Haiku Examples Tagalog Kalikasan Novels & Stories

CHERRY Awit ng mga ibon. Maagang sikat ng araw, at ang preskong hangin ng Tagaytay ang bumati sa akin. Dagdag pa ang magandang view na nakikita ko mula rito sa balcony ng silid ko. Ang gaan sa pakiramdam, parang hinaplos ang puso ko. Lahat… parang ba naki-celebrate sila sa kasiyahang nararamdaman ko.

Mapa-stolen man his footsteps or his shadow. Halos kalatahating araw ang ginugol namin para marating ang tuktok at pareho kaming laglag panga ng makita ang ganda sa taas. Tanaw na tanaw rito ang Laguna de bay at mga bulubundukin ng Laguna.

Hindi ko aalam kung saan nanggagaling ang tubig o kung ano ang nasa pinakataas nito. Iniwas ko ang aking tingin sa tubig at dahan-dahan na lumingon. Tila natigil ang aking paghinga nang masilayan ang ganda ng lugar. Malagong mga damo, matataas na puno, ibon na malayo ang lipat at isang payapa ay malinis na batis. Sobrang tahimik na maririnig mo ang aliw-iw na nagmumula sa batis."

AYA’S POV May kakaibang himig ang umaga sa Laguna. Hindi ito ang nakabibinging katahimikan ng takot, kundi ang malambot at dahan-dahang paggising ng kalikasan sa ilalim ng gintong sikat ng araw. Iminulat ko ang aking mga mata at ang unang bumungad sa akin ay ang pamilyar na kisame ng aming cottage. Ngunit may ibang init na nanggagaling sa aking tabi, isang presensyang nagpabago sa kahulugan ng salitang "tahanan."

Nakakahalina ang kulay ng dagat at ang buhangin ay kasing puti ng mga ulap. "If Anna is here, she would love this," I whispered while watching the horizon. I am sitting under a coconut tree while roaming my eyes around. Ilang beses na 'kong nakakapunta rito pero kahit na ganoon ay hindi pa rin ako nagsasawa na bumalik balik dito. Walang ingay. Walang gulo. Tanging naririnig ko lang ay ang tunog ng hangin at ang pagsayaw ng mga dahoon. Hampas ng alon at ang huni ng mga ibon.

sagot ni Yuki mula sa kabilang linya. “Grabe, parang dati halos isuka nila ang isa’t-isa tapos ngayon parang di na sila mabubuhay kapag di nila nakikita ang isa’t-isa,” natatawang kong sabi habang naghahalo ng sabaw. “Ganyan din naman tayo ah? It felt like; I can't last a day without seeing you or hearing your voice, Cel."

Nakahiga sina Cressida at Anikha sa deck ng yate, parehong nakatingala sa mga bituin. “Ang ganda talaga ng langit dito,” mahina at halos bulong na wika ni Anikha. Parang automatic na sumagot si Cressida: “Mm. It’s peaceful.” Pero maya-maya, nadinig niya itong muling magsalita—at hindi na English. “Ang tahimik… para kang nasa ibang mundo.” Nanlaki ang mga mata ni Cressida. Agad siyang bumaling kay Anikha, parang nabunutan ng antok. “Wait—did you just speak Tagalog?”

Kung nakasusugat lang ang tingin, sigurado akong sugatan na siya ngayon. "Without reading our book, could you please give us the cause of acid rain?" English talaga? Tagalog ang subject namin ah? Nganga. Hindi ko memoryado. At dahil pakitang gilas siya, tumayo siyang muli. “Ano? Sagot! Alam mo o hindi?” Presko talaga. “Hindi.” "Okey, do you want me to define it for you Miss Reporter?"

Chapter 19 Sa Likod ng Isang Payong Third Person POV Bandang alas-singko ng hapon. Unti-unti nang lumalambot ang sikat ng araw. Nagkulay kahel ang kalangitan habang marahang humahalik ang mga alon sa dalampasigan ng Boracay. Nagkalat ang mga turistang abala sa pagkuha ng litrato. May mga batang gumagawa ng sandcastle.

Nakakahiya. "Napansin ko po kasi sa listahan kanina, karamihan sa kanila galing sa malalayong lugar katulad po sa Shanghai at Tokyo. Baka po mas ma-appreciate nila 'yong something relaxing at malapit sa kalikasan. Imbes na usual na zumba, baka pwedeng morning yoga sa tabi ng beach o kaya ay 'yong tinatawag na forest bathing doon sa may garden sa likod. Mas calming po 'yon para sa kanila."