ka na?” “Asawa wala, anak meron.” Lumapit ako sa kanya, “Pwede itanong kung bakit?” “Sumakabilang panty siya friend. Hahhahaha!”

Pilit kong nilunok ang pagkain na nginunguya ko dahil pakiramdam ko hindi ko mailunok. "tapos na ang basketball?." tanong ko para maiwasan ang awkward. Tumango ito. "pwede ka ng umalis? i mean pwede ka ng mauna baka kase ma late ka." natatawang sabe ko kahit pilit lang namin. "manood kaba?." tanong nito na binalewala ang sinabe ko. Hindi ko masasabing friends kami ni Yuan dahil hindi niya naman sinabe saka nakakailang din at tahimik pa niya.

Gusto ko rin naman sa tao 'yong maraming talk para hindi awkward sa isa't-isa kaya lang, may mga pagkakataon kasi na 'yong mga sinasabi niya ay palayo ng palayo sa pinag-uusapan namin, para bang ang hilig niyang magsingit ng mga bagong topic kahit hindi pa kami tapos sa isa. "Won't you offer a friendship?" Napatigil ako sa paglalakad at di makapaniwalang nilingon siya. Hindi ko alam kung ano ang ire-react ko sa sinabi niya. Why is he asking that? "Why?" Kunot noo kong tanong. Grabe siya!

sabi ko sa kanya habang nanonood sa laro niya. "Eh paano ako? Issue ba talaga sa'yo yung edad? Edi wala pala akong pag-asa sa’yo?" tanong niya. Napalabi ako at ramdam ko ang kaunting pagkabog ng dibdib ko. "Bakit ayaw mo ba na friends tayo?" alanganin kong tanong sa kanya. "Friends lang?" angal niya at bigla siyang tumawa. Natawa din tuloy ako.

bulong niya. Kinurot ko naman siya sa tagiliran at panay aray. Magaling rin pala ‘to sa kalokohan. Pero hindi ko pa siya natanong if childhood friends ba kami. “May tanong ako.” “Hmm.. Magtanong ka lang,” aniya. “Magkasundo ba tayo nung bata pa tayo?”

sagot nito. "Kakagraduate mo lang pala...Yung mga kaibigan mo especially kay William at Peter, are they the same age as you are? " Tanong ko na naman na ikina kunot noo niya kaya tumingin siya sa akin ng nagtatanong. "Why do you have so many questions?" Balik tanong nito na nakatitig sa akin. "Just wanna ask...masama bang magtanong," ani ko naman.