Head And Shoulders Pink 소설 & 이야기

Voss. Umarko ang kilay ni Renese nang makita ang babaeng hindi katangkaran pero hindi rin naman mababa. Mahaba ang itim na itim na buhok at may bangs. Bilugan ang mata at mahaba ang pilik mata na halatang peke. May bitbit itong kulay pink na Tupperware.

Kulay pink din ang bag nito pati na rin ang headband. Malabo ang mukha nito kaya hindi niya alam kung bakit alam niyang nakabungisngis ang bata. Gusto niyang takbuhin ang kinaroroonan ng bata at yakapin ito ng mahigpit. Subalit, ang mga paa niya ay hindi nakikisama. Nanatili iyon nakatuod sa kinatatayuan habang nakatingin sa bata.

She’s wearing a cheerful smile in her heart shape lips that also wears a light pink lipstick. Makintab ang shiny niyang buhok na hanggang baywang, naka-ponytail iyon at bagsak na bagsak. Kailangan pa niyang magpa-rebond para magaya ang buhok ng pinsan niyang si Sharon. Gusto lang niyang maging straight ang buhok niya kahit panandalian lang.

Para siyang anghel dahil may head band na nakapatong sa kanyang ulo na may desinyo ng bulak na kulay puti, asul, at pink. "Bakit ka kinakabahan?" Muli akong humarap sa salamin upang sipatin ang sarili. "Paano kung hindi nila ako magustuhan? Paano kung pagbaba natin pagbatuhin nila ako ng tissue. Nang itlog. Sabuyan ng juice or tubig. Paano kung-,"

kastigo n'ya sa sarili. Nag blower siya ng buhok at sinuklay na din ito. Shoulder level lang ang buhok n'ya at ayaw n'ya ng sobrang haba kasi nagmumukha s'yang matanda. Natural na kulay mais ang kulay ng kan'yang buhok at ang akala nga ng iba ay kinukalayan n'ya ito. Walang bahid na kahit anong chemical ang kan'yang buhok at purong natural color labat.

Hindi puwedeng masira! Agad niyang tinakpan ang bun niya pero huli na, may naramdaman siyang bahagyang hila sa may noo, at sa isang iglap, nakita niyang hawak ni Darien ang isang pink na hair roller. Ngumisi si Darien, medyo teasing ang tono. “As far as I know… meeting the parents doesn’t require this accessory.”

Both his hands are on the pocket of his gray hoodie. Ang ilang hibla ng umaalon niyang buhok ay nalalaglag sa gilid ng kaniyang mukha. May nakasapak na earphones sa kaniyang tainga. Kitang kita ang perpekto niyang panga habang nakatingin siya sa kawalan. Pansamantala akong hindi nakagalaw habang pinagmamasdan si Zephaniah. His pale complexion and bloody red lips stood out among the dim early morning sky.

"What is wrong with the pink and blue combination?" Pumalatak si Infinity kasunod ng pag-ikot ng kaniyang mga mata. Her father doesn't have a taste. For real! "I want to change it." "Okay, do what you want." She cut the line without saying good-bye. Dinampot naman niya ang awditibo na kumukonekta sa secretary niya. "Goo—" "Call all the head staff and bring them to the Hasson room. Now." "Yes, Lad—"

He's a blue guy, like, excluding his skin color, everything about him is just blue. He's the only person who introduced himself to me earlier. I mean, it's not a big deal to me, but they are silently observing my actions and judging my appearance and the whole me. I looked at the word 'Verate' and jumbled it through my mind. "Even if you jumbled those letters, they are all useless," a man with pink hair said and scratched the back of his head. The others agreed with him and, I look at his highness and saw him thinking about it thoroughly. He probably senses that I am looking at him; that's why he turned his gaze on me and, I immediately looked away and clears my throat.

Unti-unti ay may sumilay na malambot na ngiti sa kaniyang labi sabay maingat na isinuot ang isang kulay asul na headband sa ulo ni Anya. "I'm here for Anya."