Funny Banats Tagalog の小説・ストーリー

Nagkibit-balikat si Alex. “You might be right. This place is, oh I don't know. Medyo..." Natigilan siya na parang hindi makaisip ng tamang salita. Tinitigan siya ni Ferdinand na parang tulala. “Wala kang negosyo na makihalubilo sa matataas na uri," sabi niya. “Hindi ko ba narinig sa isang lugar na pinalitan ka sa Baltimore Martial Arts Association? Tiyak na nakakahiya iyon."

Ang galing mong magtagalog hindi halatang sa ibang bansa ka isinilang. "Because mom and dad always teach us Filipino dialect and even bisaya we also learn it. Like, gahi man kag ulo!(Matigas ang ulo mo), dili man ka kasabot( Hindi ka nakakaintindi). Asa man Ka padulong?(Saan ka pupunta?). And as her expression mom said "Ambot sa langaw pilay edad sa lamok" instead 'of I don't know.'

"You know what ban means? That means you are not allowed to come here anymore. You are banned for life." "Van?" Bigla akong natakot pagkarinig ko ng van. Lalo na pagtingin ko sa unahan may puting van na nakaparada doon. Ang sabi pa naman ni nanay bawal akong gumala kung saan-saan at may puting van na nangunguha ng bata. "Yes banned. That means you are not allowed to come here anymore. Hindi ka na pwedeng gumala dito."

"Eh sa matanda ka naman na talaga bakit mo deni-deny?" "Baby, kalabaw lang tumatanda. Tigulang lagi pero paniti kay diba anagon pa ni." [A/N: I don't know how to explain this expression in tagalog but it's kinda, matanda nga pero masarap naman. Anagon is young corn 😂] Sa muling pag-atras ko naramdaman ko na ang pagtama ng pang-upo ko sa mesa nya.

"Too bad, pabor 'ata sa akin ang lahat." @Bwi_laber

"Hala g*go, nag walkout na yung bata, hoy lagot na" "Oh my, did buwan just walk out walk out her a*s sa atin? Did we, uhm you know, naubos ba natin yung patience nya?" "Hala gagi paktay tayo n'yan galit na yata sa atin si buwan" "Amp*ta nagtampo na, lagot tayo"

*gulp* bakit ganito siya makatingin? "If I give you a chance, mamahalin mo na ba ako?" inulit niya yung sinabi niya and still... SPEECHLESS! ///////////

This is a work of fiction. Names, characters, business, events and incidents are the products of the author's imagination. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. DO NOT PLAGIARIZE! ----------------------------------------------------------------------------------- "Mama, saan po ba tayo pupunta?" tanong ko habang nakasakay kami sa bus. Nakaupo si Mama sa tabi ng bintana habang nasa kandungan niya ang kapatid ko na limang taong gulang.

seryosong sabi nito "Mahal? Really, nagpapatawa ka ba? you're such a miser for a billionaire, eh barya lang sa 'yo iyon. Ang sabihin mo wala ka talagang panahon dahil may sawang kumakapit lagi sa 'yo sa Singapore. Akala mo di ko alam," inis na sumbat niya sa binata. "Hoy nagseselos ang baby ko?!" tukso ng binata sa kanya.

napatango ako sa kaniya at ngumiti. Señora Vetrua screamed in glee that made me smile even more. Para kasi siyang bata na pinagbigyan na bumili ng laruan ng kaniyang mga magulang. She gave me a uniform for a waitress. Sa mismong banyo ng office niya na ako pinagpalit ng uniform.