Hermana Bali Monologue Script Novels & Stories

Isang malutong na sapak ang iginawad ni Hera sa pisngi ng dating kaibigan. Naluluhang idinampi ni Althaia sa namumula niyang pisngi pagkatapos, ngumiti ng mapait. "Call me whatever you want, Hera. Kahit ano pa'ng gawin mo, hindi na babalik si Calista."

My bantang ani ni Herius. "Enough. Haiden, apologise to your brother."utos ni Hellga. Mabilis siya nilingon ng dalawa. "HAHAHAHAHAHA!" pero madali lumipat ang attention sa magaling kong asawa kung makatawa ay para bang isa biruan lang ang nanyayari. Seriously what's going?

Hindi ko mapigilang mapa-halakhak sa kanya. “Did you hear me shouting here? In front of this people? ‘di ba ikaw ‘yong sumigaw? At dahil ikaw ‘yong sumigaw… ikaw ‘yong baliw!” namilog naman ang kanyang mga mata dahil sa sinabi ko sa kanya. totoo rin naman kasi na siya ang baliw eh! Hindi niya yata alam kung ano ‘yong baliw eh? Mabilis ko namang nahawakan ang kanyang kamay nang akma niya rin sana akong sampalin.

Kaya ba niyang sabihin sa binata na hindi ito ang ama? "Jericho, please, hayaan na lang natin ang sarili nating lumaya. Tapos na ang punto ng buhay natin na mahal natin ang isa't isa at iyon ang dapat nating tanggapin." Aatras pa sana siya pero agad nahawakan ni Jericho ang mga balikat niya. Hindi niya alam kung saan ibabaling ang mga mata. "Sabihin mo sa akin, Monica."

Parang alam niya na kung sino ang peste sa bahay ng mga Herrera. “I've got my eyes on you. Leave the child alone or your soul will be the one to leave your body.” Huling sabi niya at tinalikuran niya na ang mga ito. Tangina, hindi niya alam pano ibalik sa pagkakasafety ng baril! Hindi pa man din siya tinuturuan ng kaniyang ama kung pa’no. Kaya nang makarating siya sa pwesto nila, ang nakakunot na noo ng kaniyang ama ay mas lalo pang nangunot at ang mahinang pagbulong ng kaniyang mommy ang kaniyang narinig.

Dali- dali siyang umahon mula sa putikan at mabibilis ang hakbang na nilapitan ang heredera. "Senyorita?" aniyang may pag-aalala sa boses. "Pael, there is something on my leg." anang dalaga nang lingunin sya. Inangat nito ang laylayan ng suot na bistida upang ipakita sa kanya ang sinasabi nito. "It's a dark pear-shaped worm, I tried to pull this living thing out of my skin, but it sucked." wika pa ni Rada na ni hindi man lang kinabakasan ng pagkabahala o munting takot man lang.

assistant"> Parang gumuho ang buong mundo ni Billy sa loob lamang ng ilang segundo. Nakatayo siya sa gitna ng silid, ngunit pakiramdam niya ay nawalan siya ng balanse. Ang bawat salitang binitawan ng director ay parang paulit-ulit na umuukit sa kanyang isipan—mga katotohanang matagal niyang hindi alam, o marahil ay pilit niyang hindi pinansin. “Si Hera…” Mariin niyang binanggit ang pangalan, na para bang iyon ang ugat ng lahat ng sakit na kanyang nararamdaman.

I am now curious, what the next chapter would be? THIRD PERSON’S POV “SIYA nga si...Hera,” bulong ni Kaisei at napahigpit ang hawak sa hairpin na hindi pa rin niya ibinabalik sa dalaga. “Hindi porket nagawa niyang makausap ang Bathala ay siya na ang hinirang.” Narinig niya ang pagsalita ng kapatid na si Jin. Hindi niya ito pinansin. Bagkus ay pinanood niya ang dalaga na maglaro sa ilalim ng ulan na tila batang tuwang-tuwa.

“Hindi na ako nakapag-samsam dahil biglaan ang inyong pagdalaw.” Ngumiti ako dito. “Naku! Wala pong anuman iyon. Kami po dapat ang mahiya dahil hindi po kami nagsabi.” inabot ko ang kamay niya at nagmano din. “Ako po si Hermina.” Abot-mata itong ngumiti sa akin at tumango. “Ano ba ang inyong sadya rito? Napakagara pa ng iyong kasuotan. Marurumihan lamang iyan, hija.”

ani Ate kaya napakamot na lang ako sa aking mga palad. Katulad nga ng inaasahan, talagang nagtatampo ang mga ito sa akin. Madalas ay excited ang mga ito kapag umuuwi ako pero ngayon, para lang akong hangin sa kanila. Hindi ko maiwasan ang mapanguso habang sinusuyo ang mga ito. Pinakita ko pa ang ilang pasalubong na galing sa Bali subalit nanatili lang silang tahimik na nag-uusap-usap. “I’m sorry that I didn’t say about my husband,” ani ko na hindi mapigilan ang mapanguso. Napatingin naman sila sa akin habang naniningkit ang mga mata ngayon.