Happy Sad Mask Novels & Stories

isang masarap na pandesal siguro. Napangisi ako ng wala sa oras. Gaga ka, Seina! What are you thinking ha? I scanned his face, he's wearing a golden mask, V-shape jawline and red kissable lips. But his lips doesn't caught my attention. A seductive smile formed on my lips when I saw desire and wants crossed on his eyes.

Hinubad ni anilius ang shades at mask. Laking gulat ni Hazen ng makita ang sarinling repleksyon sa mukha ng kaharap. Magkamukha nga silang dalawa.

Hanggang sa unti-unti ay tinanggal na niya ang kamay niya sa bibig ko kaya bigla ay napaharap ako sa kanya. Napanganga ako nang sumalubong sa akin ang kulay berde niyang mga mata. Pati na rin ang makapal at salubong niyang kilay. Hindi ko lubusang maaninag ang buo niyang mukha dahil natatakpan ng mask ang bibig niya. Idagdag pa na nakasuot siya ng kulay itim na hood. "Dito ka lang. Huwag kang aalis."

"Alexandria!" Kunot-noo akong lumingon para malaman kung sino ito. Si Mask Rider Black na naglalakad papunta sa akin. Nakasuot pa siya ng helmet at may mask pa pero dahil may kalakasan ang pagsigaw niya ay narinig ko iyon. Hindi kasi siya kalayuan sa kinaroroonan ko. Tangina! Ano kaya kailangan nito? I-congratulate ako dahil natalo n'ya 'ko? Wow! Humarap ako sa damuho ng walang emosyon; poker face. Mabilis naman siyang naghubad ng helmet at mask. At gano'n na lang ang gulat ko nang makita kung sino ang dumuhong si Mask Rider black, si Heinz. Malapad pa ang pagkakangiti n'ya na tila nasisiyahan na nakita ako dahilan upang lumitaw ang dimples niya sa pisngi.

He's currently removing his prosthetic mask on his face. "Ugh! That's awful!" sabi ko sabay ngiwi. Seeing his face right now---ew! A bald-headed, old man. Uhhh! Disgusting. "I know." he glared at me. Magkasabay na kaming naglalakad. "That would be the last face in this cruel world I could ever wear. Heh!" I exclaimed.

Kahit masquerade ang tema ng salo-salong iyon ay nahahagip ng tingin ko ang itsura nila sa tuwing ibababa saglit ang mga maskara o sa tuwing iinom ng whiskey na nasa kopita nila. The men's mask is on the stick, unlike women. May mga ribbon na pwedeng itali ang mga sa kababaihan. Minsan nilang inaalis iyon at nakikita ko ang mga itsura nila. Hindi ko nga lang sigurado kung kasama itong nasa harapan ko. He was with this group so it is possible that he was there too. "Ah... Oo..." Pinilit kong tumango at tinigasan ang tayo lalo't hinahawi ako ni Silas para makita ang kausap ko.

"Ayaw talaga, Theo. Hayaan mo na lang, baka masugatan ako `pag pinilit mong tanggalin ang maskara!" "Hmm..." Tinignan ko'ng muli ang takip sa mukha ni Marius. Ang maskara ay gawa sa pilak. May mga kakaibang simbulo na naka ukit dito. Sa aking pagtitig, tila naging mga letra ang mga simbulo. Inisa-isa ko itong basahin -- kalasag, enkwentro, kapalaran, kapangyarihan... hindi ko pa rin maintindihan.

tiningnan niya pa ako saglit bago tumango at tumayo na rin para um-attend na sa pang-huling klase namin para sa araw na ito. May mga tao talaga na kayang mag-suot ng maskara matakpan lang ang totoong nararamdaman nila. 'Yung tipong wasak ka na sa loob-loob mo pero masaya pa rin ang ipinapakita mo sa lahat ng mga taong naka-paligid sa'yo.

Dumaan ako sa may likod ng bar dahil nakita ko na puno na naman ang loob at may mga costumers pang hindi nakakapasok dahil siksikan na sa loob. Walang nakakakilala sa akin dahil sa nakasuot ako ng wig at nakasuot pa ng mask sa bibig at tanging ang mga mata ko na may suot na eyeglass ang makikita sa aking mukha. Nakasuot rin ako ng itim na jacket.

His forehead crease, “Type?” “Oo, bet, type, kusunada, crush, gusto jowain?” paglilinaw ko. Nagulat ako nang bigla siyang tumawa, “I’m sorry,” sabi niya sa pagitan ng pagtawa niya, na akala mo, first time niya lang nakarinig ng ganon na tanong, “Ano lang, sorry, shit!” patuloy pa rin sya sa pagtawa, hindi ko alam kung maiinis ako o mahahawa na rin sa tawa niya, he cleared his throat, para siguro mapatigil ang sarili niya sa pag tawa, “Hindi kita type, okay? Feeling ko lang kasi ang sarap mo maging kaibigan, kaya ayun, kaya sorry, kung iniwan kita, hindi na mauulit,”