Hermana Rufa Noli Me Tangere นิยาย & เรื่องราว

mahabang litanya ni Herold sa kanya habang tumititig siya ng malalim sa mala anghel na mukha ni Safira habang naglalakad sila. "Alam mo, ang dami mong litanya eh.... bakit hindi mo na lang diretsuhing sabihin na gusto mo ako?" Tumitig ng pabalik at malalim si Safira sa kanya habang naglalakad pa rin sila sa isang maliit na iskinita.

I mean pwedeng umulit sa race yung first player and so on. At ngayon buo na ang mga verses namin pero ang nanguna ay sina sister Mia. Ang bible verse na napunta sa amin ay.. Matthew 6:3 (NIV) 3 But when you give to the needy, do not let your left hand know what your right hand is doing. "That marks the end of our activity for this day. Sana nag enjoy kayong lahat at naging masaya kayo na naging parte ng aming Youth Camp.

sagot ko. "Mabait kang bata Veronica kaya ka binigyan ng ganito kalaking biyaya ng panginoon. Hangad namin ng TAtay mo ang iyung kaligayahan. Huwag mo na kaming isipin pa dahil maayos na ang kalagayan namin dito. Masaya na kami sa kung anong meron kami ngayun at habang buhay namin itong ipagpapasalamat sa iyo at sa pamilyang kumupkop sa iyo. Sa asawa mo na si Rafael na hindi nagsasawang alamin kung ano ang mga pangangailangan namin dito sa probensya......."

Niyakap niya ako ng mahigpit at ganun din ako. Nagpalakpakan naman ang nakikinig. Naglakad naman ang pamangkin ko dala-dala ang mga singsing. Pero ang mga mata ko ay naka’y Rome, punong-puno ng luha at hindi makapaniwala na pagmamahal na ulit ang tingin ni Rome sa akin. “Bless, O Lord, these rings which we bless in your name. So that those who wear them may remain entirely faithful to each other, abide in peace and your will, and live always in mutual charity. Through Christ our Lord.”

ngumuso naman si Madam Meran sa akin. Sayang at hindi ko nakikita ang reaksyon ngayon ni Rufus. “I'm really really sorry, Madam Meran.” sinserong sabi ko. “Dear, it's okay. I'm not mad at you. Saka sanay na ako sa batang 'yon. Marami talagang nakakaaway si Mariah simula pa noong nag-aaral pa siya sa St. Nicholas.” sabi naman ni Madam Meran.

"Buhay ang lalakeng mahal ko." Ang mga salitang iyon ay tila kumukulong asido na sumunog sa natitirang pride at poot ni Niguel. Isang malakas, garalgal, at basag na daing ang kumawala sa lalaki. Hindi na niya kinaya. Tinalikuran niya ang lahat ng kasinungalingan sa utak niya. Sininggaban niya muli ang mga labi ni Seraphina, mas malalim, mas desperado, at siksik sa uhaw. H******n niya ang leeg nito, ang balikat nito, nag-iiwan ng mga maiinit at mapupulang marka na magsisilbing patunay ng kanyang walang-hanggang pagmamay-ari. Bawat daing at halinghing ng dalaga ay tila musika sa pandinig ng nag-aalab na "Diyos ng Digmaan."

Sinamaan niya ito ng tingin at binalaan pero ngumisi lang ito at nagsimulang pumikit. "Lord, sana po magkaroon nang jowa ang kaibigan ko. Sana Lord, hindi na siya man hater at sana Lord, bilisan niyo po ang pagbigay sa kaniya ng lalaki dahil trenta na ho siya. Ayukong mamatay siyang virgin and never been touch, Lord. Amen!" Bigla nitong hinihipan ang kandila.

Kung ganito kalapit ang mata niyang kahit madilim ay kumikislap na parang siya mismo ang gabi? “I’m such a jerk… please forgive me,” tuloy niya, at parang dinudurog ang boses niya sa pagsabi niyon. “It won’t happen again. Hindi ko na uunahin ang galit ko from now on.” Napalunok ako. Seriously? Siya ang nagsasabi niyon? Si Rafael na laging puno ng pride? Ruthless? “Just—”

“Imposible. Hindi niya ‘yon magagawa kay papa at sa pamilya namin. Walang kwenta ang mga sinasabi mo, Anderson!" “I already gave you the truth, Rafael. Nasa sa'yo na kung paniniwalaan mo ako o kahit man lang ang laman ng USB na ‘yan o hindi pero sana…huwag mong sayangin ang buhay na inilaan ni Gracia para lang makalap ang lahat ng nilalaman niyan. Kung hindi lang kayo importante sa buhay niya, marahil ay buhay na buhay pa rin siya ngayon. Kung hindi lang niya nais bigyan ng hustisya si Nicollo, matagal na sana siyang nakahanap ng ibang lalaking magmamahal sa kaniya sa kabila ng nakaraan niya. Mag-isip kang mabuti, Rafael. Alam kong matalino k—- Shít!"

Marahan at unti-unti nitong binaklas ang mga kamay ng dalaga mula sa pagkakayakap. "Ang atensyon at pagmamahal ay kusang ibinibigay ng bukal sa loob. Hindi ito ipinipilit o kailangan ipagmakaawa. Huwag mong gawin ang ganitong kababaan senyorita. Maraming higit na nababagay sayo." Impit na napaiyak si Rada na nauwi sa paghagulhol. Naikuyom na lamang ni Rafael ang mga palad kasabay ng pagtagis ng kanyang mga bagang ay mabilis syang tumalikod.