Novel & Cerita Haiku Examples Tagalog Kalikasan

Hindi ko maitago ang pagkamangha sa aking natunghayan. Nasa tabi kami ng dalampasigan na may puting-puting mga buhangin. Kita ko ang napakagandang tanawin mula sa baybayin. Ang maasul na karagatan at ang simoy ng hangin na walang kasing presko. "I can't believe it!" Hindi ko napigilan ang aking sarili at siguro dala ng kasabikan ay napasigaw akong bigla sa hangin.

Pero mayaman naman ata ito dahil nagpresinta siyang pakasalan ang kaibigan ko. Umupo ako sa buhangin at napasandal sa coconut tree habang pinagmamasdan ang papasikat na araw. Sobrang ganda ng dagat, kasing tingkad at malabughaw ito tulad ng kalangitan. Sobrang kalmado din ng dagat at kung titignan ay nagmukhang salamin ito sa kalangitan. Napakaganda tignan pero nakakatakot puntahan.

"Mahal na Haring Equinox, napalaya na po namin ang lahat ng bilanggo sa Prisao de dor ser fim." Pagbalita ng taksil... "THE LIFE AND DEATH HOLDER'S LIFE WILL CLAIM..." "Kali! Guia! Takbo!" ... "AND CLIMATE WILL GO ROUGH..." "Nagiging pula na ang kalangitan, kailangan na nating lumisan"... "BLOOD CONTAMINATE THE WATER..." "Protektahan ang Tears of Water Deus kahit anong mangyari!"... "DESPAIR WILL BE THE SMELL OF WIND..."

BELLA POV Nasa burol pa lamang kami na pababa papasok sa mismong lugar ng El fuego ay nakita ko na agad sa ibaba ang napakalawak na bayan na minsan ko na ring naging tahanan. The peaceful beautiful blue skies together with the little birds flying in the air. The beautiful formations of the green mountains and the little houses that was made by a nipa hut. May iilang konkretong bahay pero mabibilang mo lang iyon sa mga daliri mo. Napangiti ako nang madaanan namin ang napakalawak na sakahan at niyogan na pamilyar na pamilyar talaga sa akin. At ilang sandali pa ay lumiko kami sa pamilyar na crossing lane. Hindi nagtagal ay nakita kong muli ang bahay na minsan ko na ring tinirhan.

Kung ano-ano na lang nabubuo ko. Habang nasa daan ay napansin kong hindi pamilyar sa akin ang mga kalsada na aming nadadaanan. Patungo rin kami sa kalsada kung saan mas kumakapal ang mga punong kahoy. Wala rin akong makita kahit isang bahay na nakatayo sa aming tinatahak. The scenery is getting more refreshing. As the sun sets, everything around me slowly turns yellowish. Ang sarap nito sa mata. Tila unti-unti nitong inaagaw ang masalimuot kong pakiramdam. Mas ibinaba ko pa ang bintana ng sasakyan at marahang nilanghap ang hangin na sinasayaw ang buhok ko. ‘This feels so good. Napaka kalmado nito kahit na may diin ang bawat hampas.’ Ramdam kong pumapasok ang hangin sa aking ilong nang pilit.

Napakalinis din ng simoy ng hangin, halatang healthy at walang polusyon ang hangin. “ Sayang at hindi ko man lang ito mapipicture-an. Wala akong magiging remembrance…” malungkot na bulong ni Samantha na hindi niya akalaing aabot sa pandinig ng kanyang nobyo. “ What is the use of you eyes and your brain if you can’t even remember what you see.” napalingon siya dito at nakitang itinago na nito ang phone sa bulsa na kanina lamang ay gamit niya sa katawagan.

August's POV Gusto kong mapanganga pero hindi ko magawa dahil papasok ang tubig sa bibig ko. Katangahan lang kung gagawin ko yun. Ang ganda! Parang hindi siya nabigyan ng justice sa panaginip ko! Pero kunsabagay eh panaginip lang naman yun. Pero ang linaw linaw ng tubig! Oo mahapdi sa mata pero alam kong makakasanayan ko rin ito pero ang ganda ng paligid! Kulay asul at berde at nahahaluan ng pula dilaw, puti, at kung ano pang kulay dahil sa coral reef at mga isdang lumalangoy.

ELENA POV Nagising ako sa tilaok ng manok sa malayo at sa malamig na hanging pumapasok mula sa bahagyang nakabukas na glass door ng veranda. Iba talaga ang gising sa Tagaytay. Hindi gaya sa Manila na busina ng sasakyan at ingay ng construction ang bubungad sa iyo, dito, huni ng mga ibon at ang amoy ng basang lupa ang gigising sa diwa mo.

Ano ba kase ang nangyari sa paligid ko? Ngunit sa kabila ng mga katanungang iyon, ang aking kasalukuyang kaligayahan at excitement para sa aming pamilya ay hindi nawala. Kasama si Thav, naramdaman kong walang pagsubok ang hindi namin malalampasan. Sa kabila ng mga lihim at mga panganib na bumabalot sa aming buhay, kami ay magkasama at handang harapin ang anuman ang darating. Lalim nun pwede na ako gumawa ng tula. Napagtanto ko rin na gumagaling ako sa wikang Tagalog yung medyo malalim siya. Sanaol diba? Ganito pala ako kapag buntis.

Habang gabi na, inayos nila ang isang napakalaking bonfire sa dalampasigan — ang apoy ay nagliliwanag na parang bituin sa gitna ng dilim. Ang lahat ay nakaupo sa paligid nito habang tumitingin sa buwan na bilog at maliwanag sa kalangitan, at sa mga bituin na parang kumikislap na binabati sila. Si Marco, ang lokal na mang-aawit, ay nagsimulang kumanta ng kantang “Salamat” sa Tagalog, at unti-unting sumali ang lahat hanggang sa maging isang malaking korus ang kanilang mga boses.