Happy Sad Mask の小説・ストーリー

Hinubad ni anilius ang shades at mask. Laking gulat ni Hazen ng makita ang sarinling repleksyon sa mukha ng kaharap. Magkamukha nga silang dalawa.

Hanggang sa unti-unti ay tinanggal na niya ang kamay niya sa bibig ko kaya bigla ay napaharap ako sa kanya. Napanganga ako nang sumalubong sa akin ang kulay berde niyang mga mata. Pati na rin ang makapal at salubong niyang kilay. Hindi ko lubusang maaninag ang buo niyang mukha dahil natatakpan ng mask ang bibig niya. Idagdag pa na nakasuot siya ng kulay itim na hood. "Dito ka lang. Huwag kang aalis."

"Alexandria!" Kunot-noo akong lumingon para malaman kung sino ito. Si Mask Rider Black na naglalakad papunta sa akin. Nakasuot pa siya ng helmet at may mask pa pero dahil may kalakasan ang pagsigaw niya ay narinig ko iyon. Hindi kasi siya kalayuan sa kinaroroonan ko. Tangina! Ano kaya kailangan nito? I-congratulate ako dahil natalo n'ya 'ko? Wow! Humarap ako sa damuho ng walang emosyon; poker face. Mabilis naman siyang naghubad ng helmet at mask. At gano'n na lang ang gulat ko nang makita kung sino ang dumuhong si Mask Rider black, si Heinz. Malapad pa ang pagkakangiti n'ya na tila nasisiyahan na nakita ako dahilan upang lumitaw ang dimples niya sa pisngi.

I inhaled and exhaled harshly. " Elora..." nilingon ko si Marcus ng tawagin niya ako. Hawak nito sa kamay ang isang maskara. It's a laced Venetian mask with feather's arranged to look like a flower on the side. It is also in black. He leaned forward to me to tie it around my head. Napapikit ako. Ang tungki ng ilong niya tumatama sa pisngi ko. Nang magdilat ako ay suot ko na ang mask habang siya naman ang nagsusuot ng kanya. Our masks looks identical. Wala lang feather ang sa kanya.

"Ayaw talaga, Theo. Hayaan mo na lang, baka masugatan ako `pag pinilit mong tanggalin ang maskara!" "Hmm..." Tinignan ko'ng muli ang takip sa mukha ni Marius. Ang maskara ay gawa sa pilak. May mga kakaibang simbulo na naka ukit dito. Sa aking pagtitig, tila naging mga letra ang mga simbulo. Inisa-isa ko itong basahin -- kalasag, enkwentro, kapalaran, kapangyarihan... hindi ko pa rin maintindihan.

tiningnan niya pa ako saglit bago tumango at tumayo na rin para um-attend na sa pang-huling klase namin para sa araw na ito. May mga tao talaga na kayang mag-suot ng maskara matakpan lang ang totoong nararamdaman nila. 'Yung tipong wasak ka na sa loob-loob mo pero masaya pa rin ang ipinapakita mo sa lahat ng mga taong naka-paligid sa'yo.

Dumaan ako sa may likod ng bar dahil nakita ko na puno na naman ang loob at may mga costumers pang hindi nakakapasok dahil siksikan na sa loob. Walang nakakakilala sa akin dahil sa nakasuot ako ng wig at nakasuot pa ng mask sa bibig at tanging ang mga mata ko na may suot na eyeglass ang makikita sa aking mukha. Nakasuot rin ako ng itim na jacket.

His forehead crease, “Type?” “Oo, bet, type, kusunada, crush, gusto jowain?” paglilinaw ko. Nagulat ako nang bigla siyang tumawa, “I’m sorry,” sabi niya sa pagitan ng pagtawa niya, na akala mo, first time niya lang nakarinig ng ganon na tanong, “Ano lang, sorry, shit!” patuloy pa rin sya sa pagtawa, hindi ko alam kung maiinis ako o mahahawa na rin sa tawa niya, he cleared his throat, para siguro mapatigil ang sarili niya sa pag tawa, “Hindi kita type, okay? Feeling ko lang kasi ang sarap mo maging kaibigan, kaya ayun, kaya sorry, kung iniwan kita, hindi na mauulit,”

gigil na saad ni Catherine. Oh, God. Her madness is beyond me. I gave her a lazy smirk. “Shut up, you fuck doll. Why don’t you tell Uno to unmask himself? Because as we can all see, he’s the rude one here. Wearing a mask in front of his underlings? He didn’t even make us wear masks, too, so we’d all feel comfortable, right?” I shook my head as if I was disappointed. I just heard Cinco already bursting into laughter.

Mali ang lahat ng akusasyon ni mama, na panaginip lang itong lahat at nasa masamang panaginip lang ako, gusto ko ng idilat ang mga mata ko sa totoong nangyayari na dapat ay masaya lang ako. Masaya ako kanina eh, sobrang saya ko. Walang mapaglagyan ang kasiyahan ko, tapos ngayon, nanaginip ako ng masama. Gustong-gusto ko ng magising dahil masama ang nangyayari sa panaginip ko na 'to. Sana panaginip lang kasi nakakapagod.