Giyuu Punishment Novels & Stories

Nang lumabas ito, tinawagan ko na sila ni Uno at sinabi ang totoo sa nangyari kay Yuji. "You're an asshole. Pare-pareho tayong bastardo ni Papa, pero kung mauulit ang nangyari noon, hindi ako magdadalawang-isip na iligtas ka. Walang kasalanan si Yuji o ang batang dinadala niya. Hindi nila ginusto ang nangyari!" Pulang-pula ang mukha ni Uno. Alam kong galit na galit na ito. "Wala akong pakialam."

Napatili siya ng malakas nung ihagis siya ni Zyd. Akala niya sa basura siya babagsak, sa sofa pala. Nakahinga siya ng maluwang. Bwesit talaga 'to si Zyd! Pero hindi lang pala iyon, bigla rin dumagan ang lalaki sa kaniya at lumubog siya sa may kalambotang sofa. Halos napipi nga siya sa bigat nito. "For breaking the rules, this punishment deserves you." "Ha? Punis—" Hindi niya naituloy ang sasabihin dahil labi ni Zyd ang sumalubong sa kaniya. Ang sarap naman ng punishment niyang ito... Sana all!

Iniyuko ko na lamang ang aking ulo. “Is that okay?” tanong ko pa. “Say sorry to me,” utos pa niya. Pinipigilan ko lang ang sarili kong bunutin ang baril. Nagtitiis pa ako. Kinagat ko ang aking labi. “One mistake means a punishment,” wika niya. Tuamyo siya sa ‘king harapan. Akala ko maghuhubad siya pero naka-steady lang siya. “Go to my room, I will punish you. Pagpasok ko do’n, siguraduhin mong n*******d ka na,” utos niya.

“You’re a being a slut, Scarlet. Kanina pa akong nagtitimpi sa’yo. Gusto kitang parusahan, do you know that?” “No, I’m sorry. Hindi na mauulit, hindi ko naman sila nilalandi eh,” naiiyak kong saad ko sa kaniya. “SHUT UP! I WANT TO PUNSIH YOU KUNG KAILAN KO GUSTO!” sigaw ni Gio sa akin. Nanginig naman ang aking katawan at kamay. Hindi na lamang ako nagsalita pa dahil sa sobrang takot. Muli ay pinaandar niya ito at hindi ko alam kung saan nga ba kami pupunta

Pagkalabas ko palang ng kotse ay agad ko itong sinapak. "I-ikaw... alam mo naman malandi nagpapayag ka panghumalik. Minus 2-200 pwoints sayo Yuki. Bwisit ka!" Hinampas ko ito ng bag at lumapit sa akin ang dalawa upang pigilan ako. "Bwitawan niyo ko kung ayaw niyong sunugin ko katawan niyo. Lalo na sa Trojan na yon." I just murmur the last sentence upang di nila marinig.

Sinundan pa ang dating niya ng ilan pang mga headmasters. “Great job, Ziyu. Mga kawal posasan ang babaeng ‘yan at dalhin ulit sa kulungan. I’ll process her punishment, at sisiguraduhin kong degree pa lang ng parusa ang naririnig niya ay magsisisi na agad siya sa kasalanan niya,” aroganteng saad ni Ms. Caroline. Lumapit sa akin ang mga knights at agad akong pinusasan. I already expected this to happen. Nilingon ko si Ziyu na halatang nakokonsesya sa sinapit ko. Seeing his face like that, made everything more enjoyable.

Binigyan ko sila ng may kahulugang ngiti na pinapakita ko lamang kung may gagawin akong kahabag-habag sa isang tao kaya isa-isa silang napalunok ng tuluyan. ‘Mukhang alam na nila kung anong dapat na gagawin.’ I thought and nodded in satisfaction. Well, this will be their lesson as my teammates. I don’t tolerate any kind of betrayal. Things I do as punishments depend on my level of annoyance. Kung anong ginawa ko kay Zia, It was still on the very first level. I can still do horrible things. “Quickly sketch the draft again.” Utos ko kay Gwen at dali-dali naman siyang nagsketch. Nang natapos siya ay binigay niya sa akin iyon at tiningnan ko ang gawa niya.

It was clear that the wounds from his past were as raw as ever, and Yuri's actions had torn open old scars. "I know this is a lot to take in," mahina kong sambit. "But we have to confront this truth, Grayson. We can't let her actions go unpunished. Marami na siyang dinamay, at kung hindi natin tutuldukan ito baka hindi mo na makamit ang hustisyang inaasam mo noon pa."

Nanatili siyang nakatayo sa may pinto at tahimik na nakikinig at nanunuod. Matapos mag-usap, naglaro ang mga tao sa loob. Unang natalo si Charmaine. One of Giovanni’s friends enthusiastically spoke: “For the punishment sa natalo, you pick one of the people here and do a french kiss with them!” Through the crack on the door, kita ni Lily kung paano pasimpleng tiningnan ni Charmaine si Giovanni at nahihiyang ngumiti. Walang pag-aalinlangang hinila ito ni Giovanni at sinunggaban ng halik.

"No. There's no person there. Tanging tayong dalawa lang ang nandito. Kaya, walang ibang pwedeng gumambala sa atin, ata walang ibang makakakita." "Huh? Tumigil ka kaya diyan, iuwi mo na lang ako. Total, ginambala mo naman ang bonding namin ng mga kaibigan ko." "Ok fine. Uuwi na tayo. But, you will pay this to me. I'm going to punish you, with my sweet punishment." "Huh? Anong punishment?"