Novelas y relatos de Happy Sad Mask

Bagay na hindi ko maintindihan, nagawa ko pa siyang ipagtanggol at takpan para lamang hindi mapahamak. Napakagat labi ako habang tinatanggal ang maskara at pinakatitigan ang aking sarili sa salamin. Sa loob ng maskara ay isang babaeng mapagpanggap. Babaeng puno ng galit at hinanakit. Isang babaeng mahina at nagtatago sa isang maskara.

Her heels created a ticking sound each time it hits the cemented floor. Sa likuran niya'y nakasunod ang isang lalaking seryoso ang ekspresyong nakaguhit sa kanyang maamong mukha. Tahimik lamang itong nakatitig sa likuran nang dalagang nasa kanyang harapan, minamasdan ang pagkilos nang balikat nitong natatakpan nang isang itim na blazer. He has a firm and stoic look on his gorgeous face but other people who would see him won't know the fact that it's actually a mask that the guy was wearing.

Nakaupo ito sa swivel chair. "I am here..." sambit ko pa rito para makita ko ang reaksyon nang mukha niya. Ngunit laking dismaya ko nang makaharap ito. Nakasuot ito ng maskarang pula, tanging mata lang ang nakikita ko rito pati na rin ang ilong at labi niya.

Mukhang gawa lang ito ni Aino, habang walang kaalam-alam si Sebastian. Habang iniisip ito ni Maysun, nakita niya ang maskarang nasa sahig. Isang silicone mask ito. Sa panlabas nitong anyo, parang totoong mukha ng tao. Subalit, puno ito ng dugong maroon. Mapula rin ang mga mata. Ito ang maskara na naging dahilan para matakot si Maysun, madulas ang paa, at mapatakbo ang kotse patungong imburnal. Gusto niyang durugin ang maskarang ito sa galit. Nagngipin si Maysun sa galit, pero narinig niya ang tatlong lalaki, "Nailigtas ka na namin. Paano mo kami pasasalamatan? Mukhang mayaman ka ah, base sa kotse mo?"

Sa sandaling nakita niya si Marco, ang dating kuntentong ngiti sa mukha niya ay unti-unting nawala. Napuno ng malamig na galit ang mga mata niya. “Talaga naman…” Makalipas ang ilang minuto, nang tuluyan nang mawala sa paningin ang sports car ni Marco, bumukas ang p***o ng coffee shop. Pumasok ang isang lalaking naka-baseball cap at mask. Tahimik itong lumapit sa mesa niya. Pagkaupo, ibinaba nito ang mask.

Napakapit ng mahigpit si Astrid sa hita niya, ramdam niya ang mga kuko niya na bumabakat sa maputi niyang balat. "Opo, masusunod po ang gusto niyo. 30 minutes pa po bago kami makarating doon. Kita na lang po tayo sa loob, sir." Ayun na ang huling narinig niya, bago niya nakita na tinanggal niya ang suot niyang sumbrero, at pinalitan ito ng mask. Hindi ito ordinaryong medical mask, ito ay natatago ang buong mukha niya, at may hingahan sa bandang ilog at bibig niya.

Nagtatanong pa rin ako sa sarili ko sa totoo lang kung may nagawa ba akong mali sa buhay ko at kailangang magdusa ako ng ganito? Napakagat labi ako, kaagad akong kumuha ng tissue para punasan ang aking mga luha. Nakapag makeup na ako kaya hindi na dapat pa na mag-emote ako dahil baka masira lang ito. Ayoko namang magmukhang si sadako mamaya dahil lang sa kumalat na ang maskara ko.

Sa kabila ng aking sarili, hindi ko maiwasang isipin muli ang lalaking may maskara. Gayunpaman, hindi na siya nagpakita mula noong gabing iyon, at paulit-ulit na bumabalik sa aking isipan ang alaala ng kanyang haplos. Pagdating ng anim na buwan ng aking pagbubuntis, napagtanto ko na ang aking malamig at walang damdaming mga laruan ay hindi na ako nasisiyahan. Ninamnam ko ang init na iyon, ang katawan ng lalaking may maskara laban sa akin.

bulong niya she was worried about her son na mukhang na shocked sa nangyari. She uses her shoes again,at akmang tatayo when someone approached her a pair of familiar shoes napatingala siya dito. "Au.." It was his gentle voice he sounded worried he was now wearing a mask and a cup ngunit hindi parin maitatago ang ganda nang gintong mata nito. "M-Max..?" "Yes.. it's me" And his eyes smiled. "I'm sorry..I didn't know" He really do sounds apologetic,and she know it was genuine.

‘Siya ba talaga si Darryl Darby?’ “Haha!” Hindi mapigilan ni Jonas na tumawa. Nag usap-usap din ang madla. Itinuro niya ang mask sa kamay ni Darryl. “Brat, mukhang kailangan kita purihin. Ang mask na yan ay mukhang totoo talaga! Hayaan mong sabihin ko sayo na sobrang dami ng nagpakilala bilang Darryl Darby at marami na ring fake na masks katulad nito! Maniniwala ka ba sakin kung sasabihin ko na kaya kong gumawa ng katulad niyan sa loob ng kalahating oras sa factory ng Snyder family?”