Donya Consolacion Noli Me Tangere Novels & Stories

"Sige, Donya Juana. Mag-iingat kayo sa daan at nawa ay gabayan kayo ng ating Diyos sa inyong paglalakbay," "Paalam po," huling isinampit ni Donya Juana na may isang malumanay na ngiti at bahagyang pagyuko ng ulo. Matapos makapagpaalam ay pumasok na sa loob ng kanyang karwahe ang matandang donya. Sumunod namang pumasok rin ang kasama niyang alila. Isang pitik naman ng lubid sa balat ng kabayo ang ginawa ng kutsero at dito ay sinimulan nang lumakad ng hayop hila ang nakakabit na degulong na karwahe na siyang nagpausad dito. Tinanaw pa ni Padre Mariano sa may entrada ng capella ang pag-alis ng sinakyang karwahe ng matandang donya at nang makalayo-layo na ito ay naisipan na rin ng matandang Pili

mala-demonyong wika ng Donya sa kanyang sarili na punong-puno ng pagka-poot at galit. Ang Donya Gracia na siguro ang taong pinaka-ganid sa lahat. Handa nitong gawin ang lahat ng bahay makuha n'ya lamang ang mga bagay na gusto n'ya. Kasali na doon ang pagpapakasal kay Cloudia at Sean. Gusto n'yang magkatuluyan ang dalawa dahil nais n'yang mas mapalago ang kanyang farm. At ang alak na gagawin ni Sean ay aabot sa ibang bansa. Subalit ang lahat ng iyon ay naudlot kaya handa s'yang gawin ang lahat makuha lang ang mga dapat ay kanya. Wala s'yang pakialam sa mga taong masasaktan kahit ang isa rito ay ang walang muwang na sanggol na nasa loob pa lamang ng sinapupunan ni Laura. Donya Gracia is an amb

awat naman ng Ina nya. "how can I calm down? ninong is leaving me with no choice again. at ano? kunsensya ko kung Hindi makukuha Ang mana? hinding-hindi mangyayari Ang gusto ni ninong. mark my word!" tumayo na si Diego at balak nyang umalis dahil masyado na syang naiirita sa topic nila. "you stay, Diego. Hindi naman ako makakapayag na Hindi ka magpakasal Kay Donna. you have to return the favor."

"Fúck! I almost fúck her!” "Oh my God! I'm sorry! Naistorbo ko ba kayo, hijo?” ani Donya Rehina mula sa kabilang linya. "No, lola. It's not what you thin—" “Go ahead. Fúck her and give me a grandson or a granddaughter, hi—” "Lola!” "I'll end this call. Itetext ko na lang sa'yo kung ano ang importanteng sasabihin ko. Sige na. Ituloy niyo na ‘yan.” Tatawa-tawa pa si Donya Rehina sa kabilang linya.

mahabang kwento ng donya na parang wala doon ang lalaki. “Tingin ko nga po,” sagot naman niya at pailalim na tiningnan si Sebastian. Narinig niyang tumikhim ito. “’Ma, I’m still here. Pag-usapan niyo na lang ako ‘pag wala na ako sa harap ninyo,” ang marahang saway nito sa ina. “What? I’m just telling Candice the truth. You exactly inherited your Papa’s character,” ang di nagpapatalong sagot ni Donya Consuelo dito.

Hindi ko alam pero ako ay napaibig sayong mga mata Sa buong buhay ko ngayon ko lang naramdaman ang saya Pero iba ka sa akin, at alam kong hindi na tayo muling magkikita Kahit na ganon, nagawa ko namang iguhit ka Sana muli tayong magkita para mas lalo kitang makilala Hindi ka na matanggal dito sa aking isipan, kaya ito ako, tumutula Ngayon lang ako nahibang sa isang lalaking bigla-biglang susulpot sa kagubatan Ngayon lang bumilis ang pintig nito, at ako ay kinakabahan Te amo señor Esperemos encontrar nuestro camino de regreso Entonces puedo decir cómo se siente (Mahal na ata kita, Ginoo Sana ay pagtagpuin muli ang ating mga landas Para masabi ko kung ano itong nararamdaman)

sabi ing dalaga. Napairap si Donya Soledad,“Sa totoo lang nahihirapan na ako sa batang iyon, ginawa ko na ang lahat umabot na nga ako sa konotrata ka diba? Hayaan mo susubukan ko siyang kausapin at sasabihin ko sa kanya na huwag na uliting gawin iyon. Ngayon, may kailangan akong sabihin sa iyo.” Inalalayan ni Donya Soledad si Amara na umupo sa isang upuan sa kusina. Pagkatapos ay umupo rin siya sa tabi ni Amara at tumingin dito nang diretso sa mga mata.

Dahil lang kumain ako ng isa pang extra na paa ng manok kaysa sa kapatid kong lalaki, pinalayas ako ng tatay ko mula sa bahay sa gitna ng isang snowstorm. Noong tumagal, ang tatay ko na isang archeologist ay nahukay ang aking katawan. Dahil sa nawawalang ulo ko, hindi niya ako nakilala. Kahit na noong nakita niya ang katawan ay may parehong mga peklat na meron ako, wala siyang pakialam. Pagkatapos, ang nanay ko ay kinuha ang aking puso at pinakita ito sa kanyang mga estudyante. “Ngayong araw, pag aralan natin ang puso ng isang taong may congenital heart disease.” Minsan niyang sinabi na makikilala niya ako kahit na anuman ang itsura ko. Mama, ngayon at ang tanging natitira sa akin ay ang

Hindi alintana ng dalaga ang pagod at pawis sa pag-akyat sa gusali para sa kaibigan. "Laban lang Jolie!" Hanggang, napahinto siya saglit. Hinihingal na siya sa kakatakbo at pag-akyat ng hagdan. Isang palapag nalang at makakamtan na niya ang tagumpay. "Kaya mo ito Jolie! Kunti nalang!"

Donya Estrelita ,sobrang paghihirap ng anak ko, kaya natural lang na magdusa din sila! "Okey” tumango si Donya Estrelita , "Kung gayon, tatanungin kita muli, totoo ba ang sinabi Hector tungkol kay Maika?” bago pa makapagsalita muli si Noel ay direkta siyang tinanong ni Donya Estrelita. "Kilala mo ako ,hindi ako madaling lokohin. Kung lolokohin mo ako kahit na isang beses lang, huwag mo na ulit akong lalapitan. At marami akong paraan para patunayan kung sino ang nagsisinungaling!"