Novelas y relatos de Happy Sad Mask

Gusto niyang makita nang malinaw ang mga mata, pero tila ayaw ng babae sa harap na tingnan nang ganoon, at nakayuko ang mga mata. “So you mistook me for someone else, sir.” (Ah, napagkamalan nyo pala akong ibang tao, sir.) May paghingi ng paumanhin si Matteo, “Sorry.” Pero hindi pa rin sumuko, at nagtanong ulit, “Could you take off your mask?” (Maari mo bang tanggalin ang iyong maskara?) Matigas na tumanggi si Andrea: “I’m afraid I can’t.”

Galit niyang pinatawa siya, at nang buong tapang niyang kumpirmahin ang kanyang mga hinala, panandaliang lumabo ang kanyang paningin at isang maskara ang dumulas sa kanyang mukha. "Isa siya sa akin." Naglagay si Travis ng maskara na may gintong disenyo sa mukha ni Hailey nang hindi nagbabago ang ekspresyon nito. Ang kanyang tono, magaan at maikli, ay nag-iwan kay Matthew at Hailey na parang tinamaan ng kidlat. Hailey

simula sana ng reklamo niya, ngunit natigilan siya nang iangat niya ang kanyang mukha. Isang lalaki—nakasuot ng puting bull cap, puting jacket, at naka-face mask. Hindi niya makita ang buong mukha nito, ngunit ang mga mata... malamig. Matulis. Para bang tumatagos sa kaluluwa. Ang mga mata iyon na para bang nakita na niya noon. “S-sorry…” bulong niya, kahit hindi naman iyon ang nais niyang sabihin.

Nagulat si Jacob sa sinabi ni Kyla, kaya naman dali dali siyang nagbihis at lumabas kahit hindi pa halos niya natutuyo ang kaniyang buhok. Isang matamis na ngiti ang sumalubong sa kaniya nang buksan niya ang pinto. Tumakbo si Kyla sa kaniya at agad na binigyan siya ng yakap. Kahit na magkaiba ang nararamdaman nilang dalawa, pinilit ni Jacob na ipakita na masaya rin siya. Agad niyang sinuot ang kaniyang maskara nang maghiwalay sila ni Kyla. “Kumusta? Mukhang masaya ka ah,” sabi nito sa kasintahan.

Suot ang maikling palda na na halos kita na ang aking hita ay agad ko iyon inayos bago bitbitin ang tray. Hindi ako sanay sa nakasabit sa aking mata lalo na't nangangati ito. Ang lahat kasi sa amin ay kailangan may suot na itim na maskara na parang masquerade mask na sinasabi ni Jona. Hindi naman ako masiyadong nailang o nahiya dahil walang makakakilala sa akin dito.

may inis niyang sabi at saka inamoy ang suot niyang polo. His funny and playful personality makes him more admirable. His smiles are really contagious. Para siyang araw na papasikat sa umaga. Ang gandang pagmasdan ng ngiti niya na parang nagsasabi sayong maging masaya lang sa buhay. Pero habang tumatagal na nakilala ko siya, I discovered that behind those smiles is a traumatic and melancholic past. He is hiding all of the pain in his heart and covered it with his bright smile.

Isa na namang itlog ang dumapo sa kanyang mukha. Lumabas ang isang lalaki mula sa dilim, naka-itim na maskara: "Ako ang bumato. Mga tulad mong basura ang dapat binabato. Ang hilig mong manakit ng babae!" Isang lalaki, nakasuot ng maskara, ang bumato kay Joshua. Sumunod pa ang ilan pang tao, lalaki’t babae, pawang may maskara rin. Mayroon ding matatanda na walang suot na maskara.

Ang hair niya ay naka-clean ponytail, at ang mask niya ay white with crystal lining na nakaangat sa kamay niya. Habang Dr. Adrian na naka-deep navy tux at hawak ang isang navy-gold mask. Pero unlike anyone else ay nakasimangot na naman ito. Hindi galit pero iyong natural resting expression niya na parang lagi siyang napipikon sa mundo. Pagsilip ni Sophia sa papalapit na dalawang figures ay nanlaki ang mata niya. And her whole face lit up. “Marnellaaaaa!” mabilis niyang tawag sabay lapit ng na tuwang-tuwa na makita sila.

"Is that so? so wearing that mask before, what is that for? to hide your emotion kasi noong araw na iyon ay hindi ka okay?" Natigilan naman si Ashley sa sinabi ni Margaux nang maalala pa rin nito ang unang araw na nagkakilala sila and all she said is true. "Paano mo nalaman na I am not okay that time?" "Ano ba ang use ng maskara, hindi ba to hide our face but in reality to hide our feelings that shows in our face"

I've always tried to hide this emotion from a long time pero ngayon I can't stop my anger gusto ko ilabas iyon because I am frustrated as fuck! "Yes he is my heir but he is not yours!" Tila nabagsakan ito ng mundo at nabitiwan nito ang damit ko na kanina pa nito hinihila ng malakas. And I smirk, tuluyan nang bumagsak ang maskarang meron ako, now I can show her my true emotions for her. The anger and the pain na sadyang naramdaman ko when I learn her betrayal. Sobrang sakit kasi alam kong hindi lamang ako ang nasaktan. Alam kong I need to use this mask to stop them from hurting the person that I love.