Gentle Forest Bl

ตั้งแต่จำความได้ “อู๋เหริ่นชวน” ประมุขน้อยพรรคมารโลหิต ก็ฝันว่า ตนเองตายด้วยฉินเวทย์ของจิ้งจอกเก้าหางผู้หนึ่ง กระทั่งได้พบกับ “หลัวเซียน” บุรุษเซียนรูปงาม แทนที่จะเป็นรักแรกพบ กลับกลายเป็นความเกลียดชังลึกซึ้ง ตั้งแต่แรกเจอ ยิ่งท่านพ่อมีคำสั่งให้เขาคำนับ คนแซ่หลัว ผู้นั้น ให้เรียกว่า อาจารย์ ตามสัญญาสันติภาพระหว่างสองเผ่า เขาก็ยิ่งไม่พอใจ หาเรื่องอีกฝ่ายมาตลอด ทว่าสำหรับหลัวเซียนแล้ว กลับรู้สึกผูกพันกับศิษย์ปากร้าย ขี้แกล้งผู้นี้อย่างลึกซึ้ง คล้ายชะตาผูกพันกันมาแต่ชาติปางก่อน เมื่อรู้ว่าเขาไม่มีแม้พลังวิญญาณ ไม่มีวรยุทธใดๆ ก็ยิ่งอยากอ้าแขนปกป้องให้พ้นภัยอันตรายทั้งปวง แต่ลิขิตชะตานั้นไม่แน่นอน ก่อนหน้าจะขึ้นรับตำแหน่งประมุขเผ่าเซียนคนใหม่ หลัวเซียน กลับถูกศิษย์น้องร่วมสำนักทำร้ายจนตาบอด สูญสิ้นพลังวิญญาณ อู๋เหริ่นชวน จึงต้องเป็นฝ่ายพยายามปกป้องอาจารย์โง่ของเขา ด้วยการพาหลบหนีมายังเผ่ามนุษย์ นึกไม่ถึงเลยว่า จะต้องถูกตามล่าเอาคัมภีร์มหาเวทย์ จากบรรดาจอมยุทธอีก

เพราะแม่ทัพเฉินคือชายที่เสี่ยวเม่ยมอบใจให้ ถึงจะต้องปลอมตัวเป็นนายคณิกา แต่ขอแค่ได้ใกล้ชิดอีกฝ่ายเขาก็ยอม แต่ความสัมพันธ์ของพวกเราเป็นเช่นนั้น เริ่มต้นด้วยความหลอกลวงอันเงียบงัน และจะจบลงอย่างไร้ร่องรอยราวกับไม่เคยมีสิ่งใดเกิดขึ้น

จะเป็นยังไงเมื่อการเจอกันครั้งแรกดันเกิดอาการรัทจนเผลอสร้างพันธะ แต่ทว่าพอได้สติคนที่พึ่งจะสร้างพันธะดันหนีไปซะแล้วที่แย่กว่านั้นเขาดันจำหน้าคนคนนั้นได้เพียงเลือนลางแต่ที่จำได้แม่นมีเพียงกลิ่นที่ฉุน

พยัคฆ์ร้ายมากวิชา เลื่องลือโจษจัน เอามาอยู่ใกล้ตัว มันจะยอมเชื่องเก็บเล็บเก็บเขี้ยวจริงหรือ?

จากที่ไม่ค่อยชอบขี้หน้า ทำหน้าตาน่าหมั่นไส้ เห็นแล้วเป็นต้องคอยตามคอยแกล้ง พอไม่เห็นหน้าทำไมหัวใจมันร้อนรนอยู่ไม่ได้ต้องอยากเห็นหน้าตลอด หรือจะเป็นแบบที่โบราณว่าไม่เห็นหน้าเห็นหลังคาก็ยังดี

ใครๆก็ว่าผมโสดทั้งที่มีแฟนมาตลอดสามปีแต่เพราะอีเมียตัวดีรู้จักแค่การนอนจนพ่อแม่หาหมามาให้เลี้ยงแต่หมากลับเป็นฝ่ายต้องดูแลมันเฮ้อ~ภาระของหมาจริงจี้งเมียกู

เรื่องราวของกฤษณะ พ่อม่ายลูกติดที่สูญเสียภรรยาไปโดยไม่คาดคิด ชีวิตเขามืดมนและดำดิ่งจากความรู้สึกผิด จนกระทั่งได้เจอกับหมอก ชายหนุ่มที่มาพร้อมกับโลกที่สดใสและความรักอันเต็มเปี่ยม

ก็แค่ไม่ชอบหน้าไอ้เด็กลูคัส ดำเลยจ้างเด็กเสิร์ฟในร้านเหล้า ไปวางยาปลุก... แต่ใครจะคิด ว่ามันจะหันมาใช้ร่างกายเขาปลดปล่อย นับจากวันนั้น ไอ้หมาไซบีเรียนฮัสกี้ตัวนี้ ก็ตามติดชีวิตเขาไม่ห่าง

เป็นเพราะผมไม่ทำอะไรให้มันชัดเจนสักที นาธารถึงได้ทิ้งผมไปทั้งที่ตั้งท้องลูกของผมโดยที่ผมไม่รู้อะไรเลย "เลิกดื้อได้แล้วฉันเห็นของนายทุกซอกทุกมุมจนชินแล้ว" "ถึงคุณจะเห็นของผมจนชินแล้วแต่ผมไม่ชิน อีกอย่างนั้นมันตอนผมไม่มีสติแต่ตอนนี้ผมมีสติแล้ว"

ทุกท่านคิดว่านิยามของคำว่า"อาการครั่งรัก"เป็นแบบไหนกัน มันคืออะไรกันนะ อาจจะเป็นอาการที่รักใครมากๆหรืออาจจะเป็นอาการที่ชอบใครมากๆจนเกือบครั่ง เป็นอาการชื่นชอบปกติที่ใครๆก็เป็นได้ คนทั่วไปอาจจะมองเป็นเช่นนั้น แต่ไม่ใช่สำหรับผม สำหรับตัวผมนั้น "อาการครั่งรัก" คืออาการที่ชอบใครคนหนึ่งมากๆจนไม่สามารถปฎิเศษคนๆนั้นได้ จะยอมทุกอย่างให้กลับคนที่ชอบ ยอมได้ทุกอย่าง และจะทำตามคำของผู้นั้นอย่างไม่มีเงื่อนไขแม้จะสั่งให้ไปตายก็ย่อมได้ เปรียบเสมือนข้ารับใช้ที่ถวายตนให้กับ"องค์ราชินี" แล้วทุกท่านคิดว่าพวกคนเหล่านี้นอกจาก นายเหนือหัวแล้วเขาเคยสนใจผู้คนที่ขอร้องอ้อนวอนหรือขอความเมตตาความเห็นใจบ้างหรือไม่ ผู้คนเหล่านี้ไม่เคยสนใจผู้อื่น ไม่มีความเห็นใจ ไม่มีความเมตตา มีแค่นายเหนือหัวเท่านั้น "ทั้งชีวิตมีแค่องค์ราชินีเพียงผู้เดียวเท่านั้น" ทุกท่านอยากรู้จักกันบ้างมั้ยละ ผมอยากลองให้ทุกคน"รอชม"เรื่องราวต่อจากนี้ เปิดเรื่อง เหยื่อนายครั่งรัก