Novel & Cerita Glowing Moon

Parang apoy na dumadaloy ang kapangyarihang bigay ng buwan sa aking mga dugo. Glowing threads of light came out of the moons' hands and travelled towards me. My body absorbed the lights. After some time, Luna and the other moons stopped glowing. They look normal. "Luna, what is happening?" tanong ko. "Fight, Vera. Fight." she said at nagmamadaling bumalik sa puwesto nila kanina. The moons are now in front of us. "No one was permitted to lay even a finger on Vera or her friends. Dadaan muna kayo sa bangkay namin." saad ni Luna. All of the moons prepared for a fight. I tried to call Luna and stopped her, but she is unstoppable. Hindi niya pinakinggan ang mga tawag ko. Luna, why are you risking

Kill joy iyon eh. Ilang palabas na iyong napanood ko ngunit hindi pa rin ako tinatablan ng antok at hatinggabi na. Halos wala na akong naririnig kundi katahimikan na lamang sa loob ng bahay, sumasabay pa ang lamig ng simoy ng hangin. Then the moon suddenly gazed into the window. It feels like the moon is willing to comfort me at this time as it’s glooming in an overwhelming way — despite seeing the beauty of the midnight sky with twinkling stars, the overall view speaks otherwise.

Pero maliban sa pagkamangha ay may mga nakangisi naman, iyon ang mga galing sa Blood Moon Pack na nakilala ko dahil ang dalawa roon ay ang nasapak ko noong nakaraang buwan. "Ginagalak namin ang pagsali niyo sa taon na ito, Lightning Moon Pack," bati ng mga miyembro na galing sa Singing Moon Pack. Nalaman namin agad kung saan silang Pack kabilang dahil sa ang babait nila at may mga dala pa silang mga instrumento kagaya ng gitara. "Salamat," tipid na usal ko at ngumiti rin ng tipid.

He took a glimpse over Jonas, his scrutinizing gaze first felt unnerving, but it did not take long when he brought his gaze back to the books he had been reading. “What do you mean by the ‘Hymn of the Moon’, Jonas?” Lucas asked as he blew out a loud breathe and leaned against the back rest of his chair. “Hindi ba’t may tatlong ipinagbabawal na mahika? Isa sa mga ‘yon ang Hymn of the Moon,” panimula ng binata bago ikinumpas ang mga kamay. Kulang na lang e kumuha pa ito ng blackboard at chalk para makapagpaliwanag kay Lucas, “sa pagkakaalala ko, pupwede lamang iyong gawin kung malinaw ang kalangitan at bilog ang buwan.”

dugtong nitong halos mag-apoy ang mga mata dahil sa tinitimping galit. Kinaumagahan ay maaga pa silang umalis sa bahay ni Eizech at bum'yahe patungo sa Hunter's Village. Bago tumuloy sa lugar ay dumaan muna sila sa Moonstream upang hingiin ang basbas at gabay ng d'yosa ng buwan. Tinawag na Moonstream ang lugar dahil ang batis ay tila sumusunod sa buwan. Mula sa pagsibol ng buwan hanggang sa paglubog nito ay hindi nawawala ang sinag nito doon. Tila umaayon sa buwan ang daloy nito. May panahon na kung saan ang buwan ay tila bumababa at humahalik sa batis. Kaya sinasabing ang Moonstream ay tawiran ng d'yosa pababa sa lupa. Ang Moonstream ay pinakasagradong lugar sa Kanluran at nasa loob ito ng

“Hey!” Hindi na niya ito binigyan pa ng pagkakataong magsalita. Tumayo na siya sa pool at naglakad sa may railing. She looked at the sky. It looks like a deep ocean of midnight blue, scattered with faint stars like pearls resting beneath dark waves. The moon glows through the clouds like a lantern under rippling water, its light spreading softly across the horizon. The thick clouds resemble brushstrokes on a painting—layered, moody, and full of quiet movement, making the whole sky look like a dreamscape or a cosmic sea suspended above the earth.

"Hey, Ms. Rochet." "Bakit mo ako tinatawag ng ganiyan?" "Hey, Ms. Rochet." Mas lalo pa niya itong diniinan. Anong nangyahari sa kaniya? He's acting awkwardly. "You shut up or I'll lick your cornetto?" "I don't have ice cream but I have..." "No. Shut up. Just tell me what' your problem?" "Into the black heavens, upon this clear night, comes the grace of white-gold moon. I was beguiled by its beauty. You are as twice as beautiful as the moon and all the stars together."

No one would have thought that he is that desperate and no one knows the real reason why he still patronizing the Moonlit. Halos maubos na niya ang hawak na babae ni Madame Luna ngunit pitong taon na pero hindi pa rin niya natitiyempuhan ang babaeng noon pa man gumugulo sa isipan niya. The woman under that Lavender masquerade mask. Bawat Lunar Diva na inaalagaan ng Moonlit ay may sariling signature mask kaya kaagad niyang maalala kung sakaling makuha niya ulit ang babaeng iyon.

The picture of the Mil Flores shown. "It is lovely." Sabi ko. "Unique and blue..." "You are the Mil Flores." He said to me. A picture of the moon came in. "Amal once asked me what you are in my life." He said. "And I answered her by this, you are the moon that pulls the gravity in Earth. The moon is calming and beautiful, the moon is lovely, so the wolf cries, howls at the moon, because in a way, I think the wolf is in love with the moon, you are the moon, I am the wolf and even if you are this close to me, I can only stare at your beauty and cry for not being able to have you. I cry, Iake, because I can see very well that you can live without me, on the other hand, I cannot see myself livin

Sa liwanag ng buwan, na may liwanag na natatakpan ng niyebe sa ibabaw ng lupa, pakiramdam ng hangin ay presko at malinaw. Mabilis na naglakad ang lima, at hindi masyadong nilalamig. Makalipas ang mahigit isang oras na paglalakad, may nakita silang maliwanag na liwanag sa di kalayuan. Itinuro ni Celeste ang ilaw at sinabing, "Mr. Alex, iyan ang Moon Palace." Habang papalapit sila, nagsimula silang makahanap ng mga bangkay sa lupa. Ang mga katawan ay parehong miyembro ng gang at mga batang babae mula sa lipunan ng Moon.