Guiltiness Quotes Novels & Stories

Agad niya akong tinalikuran bago pa man ako makapag paliwanag. Nakaramdam naman ako ng guilt. Fuck! Hindi ko na alam saan ako lulugar..

Abi replied, which made my heart crushed into pieces again. C'mon, hanggang kailan ba gagamitin 'yang mga salita na yan against sa akin? I mean, since the day of my sisters' death, wala na atang araw na hindi nagamit kontra sakin ang mga katagang iyon. Should I always really feel guilty? "Ano na, Samantha? If you don't want to come, then don't. Ikasasaya pa namin ang hindi mo pag-sama," Abi added, before I heard the ending tone of the call.

"Bakit hindi mo ako sinagot? Bakit hindi mo ako hinintay? Mahal kita... mahal na mahal kita. Sorry sa lahat. Sorry kung itinago kita. Sorry kung nasaktan kita nang ganito." Ang guilt ay sumasabog sa kanyang dibdib..guilt sa pagtatago kay Sophia nang limang taon, guilt sa pagtataksil kay Jane, guilt sa buhay na binuo niya sa mga kasinungalingan para sa negosyo. Ngunit higit sa lahat, ang takot..takot na nawala na si Sophia nang tuluyan, na nasa poder na siya ni Teddy Smith, na baka gamitin siya nito para makaganti sa kanya. Ang anak nila..kung totoo ang hinala niya na buntis si Sophia ay maaaring lumaki na walang ama..

“Not after everything that happened today!” Hindi ko na napigilang singhalan siya. He looked at me carefully. “You feel guilty.” “Oo, ano pa nga ba?” Hindi ko na itinanggi. “That's not good.” Nanlaki ang mga mata ko. “What?” “Guilt means you still care when you shouldn't.” Napailing ako. Nagbibiro ba siya? “This isn’t funny.” “Who said I was joking?” Lumapit siya ng kaunti sa akin.

Bagamat ipinaliwanag na sa akin ni Neo ang tungkol sa naging alitan namin noon ay hindi ko mapigilang hindi makaramdam ng guilt. Kahit pa itinuring nila ako sa paraang hindi kaaya-aya ay hindi pa rin sapat na dahilan iyon para bastusin ko ang kung sino man sa kanila. Wala akong karapatang gaguhin sila at umasta na parang wala rin akong kasalanan. Will they act like that if I hadn't done anything wrong? I don't think so.

“I’m sorry that I also couldn't fight anymore. W-wala na akong ibang naisip kung hindi ang lumayo nalang. Akala ko sa paraan na iyon, magiging mas payapa ang buhay ko. But I was wrong. Guilt is always after me. Masyado pala akong makasarili.” Kumunot ang noo ni Gretchen. Gusto niyang magsalita at pigilan si Ysabela sa mga sinasabi nito, pero hindi kaya ng kaniyang puso na gawin iyon. Nararamdaman niya ang sensiridad ng babae sa mga salita nito, kaya pinilit niya ang sarili na pakinggan ang sasabihin nito, kahit pa ramdam niyang parang nagpapaalam ito. “Sarili ko lang pala ang iniisip ko. Nadamay pa ang ibang tao.” Pumatak ang luha sa mga mata ni Ysabela.

She was trying to tell me not to cloud my future self's path with these tears of guilt. I wish it was easy... "It's not easy, that's for sure. But slowly, 'that' I am sure." Dito na ako tuluyang napahagulgol. Pakiramdam ko, may hinihintay lang ako na mag-turn ng faucet at bumuhos lahat ng pinakatago-tagong madumi at mabahong latak sa pagkatao ko—iyong guilt na nagpapaitim sa puso ko. "Tita, I'm sorry po..."

"Huwag kang magsalita ng ganiyan." "Pero totoo naman. Palagi kong nararamdaman ang sobrang guilty. Palagi kong naiisip na wala talaga akong kwentang.” Umiling ako ng mabilis. "Hindi naman sa ganoon iyon.” Napatingin siya sa akin.

“Temporary lang ang guilt ng isang lalaki.” Kumpiyansang putol ni Lilith. “Ang dahilan lang kung bakit siya nakakaramdam ng guilt ngayon ay dahil sa batang nawala at sa mga pagkakamaling nagawa niya. Pero gaano ba katagal tatagal ang guilt na iyon?” Bahagya siyang ngumiti. “Mas matimbang ba iyon kaysa sa mga totoong interes niya? Sa pressure ng pamilya para magkaroon ng tagapagmana?”

hindi natapos ni Drake ang sasabihin nito ng… - Mercy to the guilty is cruelty to the innocent.