Hiatus In Tagalog Novels & Stories

Halos hubot-hubad na kaming dalawa. Naging mas mapusok pa siya lalo sa paghalik sa akin. He slid his tounge to my mouth and begin to moan! Unti-unti niya akong pinahiga sa kama at patuloy sa paghalik sa aking labi at paglamas sa aking katawan. Hanggang sa maabot namin ang pinakadulo ng aming distinasyon na dahilan upang sabay kaming umungol sa isat-isat.

Napakagat ako ng labi. "You want it that much, hm?" his soft voice echoed into my mind. Lalo lang akong nalunod sa aking pagnanasa ng dahil doon. "Please..." pagmamakaawa kong sabi. "I'm not yet done with the teasing, baby." Napakagat ako ng labi ng bumaba ang kanyang halik.

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.

Ano kaya'ng breed? "Ano'ng itatanong mo?" Umupo ako sa wooden stool na naroon at tumingala sa mga bituin. Bigla akong nakaramdam ng lungkot sa di-maipaliwanag na dahilan. "Naalala mo 'yong huli nating pag-uusap? Tinanong mo ako kung na-meet ko na ang parents niya." "I remember that."

halos malakas lang sa normal ang tinig ng bata. Nakaramdam ng hindi magandang kutob si Dhalia, halos pigil na ang paghinga nito. Tila pinupukpuk na rin ng martilyo ang ulo niya, kaya para makaramdam siya ng kirot at pamamanhid. Tila may dumagan na mabigat na bagay sa dibdib niya ng mapag-alaman niyang tama ang hinala niya. "A-ang Papa m-mo ba a-ng may g-gawa nito, anak?"nanginging at puno ng pagkasuklam ang tinig ni Dhalia.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Mamaya na lang niya ito tatanungin 'pag mahimasmasan na. Samantalang ilang sandali pa ang lumipas, hanggang ang paghagulhol ni Kiah ay naging paghikbi na lang. Napapahiyang bumitiw ang dalaga sa pagkakayakap sa binatang amo. Lihim pa niyang sinisi ang sarili dahil sa walang sabi-sabing pagyapos rito. Ano ka ba naman, Hezekiah! Maaari namang umiyak lang. Bakit yumakap ka pa? Nakakahiya ka! "So tell me Kiah, what's happen? Bakit nandito ka sa Manila? 'Di ba nasa province ka?" tanong ni Akihiro sa kan'ya.

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.