Graduation Motto Novels & Stories

Sinamahan ako nila Papa at Mama na mag-martsa at sa pagkuha ng diploma at iba pang mga awards na natanggap ko. Nagsimula ang graduation kanina sa pamamagitan ng pagdarasal, pagkanta ng Lupang Hinirang, pagre-recite ng Panunumpa at Panata pati na rin ang Philosophy, Vision, Mission, Pledge at kinanta rin namin ang among hymn. Sumunod ay nagbigay ako ng speech dahil ako ang nakakuha ng highest honor at top 1 sa buong grade 12. Mabilis natapos ang program. Naghanda sina Papa ng isang salu-salo sa mansion. Doon ay sinabi ko sa kanila ang plano ko sa college.

Sino ba naman ako para maalala niya kung ang gaganda ng mga nakapaligid sa kanya. “Ayusin mo nga yang mukha mo, parang hindi ka gagraduate ng valedictorian ah. Ngumiti ka kahit konti. Para kang namatayan diyan. Sayang ang ibinayad ko sa nagmake-up sayo” sita ni inay sa akin habang nakapila na kaming lahat para sa graduation march. Suot ko na ang toga ko. Ewan ko ba, dapat masaya ako ngayong araw na ito kagaya ng ibang mga estudyante, pero kahit anong pilit ko ay hindi ko magawang ngumiti hanggang sa magsimula na ang graduation march.

Pagbungad nila naroon na ang lahat, sabay-sabay ang mga itong nagsitayuan na tila inaabangan na talaga ang kanilang pagdating. Saglit s'yang namangha at natigilan. Namalayan na lang niya ang malakas na palakpak at hiyawan ng lahat. And in one word their all said... "CONGRATULATION!" Kagaya rin ng nakalagay sa isang malaking banner sa gitna ng quadrangle mula sa malalaking letra... HAPPY GRADUATION DAY AND CONGRATULATION... CHEF MARY ANGELINE "ANGELA" ALQUIZA.

“Anong hindi pa? Aba’t bukas na ‘yon ah? Sa pagkakaalam kok, alas otso ng umaga ang graduation mass niyo. May oras ka pa bang kunin mga ’yon mamaya?” “Hin-hindi naman kailangan… Hindi ako pupunta.” Tinatamad niyang sagot. Nanlalaki naman ang mga matang napa tanga na lamang sa kanya si Jane. “Hoy! Anong hindi ka pupunta eh graduation ‘yon. Huling graduation, biggest stepping stone ng mga buhay natin. Tsaka ilang taon mong pinaghirapan bago hindi mo man lang pupuntahan?” Puno ng pangungunsuming sabi nito na sinamahan pa ng sunod-sunod na pag iling.

Ilang panubumpa at closing remarks lang ay agad na silang kinongrats ng Emcee at lahat ng mga Students ay nag palakpakan at nag hiyawan sa tuwa at mag kayakap. "TO ALL GRADUATES!! CONGRATULATIONS AND CONTINUE PURSUING YOUR DREAMS!" pagkasabi nun ay tumugtog ang last song na sinabayan ng lahat ng studyante. Hindi maintindihan ni Yenna kung bakit nag dudulot Ang ang kantang ito ng saya at lungkot sa Iisang pakiramdam? Sobra Ang binibigay nitong saya at fulfilment sa sarili. Hindi maiwasan ni Yenna na maluha habang sumasabay sa kantang 'This World is Yours.'

"Best memories... hmmm... lahat naman yata ay memorable sa'kin eh." "I mean, yung pinaka-memorable sa'yo?" I was fast to correct it, and instantly, her eyes went back to meet mine which unknowingly made my heart skip a beat. "Graduation," isang salita, ngunit alam kong napaka-meaningful ng momentong iyon para sa kaniya. O kahit sinong tao, ang graduation ay isa sa mga memorableng aktibidad na mangyayari sa buhay ng mga tao. "Dahil sa mga oras na 'yon, nasasabi ko sa sarili kong, 'nakamit ko na ang pangarap kong makatapos' maging ang mga paghihirap at sakripisyo ng mga magulang ko ay nasuklian ko rin ng magandang edukasyon." her voice was always been genuine, kahit galit o naiinis, her voice

Napapadalas ang pagpunta namin sa tambayan, at bumawi narin ako sa kaniya sa ilang araw na hindi kami masyadong magkasama dahil sa pag-aaral. The most awaited day came to our lives. We're moving up while for some they're graduating. It's time for them to face the reality, the world. Striving to find job that will give them an understandable pay, achieve their goals in life, and travel in some places they wishes to go since they will be capable of supporting theirselves financially. "Happy Moving Up," Rafus sincerely uttered beside me. I turn to him and smile. The Graduates are currently climbing up the stage to receive their diplomas together with their proud and grateful parents.

"You know baby girl, I love to hear what you've going to say but, Nico's right. You know naman na mainit ang mata sa atin ng mga head teachers... I'm sorry, baby." "Wow Kayle? Kailan ka pa naging conscious sa grades mo? Ano na nangyari sa motto natin na 'Grade is just a number, and it will never define your future'?" "Baby girl, kailangan natin makapasa this quarter remember? We need to sit on our class para makahabol sa previous lessons natin or else ligwak ganern tayo. Lalong-lalo na si lolo mo Nico kaya g na g 'yan umalis, eh. Naiintindihan mo naman, hindi ba?"

Sa hindi malamang dahilan ay hindi ko ito nagugustuhan. "Magkaniya-kaniya man tayo pagkatapos ng seremonyang ito, alam kong balang araw ay magkikita-kita pa rin tayo. At sa araw na yon, sabay-sabay nating babalikan ang mga ala-alang binuo natin ng magkakasama. Mga kulitan, tampuhan, pagmamahalan at ano pa man yan." "Fellow graduates, I want to congratulate us all. And I wish for your success. See you soon."

A few weeks later: April 2,2010: Idinaos ang aming graduation, at gaya nga ng alam ng marami ay nakamit ko ang titulong "Salutatorian" At ang lahat ay masayang-masaya sa kaganapang iyon ng aking buhay. Naroon ang aking Mama, at ang usapan namin ay sama-samang kakain sa isang restaurant kasama ang buong pamilya.