Gamot Sa Laso Novels & Stories

TAMARA’S P O V Nagdire-diretso ako sa paglalakad hanggang sa umabot ako sa garden kung saan nakita ko mula sa malamlam na ilaw na nagmumula sa buwan at sa poste ang mga naggagandahang bulaklak ng puti at pulang mga rosas. Napatitig ako sa mga bulaklak nang maalala ko na naman ang gabing iyon. “Napakaganda mo, Tammy. Mas maganda ka pa sa mga bulaklak dito…”

Biglang natahimik ang ilan. Hindi sila sanay na sumagot si Luna. Nanlaki ang mga mata ni Roset. “Ay wow. Lumalaban ka na ngayon?” “Pagod lang ako sa inyo.” “Ano? Natamaan ka?” Napabuntong-hininga si Luna. “Hindi. Nakakairita lang kayo.” Parang binuhusan ng gasolina ang galit ni Roset. Agad itong lumapit at hinawakan ang braso ni Luna.

[Ang Huling Sayaw sa Roma] Ang gabi sa Roma ay tila isang dambuhalang lona ng itim na pelus na binabagtas ng mga pulang kidlat mula sa mga emergency flares. Ang bawat kanto ng "Eternal City" ay naging saksi sa pagbagsak ng kaayusan. Sa ilalim ng Ponte Sant’Angelo, ang tubig ng Ilog Tiber ay naging kulay tanso dahil sa repleksyon ng mga nasusunog na sasakyan sa itaas. Ang bawat patak ng ulan ay may lasa ng pulbura at abo.

LENA’s POV Hindi ko na naitikom ang bibig ko magmula nang bumukas ang mataas na gate hanggang sa binabagtas ng sasakyan ang mahabang kalsada. Sa magkabilang daan, nakikita ko ang napakagandang landscape ng mga halaman at bulaklak, na tila ba nag-aanyaya sa akin na pumasok sa isang paraiso. Sa di kalayuan, natanaw ko ang napakalaki at napakagandang gusali—pahaba at mataas ang gusaling iyon. Sa gitna, nakita ko ang magandang fountain na may estatwa ng babae sa gitna na naglalabas ng tubig sa bangang hawak, na tila ba sumasayaw sa hangin.

Dahan-dahang bumaba ang liwanag hanggang sa ibabang bahagi ng kanyang damit. Biglang napaatras si Gab. “D-dugo sir!” gulat niyang sabi. “Nagdudugo si Ma’am!” “Ha?” lumapit si Garry at sinilip. “Baka naman nagpapanggap lang ’yan.” “Hindi sir! Totoo talaga!” sabi ni Gab habang nanginginig ang boses. “Tingnan niyo po… kumakalat na sa sahig.”

Halos bumukol ang bagay na nasa loob niyon. "Enjoying the view, huh?!" Ang paos nitong boses ang nagpagising sa aking diwa. "M-may.. malaking lamok kasi." Palusot ko dito. Tiningnan naman ni Logan kung may lamok nga ba doon. Tumaas ang isang kilay niya nang wala naman siyang nakita. Isang nakakalokong ngiti ang ibinigay niya sa babae.

Wala siyang interes sa kasaysayan at may pakialam lang siya sa kung matatanggal ba ang lason sa katawan niya. "Dahil alam mo ang tungkol sa Gu, dapat alam mo rin kung paano tanggalin ang lason nito, tama?" Umiling si Gloom at nagsabing, "Hindi ko alam. Tanging mga taong maalam lang sa paggamit ng lasong ‘to ang nakakaalam kung paano ito tanggalin."

Nakikita ko ang galit ng taong nasa salamin. I breathe as the elevator stops at the 165th floor. When it opens, I see laser beams, bunch of photons moving in the same direction. That's probably a light amplification by stimulated emission of radiation. "Oh, nice disco lights. That's a cute trap, but I don't want to be sliced and diced," I sighed, cracking my bones. I glanced the camera and I gave it a look-at-me gesture. Kinuha ko ang grains sa buhok ko at inilagay sa bulsa. Nakalugay na ako ngayon.

“Labanan n’yo! Mamamatay tayo rito!” Napasinghap siya nang may laser beam na nakatutok sa kanyang katawan. Kaagad naman siyang nag-dive sa lupa at mabilis na gumapang patungo sa malaking bato. Sunod-sunod na nagsiliparan ang mga bala kaya napadasal na lamang siya. Wala siyang baril dahil kinuha ni Galenciaga.

May gumulong sa sahig—isang maliit na metal cylinder. Hindi granada. Flash bomb. “Cover!” sigaw ni Rio. Sumabog ang liwanag. Isang iglap ng pagkabulag. Isang iglap ng kawalan ng direksyon. Sa segundong iyon, gumalaw ang dalawang kalaban. Mabilis. Eksakto.