Novel & Cerita Heirs Kdrama

wika ni Don Felimon makaraang ng ilang sandali o nang makahuma ito sa mahabang pahayag ng asawa. "Step by step, Honey. Mapapauwi natin ang taong iyon. Believe me, in due period of time mapapasakamay din natin ang mga dukumentong hinahanap natin. Remember I am the sole heir of the late Engineer Arevalo and late director of NTA. It means may karapatan ako sa lahat. Ang magagawa natin sa ngayon ay bantayan ang bawat kilos ng bubwit na iyon. All his whereabouts dahil siya ang susi upang mapauwi natin si Tommy. Forget about Yaya dahil nasa atin na siya ever since we became husband and wife." Nakangiti, tumatango ang Ginang habang panay pa rin ang lakad.

Ramdam ko ang init ng hininga niya, ramdam ko ang bigat ng presensya niya na parang tinatabunan ang buong pagkatao ko. “Carry my heir,” malamig niyang sambit. Parang may sumabog sa utak ko. “A—ano?” “Magbubuntis ka,” ulit niya, walang alinlangan. “Ng batang lalaki. Anak ko. Ang magiging tagapagmana ko.” Nanlaki ang mga mata ko. “Hindi… hindi ko kaya. Luigi, please—” “Anything,” agad niyang putol, paalala. “’Yan ang sinabi mo.”

muling tanong ni Brendon. Pakiramdam ni Zaniah ay nakulong siya dahil kahit anong pag-uusapan ay laging bumabalik sa kanya. Kalmado namang sumagot si Conrad, "Ano sa tingin mo, Kuya?" "Ang panganay ay mukhang disente at mayaman, bagay maging asawa. Ang mas bata naman ay isip-bata pa pero may isang kalamangan—balita ko ay paborito siya ng kanyang ama. Ang panganay naman kahit may suporta ng pamilya ng lolo niya, wala na ang kanyang ina kaya wala siyang masyadong hawak na kapangyarihan sa pamilya Javier. Pareho silang may silbi."

Nakangiting sambit ni Andi Moon Nang marinig ni Yesha ang sinabi nito ramdam niya ang pagdampi ng palad sa kanyang ulo nagkaroon siya ng hiya at bahagyang umiwas, pero anuman ang kalalabasan ng DNA test, ngayon na kilala na siya ng matanda, kailangang maging tunay na panganay na anak si Yesha ng Moon Family. Kaya bago pa sila makarating sa bahay, naipadala na ng stylist ang mga bagong damit at kailangan niya sa mansion.

Chrizel felt a renewed sense of hope and determination as she bid Shaira farewell, knowing that she had a steadfast ally by her side. MS_HEART_INKER

"Kung business lang 'to, sana sa iba siya nakipagkasundo. Maraming anak ng mga kumpare ng daddy niya ang handang magpakasal sa kaniya sa isang utos ko lang. Pero ikaw ang dinala niya rito. Isipin mo kung bakit." Iniwan niya ako roon. Umakyat na siya sa taas, kasunod si Yaya Luisa na dala ang ilang gamit. Nakatitig lang ako sa baso ng gatas na lumalamig na sa ibabaw ng mesa. Anong ibig niyang sabihin? Na kaya ako dinala rito ni Sandro dahil... dahil ano? Dahil mukha akong si Mariana? O dahil may guilt siyang nararamdaman para kay Papa? Alinman sa dalawa, walang magandang kahihinatnan para sa akin at sa anak ko.

"Yes doc at pasyente mo ang asawa nang nangiisang anak at taga pagmanana ng GGC. that young man with you is non other Than Edward Luigi Sarmiento Gatchalian.The only Heir of GGC" "Wait, yeah righ kanina ko pa nga napapansin na namumukhaan ko siya.Medyo nagaalangan lang ako kanina pero ng mapagmasdan ko siya ngayon ay siyanga iyong nasa Metro magazine na nabasa ko The Long Lost Hier of Gatchalian Clan" sabi pa ng doctor na tiningnan si Intoy mula ulo hanggan paa.

Blanko akong tumingin sa kanya kaya’t siguro inulit niya ang kanyang sinasabi. “Ano bang nangyari? Anong sinabi niya sa’yo?” Bahagya akong huminga nang malalim. Naalala ko bigla na hindi nga pala alam ni Quen na buntis si Candice. ”Inagaw ko raw si Baron sa kanya.” Nagdikit ang mga kilay ni Quen nang marinig iyon mula sa akin. Agad siyang tumayo at tumabi sa akin. Hinawakan ang pareho kong mga kamay at diretso akong tiningnan sa mata.

Damien Private Hospital Kusang nagising ang diwa ko makalipas ang hindi ko malaman kung ilang oras na. Ramdam ko ang bigat ng aking ulo hanggang sa magmulat ako. Agad bumungad sa akin ang kulay off white na kabuuan ng lugar. Sa kanang parte ng lugar kung saan ako nakalingon nang magising ako ay ang balcony. Mayroong sala set roon at sa gilid ng kama ko ay isang table kung saan naroon ang lampshade. Sa paanan ko ay naroon naman ang sa tingin ko ay pinaka-living room. Sa may bandang kanan na sulok ay ang dining area at sa pinakakaliwa ko ay bumungad sa akin ang isang matandang babae na nakangiti at nakatingin sa akin. Maamo ang kan'yang mukha kaya hindi ko naiwasan na titigan siya hanggang sa

Pero walang naging saysay ang paghahanap niya. "Is her name Grace Demecia right? Parang familiar sa akin ang name niya. Wait! hindi ko lang matandaan kung saan ko narinig. Sabihin ko sa'yo kapag naalala ko na, tumatanda na yata ako dahil mukhang napupurol na ang utak ko. Kaya ikaw, kung ako sa iyo kahit magkaroon man lang ng anak sa ibang babae gawin mo. Aanhin mo ang kayamanan mo kung wala ka naman tagapagmana. Think about it!" Nagpaalam na ito na babalik sa venue dahil tinatawag na ito ng bride.