Graduation Motto Novels & Stories

May mga tawa na medyo lasing na ang tono. Kanina pa sila nag-aaya sa group chat. Celebration daw. Finally, tapos na. Kahapon lang ang graduation nila. Graduate na siya. Graduate na sila kaya dapat masaya. Pero habang nakatingin siya sa mga kaklase niyang todo ang tawa, may kung anong kumikirot sa dibdib niya. Graduate na siya. Ibig sabihin ay wala na ang student excuse. Wala nang “kaya ko pa magtiis, nag-aaral pa lang naman ako.” Kailangan na niyang harapin ang totoong buhay.

Hanggang sa mabilis na umikot ang panahon at dumating ang araw ng aming Graduation Day. Pareho kaming nakasuot ng itim na toga sa ibabaw ng entablado, pareho kaming nasa pinakaharap ng unahan ng buong batch. Pareho kaming may bitbit na naglalakihang gintong medalya sa aming mga leeg bilang Valedictorian at Salutatorian ng akademya.

Sa halip na ibang bagay ang inaasikaso ni Kuya ito pa tuloy dumagdag pa ako. According to Kuya, they can still graduate but they are not allowed to march with us during the graduation. Buti nga sa kanila. I felt no remorse towards them. Dahil lang sa lalaki handa silang manakit ng kapwa? How pathetic! Nakakainis!

Pagkatapos kong basahin ang mensahe ko ay kaagad ko na itong sinend at ibinalik ulit sa loob ng bulsa ko ang cellphone ng pumasok na sa room ang adviser namin. xxx Naitawid ko ng maayos ang paboritong-paborito ng mga teacher tuwing first day of class ito ay ang introduce yourself na kahit kailan ay hindi mawala-wala. Kaso nga lang pumalya ako sa bandang huli dahil may pahabol pa ang class adviser namin na si Ma'am Daisy kung ano raw ang paborito kong motto sa buhay. Nagkagulo lahat ng neurons ko sa tanong na iyon dahil wala akong paboritong motto. Sa mga slam book na nasusulatan ko ay wala akong nilalagay sa tanong na: what is your motto in life? Hindi ko alam kung ano nga ba ang pumasok sa

He let out a deep sigh and said, "May mga ganoon talagang professors, Pauline. Marami rin akong na-encounter na ganyan, eh, pero naka-survive naman kami. We graduated successfully. Malaking challenge 'yan sa inyong lahat, kaya dapat na pagbutihin mo ang pag-aaral mo ngayon sa kolehiyo. Malay natin gumraduate ka na Cum laude o Suma cum laude. I'll be happy for that. Magiging super proud ako para sa 'yo." "Everybody will be proud kapag ga-graduate ka nga na may awards o ano pa pero ako kasi ay hindi naman ako nangangarap ng ganoon, Matthew. Wala naman sa aking problema na matapos ako sa pag-aaral sa kolehiyo na walang awards o ano pa, eh. Never ko naman na pinangarap 'yon. Ang importante ay ma

GRADUATION DAY!! Apollo, invited Sol to attend kaso hindi daw niya sure kaya baka wala ito. Malungkot man si Apollo pero, masaya pa rin dahil kumpleto silang pamilya. Mabuti na nga lang rin ay hindi sabay sabay ang graduation nilang tatlo at nauna siya. Habang binabanggit ng dean ang katagang; "Graduates, tasseled turn to the right."

“Ipapahatid ko kayo bukas sa bahay.” Hindi na siya kumibo o tumango man lang. Nabasa na ng luha ang pisngi niya nang masuyo rin na hinaplos ni Gideon ang kanyang buhok. Hinalikan siya nito ng mariin sa sintido bago ito tumayo at lumabas ng kwarto. **** “Congratulations, graduates. May the odds be with you all. Happy Graduation!” Pumaalinlangan sa buong quadrangle and sigawan ng mga bagong graduate kasabay ng sabay-sabay na paghagis sa ere ng mga kulay pulang toga.

Alam kong malayo pa ang lalakbayin namin pero sigurado akong hindi siya mahihirapang abutin ang pangarap niya. ".... I want to remind all of us that we can always do more, so why settle for less? Let us always strive harder. Maybe our grade will not define our future, but it will show how ambitious we are. It is free to make a dream, but it will cost a lot of energy to reach it. Let us not waste our energy; time will not stop waiting for us. Let's make everyone proud. No, make yourself proud of yourself. I can do it, and you can do it. I hope the next time we meet, we are already bragging about what we have achieved. So, my fellow graduates, congratulations to all of us for passing another s

Dahil sa takot ng lahat, sinunod na lang nila ang nais ng mga ito. "Itigil n’yo na ang kahibangang ito! Graduation day ito at ito ang pinakamahalagang araw ng mga estudyante!" sigaw ni Ms. Inosencio. Malakas ang loob niya na kalabanin ito. "Tumigil ka!" pagsupla ng isang lalaki na may hawak na baril at pinaputukan si Ma'am na nadaplisan sa kaniyang braso.

I think she is the most beautiful graduate. Narating namin ang quadrangle kung saan idaraos ang ceremony. Ilang sandali pa tinawag na ang mga graduates. Nakaupo lang kami malapit kung saan nakaupo si ate. Kaway kami ng kaway sa kanya at kita ko ang tulo ng luha niya, nag thumbs up lang ako sa kanya. Alam kong luha yun ng kaligayahan. Nang tinawag na siya para mag bigay ng speech, pinunasan niya ang mga luha niya. Tahimik ang lahat, nang magsalita si ate.Her speech made us all cry. It was a heartbreaking, inspiring, a motivation and her success. Lahat ng nakikinig ay nagpunas ng luha, dahil binahagi ng ate ang kanyang mga naging karanasan, hindi man buong kwneto, pero alam ko doon siya kumuha