Guiltiness Quotes Novels & Stories

Para itong isang misteryong bigla na lang ibinagsak sa kanya. Sa totoo lang, una na niyang napagpasyahan na pabayaan na lamang ang lahat. Wala naman siyang obligasyon na makialam. Ngunit sa kung anong hindi maipaliwanag na dahilan, may napakaliit na bahagi sa kanyang puso na tila nakaramdam ng kaunting konsensya. Napangiwi siya. “Damn it… bakit ba ako nakakaramdam ng guilt?” bulong niya sa sarili.

"Exactly! Si Tita Jacky ang may kasalanan sa kanila at hindi ikaw. Ang kasalanan niya ay hindi mo kasalanan. Normal lang na makaramdam ka ng guilt dahil anak ka niya pero iyong akuin mo ang kasalanan niya dahil anak ka niya ay hindi tama, Ze." Napabuntong-hininga na lamang ako. Ano pa ba ang puwede kong sabihin. Lunod na lunod na sa isipin ang utak ko. Sa dami ng problema ko hindi ko na alam kung alin ang uunahin kong isipin.

mahina kong sagot. "Flee from sexual immorality. Every other sin a person commits is outside the body, but the sexually immoral person sins against his or her own body." I remembered this verse from the bible and it makes me a lot more guiltier of my deed. I couldn't agree more to this doctor at nahihiya akong ang isang tulad ko na halos sampung taong nasa loob ng seminaryo ay nagawa ito. Kahit nga siguro isang taon akong maglakad na nakaluhod sa kumbento ay hindi parin maiibsan itong guilt na nararamdam ko ngayon. God always forgives but I don't know if I could ever forgive myself.

"Because I care about you. Enough to realize that I am the worst thing that ever happened to you. Every time I looked at you and saw something more than a sister, I failed you. I was supposed to protect you, not lead you down this path. I am just as guilty, if not more, for letting this escalate. But we have to draw the line somewhere. We have to stop being selfish and start thinking about the wreckage we’re leaving behind." The silence that followed was deafening, filled only by the sound of her heavy breathing and the ticking of the clock. It felt like time was mocking us, counting down the seconds until our secret finally exploded. I realized then that my guilt wasn't just about the act i

“Hindi pa rin ako kumbinsido at gusto ko mapatunayan mismo sa sarili ko.” Natawa ako sa sinabi niya dahil parang may mali, “Paano mo naman papatunayan ‘yon? Baka ako dapat ang magpatunay sa inyo.” “Basta!” wika nito sabay lagok ng beer. Nabawasan naman ang nararamdaman ko guilt habang kausap ito, “Maiba nga pala tayo, bakit niyo nga pala ako hinahanap?”

Hindi ko kaya iproseso lahat ng sinabi niya, parang sasabog ang ulo ko. Why do I suddenly feel guilty? Kung hindi ko ba siya hiniwalayan at pinatawad na lang…aabot kaya sa ganoon ang mangyayari? That would be no. Maybe he didn't get shot because I was there to stop him from making bad decision. Their company...it shouldn't turned down. At some point, I see half myself in what Callum has done. I am also responsible for that. “Uh…Pat? Sorry, ang daldal ko” usal ni Jess. “Hindi ko naman nasabi ‘yon para maguilty ka. Past na ‘yon-“

Here I am, trying to be a good mother for them, yet still lying. A sense of guilt washed over me like an unforgiving tide. Gusto ko silang makitang masaya. Gusto kong maranasan nila ang pakiramdam na mayroon silang ama. Na hindi sila naiiba sa ibang bata. At kung ang kapalit noon ay ang konsensya ko, handa akong akuin iyon. Kahit pansamantala lang. Kahit isang araw lang.

Napailing siya, mapait ang ngiti. “Because I was tired of disappointing people. Because everyone said it was the right thing to do. Because I thought I could learn to love her.” “Pero hindi mo ginawa,” sagot ko agad. “At habang sinusubukan mong ‘matutong magmahal,’ may mga taong nasaktan. Si Nina. At pati ikaw.” Tahimik siya. Kita ko ang guilt sa mga mata niya, hindi yung guilt ng taong nahuli, kundi guilt ng taong matagal nang alam na mali ang ginagawa niya pero pinili pa ring ituloy.

And because of these thoughts ay napagtanto ko na maaaring OO ang sagot sa lahat kaya ako inaatake ng sobrang guilt. Damn! My conscience hit me real hard kaya hinayaan ko ang sariling manatili pa ng matagal sa simbahan. Nagdarasal ako na baka sakaling makahanap ako ng tamang kasagutan sa lahat. Baka sakaling maliwanagan ang isipan ko.

"Dahil iyon naman ang dapat!" "Ano ang dapat, Annika? na mamuhay ka sa nakaraan? na pasikitan ang sarili mo? dahil iniisip mong hindi ka dapat maging masaya dahil sa mga nagawa mo noon? tama ba na gawin mo sa sarili mo yan, para lang mawala ang guilt mong nararamdaman mula pa noon?" "Wala kang alam, Liam!"