Gamot Sa Beke Ng Matanda 소설 & 이야기

"Bakit n'yo po nasabi iyon?" Bahagya siyang natahimik. Parang may gusto siyang sabihin. Pero pinili niyang lunukin ang mga salita. Third Person POV Habang hawak ni Doña Beatriz ang kamay ni Amara... Bahagyang dumulas ang manggas ng suot nitong damit. At doon... May isang bagay na nakita ang matanda. Isang maliit ngunit kakaibang birthmark sa balikat na bahagyang nasilayan mula sa laylayan ng manggas.

Mabilis niyang natunton ang sinasabing paupahan: isang tatlong palapag na sementadong gusali, may maliit na garahe kung saan nakaparada ang ilang motorsiklo. “Magandang araw po! Pwede ko po bang makita yung kwarto?” magalang na tanong niya sa matandang babae sa may gate. “Halika, pasok ka. Ilan ba kayo?” tanong nito habang inaanyayahan siya papasok. “Ako lang po!” agad niyang sagot. “Ako nga pala si Bebang. Anong pangalan mo, ineng?”

May tipid na ngiti akong nagpaalam sa kanila. "Salamat, hija." ang magiliw na sabi ng matanda. "Wala pong ano man. maiwan ko na po kayo." ang magalang kong sabi, at humakbang na papasok sa mansyon. "Napakagandang bata,” dinig ko pang anang matanda. Napangiti ako, ako ba ang tinutukoy ni Nana Rosa? "Naman! Ako pa? Hindi ako pumipili ng pangit!" ang sagot naman ni Beast. Napangiwi ako.

Ang kanyang mga kamay at paa ay puno ng lakas, para bang bumalik siya sa kanyang kabataan. "Ano… anong nangyayari?" takot na tanong ng matanda kay Esteban. "Ginamot kita." sagot ni Esteban. Nanlaki ang mga mata ng matanda at tinitigan niya si Esteban na hindi makapaniwala. Ginamot?

"C-Christ, nag-overdrink ako kagabi? Nasaan ako?" Pinasa siya ni Beckett ng isang bote ng tubig. "Ginawa mo. Nais kong ipakita sa iyo ang view ng gabi, ngunit nag-overdrank ka at naging tipsy. Buti na lang. Hindi pa huli ang lahat upang mahuli ang Capital sa unang sinag ng araw. Kailangan mo lang maghintay para mawala ang fog, at makikita mo kung gaano siya kaganda."

paliwanag ni Luca. Ilang sadali pa nakita ko si Beckham na kumatok sa pinto ng hotel room ni Beckett at tila namang patay malisyang binuksan ni Beckett ang pinto. "Why are you here, Beckham?" rinig kong tanong ni Beckett sa kapatid nito. Meron pa lang mic ang cctv na nasa isang hotel room ni Beckett kaya maririnig mo ang pinag-uusapan nila.

manghang tanong ng matanda. "Bueno Ruben samahan mo na itong ai Bambie sa silid nila Berta.Pagkatapos ay ihanap mo muna ng maisusuot soon sa mga damit na nasa bodega. Bukas ko na siya pasasamahan kay Betchay na makabili ng ilang pirasong damit" sabi ng matanda. Mulign nangpasalamat ai Lucille sa matandan at tahimik na aumumod kay Ruben haabng naaalibzsbaran ang kalooban dahil sa Bambie niuang pangalan

"Please wag lang yong pink, wag lang yung pink, wag y--" "Yung pink miss." Sinamaan ko ng tingin yong matandang babae. Nanggigigil ako sarap sabunutan nong matanda! "Bakit yong puti ang tinuro mo kanina tapos pink naman pala bibilhin moooo!!! Haaaaaa!" Binugahan ko ng hangin ang pagmumukha nong matandang babae bigla naman nyang niyakap ang sarili at gininaw bigla tss, buti nga sayo!

nahihiyang sagot neto Tumingin lamang ito sa kanya at dumiretso na sa paglalakad nakita naman ito ni Becky kaya nilapitan siya at kinausap " Baka Pagod lang sa Byahe kaya hindi sumagot " sabi neto sa kanya Ngumiti lamang siya rito at nag punta na ng Opisina ni Mr isidro nang makarating na sya sa Opisina neto nakita niyang bukas ang pinto neto

gulat na gulat kong sabi. “Oo kasi walang makita si Mamasang sa CCTV footage. Malinis ang pagkagawa. Tapos doon pa sa locker room. Sira pala ang camera. Ayun bistado. Si Bea pala ang bumasag.” “Wala siyang sinabi sa ‘kin,” “Lowkey ang hotterney mo, beshsyup,"