روايات وقصص ضمن Gamot Sa Beke Ng Matanda

“Oo.” “Pakakasal ka sa kanya?” Nagbitak ang mga salita. “Sa ama ko?” Inilagay ni Marcus ang walang laman niyang champagne glass sa bar. “Ingat.” Tumawa si Tyler, mataas at pangit. “Joke lang ‘to. Fucked-up na revenge stunt ‘to. Akin muna siya—”

Pautal-utal at paiyak-iyak pa ang ginang habang inaalala ang nangyari. Napayukom naman ang aking kanang kamao. Dahan-dahang pinaupo sa sahig at pinasandal sa pader ang matanda. Naglakad na rin ako papasok. Nakita ko si Ace na dinadaluhan din ang kaibigan ni Link na sa pagkakaalam ko ay Bea. Umiiyak ito, may nakita rin akong pasa sa may gilid ng labi nito.

Nakagugulat man pero nagawa niyang ubusin ang isang supot sa biyahe pa lang nila. Tama nga si Beckett. Gutom na nga siya pero hindi niya lang namalayan dahil sa dami ng iniisip. “Give me that,” utos ni Beckett bago itinuro ang supot na dala-dala ng dalaga, at inabot naman niya ito.

Sunod akong nagmano kay Mama na nasa bakuran at winawalisan 'yong mga nagkalat na tuyong dahon sa ilalim ng puno ng duhat. " Siya nga pala, sino 'yong naghatid sa'yo dito kagabi? " tanong bigla ni Mama, " Nakita ka raw nila Aling Bebang na bumaba sa isang itim na kotse. Guwapo raw 'yong lalaking nag d-drive. Hindi ba si Terrence 'yon? Kaso kilala naman nila si Terrence, eh."

Tahimik lamang nitong hinahalo ang maitim na gamot sa mangkok habang walang mabasang emosyon sa malalalim nitong mata. “Your body is too weak,” mahinahon nitong saad. “Drink first.” Ngunit dahil sa pag-iwas nitong sagutin ang tanong niya ay tila tuluyang gumuho ang dibdib ni Bea. Sapat na iyon para maintindihan niya ang lahat. Wala na ang anak niya.

“Anong problema mo? Bakit mo winasak yung plaka? Inano ka ba nung plaka?” Gayunpaman, sinabi lang ng matanda, “Natural, may dahilan kung bakit ko winasak yung plaka. Ako... Ako ang pinakamatandang disipulo ng Ganoderma. Ako dapat ang magmana ng Ganoderma, pero ipinasa ng matandang iyon ang Ganoderma sa nakababatang kapatid ko. Paano niya nagawa iyon? Isa lamang hamak si James Coney na gumamit ng pambobola para makuha ang gusto niya. Anong karapatan niyang manahin iyon?!”

"Naku! Wala pa 'yan. Mas may lalala pa dyan. Huwag mo na sila intindihin kasi ganyan lang sila maglambingan. "Are you sure?" "Yes. Kumain na tayo." Nilingon ko muna ang hagdanan na binabaan namin bago ako kumain. Beckham's POV "I KNOW you up to something. Now tell me, Beckham," sabi ni Beckett nang mawala na sa paningin nila ang dalawa. Isinuksok ni Beckham ang mga kamay sa magkabilang bulsa ng suot niyang jagger.

"Bakit n'yo po nasabi iyon?" Bahagya siyang natahimik. Parang may gusto siyang sabihin. Pero pinili niyang lunukin ang mga salita. Third Person POV Habang hawak ni Doña Beatriz ang kamay ni Amara... Bahagyang dumulas ang manggas ng suot nitong damit. At doon... May isang bagay na nakita ang matanda. Isang maliit ngunit kakaibang birthmark sa balikat na bahagyang nasilayan mula sa laylayan ng manggas.

May tipid na ngiti akong nagpaalam sa kanila. "Salamat, hija." ang magiliw na sabi ng matanda. "Wala pong ano man. maiwan ko na po kayo." ang magalang kong sabi, at humakbang na papasok sa mansyon. "Napakagandang bata,” dinig ko pang anang matanda. Napangiti ako, ako ba ang tinutukoy ni Nana Rosa? "Naman! Ako pa? Hindi ako pumipili ng pangit!" ang sagot naman ni Beast. Napangiwi ako.

Ang kanyang mga kamay at paa ay puno ng lakas, para bang bumalik siya sa kanyang kabataan. "Ano… anong nangyayari?" takot na tanong ng matanda kay Esteban. "Ginamot kita." sagot ni Esteban. Nanlaki ang mga mata ng matanda at tinitigan niya si Esteban na hindi makapaniwala. Ginamot?