Funny Poems About Poetry

"Will I see you again?" he straighten his posture, looking alarm."There's a possibility." She smiled, "I really have to go now.""Can you give me your number?" he took a step closer,"How about, I'll give it to you the second time I saw you?" she crossed her arms over her chest,He took another step and gently put the stranded hair behind her ear. "Do you think I deserve a goodbye kiss?""A what-" before she know it he already crash his lips to hers and the only thing she could think of was how she had been right when she made a bet with herself about his soft lips. Copyright Reserved

อธิคมและภาณินี วิริยนันท์ นักมานุษยวิยาได้ให้กำเนิดบุตรสาวชื่อแก้วเก้า ขณะที่ทั้งสองไปทำงานวิจัยและค้นพบโบราณสถานบริเวณลุ่มน้ำกาหลงในอดีต เมื่องานวิจัยเสร็จสิ้นทั้งสองได้ย้ายไปทำงานที่สุราษฎร์ธานี แก้วเก้าเรียนจนจบ ม.ปลาย พ่อและแม่ได้ย้ายมาทำงานที่กรุงเทพฯ คืนแรกที่ “บ้านวิริยนันท์” ริมคลองมอญ แก้วเก้าได้พบกับชายคนหนึ่งแต่งกายโบราณเขาเรียกแก้วเก้าว่า เจ้านางแก้วเก้าเนาวรัตน์ขัติยนารีศรีเวียงเชียงรุ้งหรือเจ้านางน้อย แก้วเก้าเรียกเขาว่า “คุณน้า” แก้วเก้ารับแสดงละครเวทีแทนนักแสดงที่ป่วยกระทันหัน ทำให้ได้รู้จักกับเจ้าองค์อินทร์ ณ แมนรัตน์ แก้วเก้าไม่ชอบที่เขาพูดดูถูกเธอตอนซ้อมละคร แต่พอเจ้าองค์อินทร์เสนอจะติวสอบเข้ามหาวิทยาลัยให้ แก้วเก้ายอมตกลง “คุณน้า” เริ่มแสดงพลังในทางร้ายมากขึ้น เลอสรวง ณ แมนรัตน์ สมิธ ลูกผู้น้องของเจ้าองค์อินทร์เดินทางมาจากอังกฤษเพื่อรักษาตัวที่ไทยในสภาพเจ้าชายนิทราจากอุบัติเหตุรถยนต์ แก้วเก้ากับครอบครัวถูกเชิญไปร่วมงานเลี้ยงของคุ้ม ณ แมนรัตน์ ที่เชียงราย ได้พบกับเลอสรวงที่นั่งรถเข็นและยังไม่สามารถพูดจาสื่อสารได้ เธอทำให้เลอสรวงฟื้นความทรงจำแต่เป็นความทรงจำของเจ้าขวัญฟ้าในอดีตชาติ...

"Isa lang naman ang pangarap ko, ang makatagpo ako ng isang lalaking seseryosohin ako, 'yong handang mahalin at yakapin ang mga kalokohan ko.

Gadis nakal yang berada di sekolah elit, ia bernama Lazia. Suka kepada pria dingin sekaligus kapten basket di sekolahnya sejak duduk di bangku kelas 10, namun siapa sangka ternyata ia sudah di jodohkan oleh ayahnya dan jauh dari tipe pria idaman Lazia.

ว่ากันว่าจิตสุดท้ายของคนเรา มักจะถูกพัดพาไปไกลตามใจหวัง แต่ก็ไม่ต้องมาไกลถึงจุลศักราช ๑๑๖ ก็ได้มั้ยคะ!!...เจ้าขุนมูลนายก็หาใช่ ย้อนมาเป็นเมียทาสเนี่ยนะ!!

Nick Henderson and Gabriel Swann are so very happy with their love affair. They have had five years of being alone with each other, and they have talked about having a third party in their relationship. Being bisexual they both love women but they both agree it would take someone so special to love both of them. All Millie Ashton wants is a family who loves her. Her mother has zero maternal instinct, and her two older half-sisters, twins and fashion models Pearl and Ruby, use her as a slave! After a massive row over a ruined top, Millie leaves home. On a wet and windy March day, Millie walks into what seems to be akin to a tiger's den. Superstar rock-god musicians Nick Henderson and Gabriel Swann, need a housekeeper. Was looking after the twins a case of better the devil you know, or will Millie find the most wonderful family.

Kelly is the CEO of a fashion company. She has everything she could ever ask for; love, money, and happiness. She meets Pierce whose cute charms make her hate everything about him instinctively. Her fantasy life takes a sharp turn when she walks into her fiance cheating on her. Will Kelly ever be able to find what she wants or will it just be a dream?

จื่อรั่ว จากคุณหนูตระกูลขุนนาง เหตุเพราะถูกถอนหมั้นหมายจากคุณชายหลายตระกูล ทำให้บิดาและมารดาตัดขาด โดนหักเบี้ยหวัด จัดพลัดจับพลูอีกท่าไหนก็ไม่รู้ถูกจ้างให้มาเป็นสายลับสืบข่าวในวังหลวง

I'm a CEO. Funny things keep happening around me after I meet a weird woman.

Tunnels deconstructs the individual’s Romantic fascination with ‘love’ or the grammaticality of beauty. Ideally, the ‘tunnels’ in the collection are subterranean love poems from the suburban imaginary. These seemingly syntactic tunnels travel through one’s literary imagination or heterotopic dreamscapes, and while αγάπη (Greek for ‘love’) inspires these rhizomic tunnels to navigate the abysmal ‘meta-spectacle’ of gesture, language or moment of poemness, the mind like the many-colored jeepneys of Manila, where driving past roast goose restaurants in Shek Kip Mei or spotting stilt houses in Kampong Kleang, attempt to explore the transgeneric textualities of the everyday, alongside the unstructurality of time and space, the littoral and the liminal.