Graduation Motto Novels & Stories

A few weeks later: April 2,2010: Idinaos ang aming graduation, at gaya nga ng alam ng marami ay nakamit ko ang titulong "Salutatorian" At ang lahat ay masayang-masaya sa kaganapang iyon ng aking buhay. Naroon ang aking Mama, at ang usapan namin ay sama-samang kakain sa isang restaurant kasama ang buong pamilya.

Sanadali kaming huminto "Mabait ka, matalino at salutatorian pa!" "Pero parang wala lang sa kaniya, e." malungkot kong sabi. Sinong hindi malulungkot doon? Wala kang kasama sa araw ng graduation mo. Ayaw ko naman magalit kay tatay, 'yon ang turo ni nanay sa akin. Huwag na huwag kang magtatanim ng galit dahil pagdating ng panahon mababalot ng galit ang puso mo.

Sa may karinderya kami naghanda kasi iyong handaan ay hindi lang pampamilya, pang-isports at pambarangay pa. A year and almost a half again, graduation ko naman sa Graduate Studies and I will be graduating with, yet again, flying colors. Ako ang Summa Cum Laude and class valedictorian ng batch naming magtatapos sa taong iyon. Nakapila ako sa unahan suot ang toga ko habang hinihintay na magsimula ang ceremony. Nasa loob na sina mama at papa. Two persons lang per student and pwede kaya kahit gusto ng mga kapatid ko at ni Tito Tonton na sumama ay hindi maaari.

“It is where a replica of the Oblation located. It serves as the iconic symbol of the University of the Philippines. It symbolizes the selfless offering of oneself to his country. They said that a current students of UP...like us, should not have his picture taken with the Oblation. The reason for this is unknown, but they believed that a student will be delayed and fail to graduate on time.” I'm amazed how he gives us Information and ideas. It looks like he knows every bit of this University. “Hala balak ko pa naman sanang magpapicture do'n kasi nagagandahan talaga ako! Pero kung ganiyan wag nalang 'no. I want to graduate on time,” pagmamaktol ni Winslet. Tumawa lang ako sa sinabi niya. Aft

Hindi naman sa pagmamayabang pero nag-graduate ako with latin honors. “Salamat. Congrats din sa iyo, hindi ko akalain na makaka-graduate ka rin,” natatawa kong wika. “Baliw ka talaga. Siyempre ikaw ba naman ang nakakapit sa kaibigan mong pinakamatalino sa school, hindi ka makaka-graduate?” nakangisi nitong sambit. “Salamat Gino ha, kung hindi dahil sa iyo, hindi ko makakamit ang graduation na ito,” dagdag pa niya.

"Congratulations, Batch 2022 sa pagkumpleto ng mga kinakailangang academic credits para matapos ang inyong Bachelor's Degree. At ngayon, sa bilang na tatlo, puwede niyo nang itapon ang graduation hats niyo sa ere... Sa bilang ko--- isa, dalawa, tatlo!" Nagsigawan ang lahat ng estudyante habang itinatapon ang mga caps nila sa ere. Ang pagtapon ng caps sa ere ay sumisimbolo sa pagtatapos ng isang kabanata sa buhay ng isang graduate. Pagkatapos ng graduation ceremony, niyakap nang mahigpit nina Kyle at Mira ang isa't isa at nagbigay ng matamis at mabilis na halik. "Ang perfect naman nun, guys! Nakuha ko 'yung moment na 'yon!" Nakangiting sabi ni Mr. Andrada, habang ipinapakita ang cellphone niy

wouldn’t have gotten a diploma. Every single one of these graduates worked so hard to get here. I never thought I would be up here giving a speech but dreams do come true and I can tell you all that things get better. To everyone who is graduating- today is for you. You can look at yourself in the mirror later tonight and know that you beat the odds that may have been stacked against you; whether it be unforgiving pasts, unfortunate experiences, or any person who told you, you couldn’t do it. And yet, you did. YOU did it. There have been people who have helped you along, yes, but in the end, there’s you. So, be proud of yourself, and forgive who you were. Because you succeeded, and it’s onl

Nagbabasakali pa rin akong makita siya kahit ngayong araw lang dahil graduation namin. Tinawag na ang pangalan ko upang kunin ang awards na natanggap ko. I graduated with a flying colors. Masaya ako kasi na-maintain ko ang grades ko hanggang sa nag-college ako. Habang naglalakad paakyat ng stage, si Kaisha ang iniisip ko. Hindi ako sigurado kung pupunta ba siya, pero panatag pa rin ang loob ko na makikita ko siya ngayong araw dahil graduation namin. Ito ang pangarap naming dalawa - ang makapagtapos ng pag-aaral at masuot ang itim na toga.

Hindi pa nakuntento si Mona ay pinisil niya pa ang magkabilang pisngi ko. "Baka naawa lang sakanya. Syempre, walang magulang e." Rinig kong bulungan ng mga kaklase namin. Nakita kong haharapin sana sila ni Ligaya kaya pinigilan ko siya at nilayo sa kanila. "Mga inggetera. Kala mo ang gaganda" puna ni Mona. "Huwag na natin patulan. This is our graduation day, huwag nating hayaang masira. Common, we should make this day memorable." Hayag ko at hinila sila.