Hanamaru Kindergarten Novels & Stories

Para naman kahit papaano, maibsan ng kahit na kunti ang agam-agam sa puso niya. Naging maayos naman ang sumunod na sandali. Kinabukasan, sa tulong ulit ni Darren, pinuntahan ulit nila ang kindergarten School kung saan gusto niyang i-enroll ang kambal. Swak naman ang lokasyon kaya kaagad niyang ininroll ang dalawang bata. Sinabi din kasi ng mga ito na excited na daw mag schooling at sino ba naman siya para hindi niya iyun ibigay sa pinakamamahal niyang mga anak.

“O siya, anak, good luck. Maging mabait ka sa teacher mo ha?” “Opo, Mama! I love you!” sabay beso ni Natnat sa pisngi niya. Pinanood ni Bella habang hawak ni Erica si Natnat papasok sa kinder room. Mula sa pintuan, naglakad siya pabalik sa sariling classroom, ngayon ay puno na ng maliit na upuan, posters ng alphabet, mga disenyo na pang fairy tales kasama na rin si Sofia the first na may crown at mga iba pang prinsipe at prinsesa at ang whiteboard na may nakasulat na, “Welcome to Kinder Joy Class!”—isang pangalan na siya rin ang pumili, dahil para sa kanya, bawat bata ay karapat-dapat maranasan ang kasiyahan sa unang hakbang ng kanilang pag-aaral.

“Opo, Mommy. Pinapatawad kita.” Ngumiti nang mahinahon si Irina. “Sige, pumasok ka na. Hindi na kita ihahatid sa classroom ngayon—malalate pa si Mommy.” “Paalam, Mommy!” Tumakbo si Anri papasok sa kindergarten.

Samantala, sa isang kindergarten sa kalapit na lungsod. Mayroong isang panlabas na aktibidad para sa mga bata upang bisitahin ang isang rural village at maranasan kung ano ang pakiramdam ng paghukay ng patatas. Kasama sa aktibidad ang ilang mga klase nang sabay-sabay at ang mga bata sa klase ni Irene ay nasanay na sa kanya; sa kabila ng nakakakilabot na peklat sa kanyang mukha ay hindi nakipag-usap si Irene sa kahit na sino at nanatiling tahimik, kaya hindi siya nagpapaapekto sa sinuman hangga't hindi siya tinitingnan ng mga ito.

Chapter 70 Lumipas ang ilang taon, at mabilis na lumaki ang kambal namin ni Heart, sina Jimmie at Jammie. Ngayon, sila ay nasa unang araw ng kanilang kindergarten. Maaga kaming gumising para ihanda sila, at ramdam ko ang halo-halong emosyon sa bahay—excitement, kaba, at kaunting lungkot dahil nagsisimula na silang maging independent.

“Ah!” “Winnie, Winnie!” “Hindi puwede, hindi puwedeng iwan mo si Mommy. Hindi, hindi… huhu…” Bigla na lang may histerikong boses na dumating mula sa kabilang banda. Napatingin silang dalawa sa gilid nila. Nanggaling ang boses sa kabilang kalsada. May kinder na ang pangalan ay Caring Kindergarten. Isang dilaw na school bus ang huminto sa harap ng kindergarten at ang boses ay nanggaling sa loob ng school bus.

Si Haru nama'y inis na pinadyak ang paa sa sahig. "By the way Hana, may I ask a favor?" si Byeol. "Yes of course, Mrs. Kim," si Hana na ngumiti. "Can you watch Haru for me, you know I have a meeting, and they won't allow kids there, eh wala akong pwede mapagkatiwalaan." "No problem Mrs. Kim, I am on leave so you can leave Haru with me."

Tanong niya pagpasok naming dalawa sa sasakyan niya. “Harmony Kindergarten” Hindi na muli siya nagsalita pa at wala na rin akong time para sumagot sa kung anong mga katanungan niya, kinakabahan na ko para sa anak ko at what if makita niya ang anak ko? Dali dali akong lumabas ng sasakyan ng makarating na kami sa school kung saan nag-aaral ang mga anak ko. “Thank you, Mr. Watanabe”

Gayong balak silang ipakasal dalawa ni Jack. Akiyama, Fumiya Harah 23 years old. Maganda, may maamong muka. Brown na maikling buhok at mata. Manipis na kilay, mahabang pilikmata, matangos na maliit na ilong at makipot na mapulang labi. Nagmula lamang ito sa mahirap na pamilya. At lumaki sa Orphanage. Nagkataong ang pamilya ni Jack Coleman ang umampon rito. Ginawa nila itong kasambahay. Kinse anyos palang si Harah nang ampunin siya ng mga Coleman. Hindi lamang si Harah ang inampon ng mga ito. Pati na rin ang kapatid niyang si

Kabanata 195 Maagang naging magulo ang buong isang pribadong kindergarten sa Metro Manila. Sa loob lang ng isang araw, alam na ng lahat ng bata ang balita. May bagong estudyante sa Nursery 3. Ang pangalan niya ay Harper Hawthorne. Mayaman daw ang pamilya nito. Hindi lang nag-donate ng bagong school building ang ama niya sa paaralan, ginamit pa nito ang mga koneksiyon para makapagbigay ng French language training sa lahat ng guro at maging sa mga estudyante.