Have You Eaten Novels & Stories

"Uy, nakikinig ka ba?" Tumango ako ng wala sa sarili. "O-Okay lang. Ayos." Kumunot ang noo n'yang nakatingin sa akin. "Palagi ka na lang tulala lately. Kumakain ka pa ba ng maayos?" "Okay nga lang ako, at oo kumakain ako ng maayos no."

Nagsimula na itong kumain ng hindi sila pinapansin. " Do you think we can finished all of the food you order Echo? " nakataas na kilay na tanong ni Zarick rito. " Of course. I'm really hungry dude and it wasn't enough for me. That's why I order alot of foods " masayang sagot ni Echo sa kaibigan habang abala ito sa paglalagay ng pagkain sa pinggan niya. " I can't believe you Echo. What kind of stomach do you have that your not even satisfied with a one dish? " napapailing na tanong ni Zarick sa kaibigan.

“Bakit?” “Wala-wala,” Mabilis na iling niya. “Wala naman haha, kumain na siya?” “He’s skipping the meal daw.” Sagot nito. Napaisip tuloy siya, Ganito bai to kainis sa kanya na kahit pagsabay sa dinner ay ayaw na nitong gawin?

Tama na muna ang bangayan. "You want to eat?" Kapagkway tanong nito sa akin. Medyo nagulat pa ako na biglang umamo ang boses niya. Pero pagtingin ko sa mukha niya, seryoso pa rin naman ito. Ah, baka namali lang ako ng dinig. "You haven't eaten anything since eleven." Oh, eleven pa pala yung huling kain ko. Brunch ko na yun kanina eh. Kaya pala medyo nagugutom na ako.

Gutom ba siya? "Have you eaten dinner?" Hindi ko na naiwasang itanong sa kanya, napansin ko kasing parang gutom siya. Kahit matagal na kaming hindi nagkakasama alam ko kung kailan ito gutom and it looks like he is hungry.

Pinakita naman niya ang plato na may pag kain na wala pang bawas. "I'll eat after this." "Ensley." "I know, I know. I promise, I'll eat later. Ikaw ba kumain ka na?" "Not yet but I ate sandwich." "Didi, Anong oras na diyan sa inyo pero hindi ka pa rin kumakain."

Pero agad din siyang ngumiti nang maliwanag. “Sure,” sabi niya. “Hindi pa ako nakakapag-dinner. Have you eaten yet, sweetheart?”

Mas mabigat ang problema nila kaya’t susubukan ko pa ring makatulong sa abot ng aking makakaya. “Kumain ka pa, hija. Wala ka bang pasok?” tanong niya at umiling naman ako habang nakangiti. “Wala po.” “I see. D-Do you have any plans? I mean, k-kung hindi ka uuwi sa bahay niyo ni Lionel, may pupuntahan ka ba?”

“Kumain ka na ba? would you like something to drink or to eat? Magpapadala ako dito." Mabilis naman akong umiling. “Wag na po, Lo. Kumain na po ako sa bahay bago umalis." “Are you sure, Iha?" “Opo, Lo. Salamat po. Uhmm, may gusto po sana akong itanong Lo, Hindi ko po kasi natanong ito noong nasa restaurant niyo tayo. Okay lang po ba?” “Sure, sure, what is it. Iha?”

"It's almost lunch. Have you eaten?" "Not yet. What about you?" tanong niya kay Kuya Keiler―umiling naman ito. "What about you, Agatha? Mukhang kakagising mo lang rin. I'm pretty sure you haven't eaten and still have a hangover. I will ask Nana to prepare food for us," ika niya at tumakbo papasok ng kusina kaya naman na iwan na lang kaming dalawa ni Kuya Keiler.