History Event Philippines Novels & Stories

Ang digmaang Pilipino laban sa hukbo ng mga Hapon na nais manakop sa kanilang bansa. Katatapos pa lamang nilang magwagi sa naganap na pagsugod ng mga sundalong Hapon na nagtangkang pumasok sa lalawigan ng Leyte. Ngunit hindi nila hinayaang magtagumpay ang mga kaaway na makapasok sa lugar nila. Ipinaglaban nila ang kanilang lalawigan gamit ang kanilang mga armas at tapang ng loob. Sa mahigit na apat na oras nilang pakikipagbakbakan sa mga kaaway na sundalo ay nagawa rin nila mapaatras ang mga ito. Tuwang-tuwa sila kaya naman pagbalik nila sa kampo nila ay nagpakain siya ng maraming pagkain na hiningi niya mula sa pamilya niya sa bayan.

Panimula ko. "Martial law the law applied in occupied territory by the military authority of the occupying power. The law administered by military forces that is invoked by a government in an emergency when the civillan law enforcement agencies are unable to maintain public order ang safety." Si Budang habang pinapaliwanag ang nasa chart. Nagtuloy-tuloy lang kami sa pagsasalita. "In the Philippines. President Marcos imposed martial law on the nation from 1972 to 1981 to supress increasing civil strife ang the threat of a communist take over following a series of bombing in manila."

naiiling na tawa ni dad. "But in the Philippines in some other part or provinces, diba bawal din yan anak?" tanong ni mom. "Ahm yes mom, I think so, kasi Philippines had been invaded by other countries way back in the past that's why we were able to adopt diffirent culture and tradition of the other parties." I remember the Christian religion was came from spain and that is why there are some Americans and half Spanish that lived in the Philippines. "You really are a genius baby." natatawa at proud na anas ni mom.

"Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?" Tumango ito. "Yes, mother superior said it's a tropical group of islands, near Pacific ocean and I learned that Philippines has three main parts, the Luzon, the Visayas and the Mindanao. I wonder, how does Philippines look like." Dagdag pa nito. "Don't worry Quil, we will visit Philippines, soon." Sabi pa ni Mara rito. Ngiti lang ang isinagot ko sa kanila. Hindi kasi alam ni Mara na hindi na ako pwedeng bumalik sa Pilipinas, dahil sa paningin ng lahat ng tao doon, I am peacefully gone for once.

Maria sighed deeply before she talk,hinawakan nito ang dalawa niyang kamay. “ I don’t really know what exactly happened,but I heard from one of your father's men that they are going in the Philippines . Hindi ko alam kung ano ang gagawin nila doon,pero kinutuban ako.So I ask my friend to spy for me,nalaman kong buhay ka. Imagine my happiness when I heard that.” Nakangiti ito pero may luhang umalpas dito,mabilis na pinahiran ni Maria ang luha nito at umiling.

Third Person's POV Ito na siguro ang pinaka masayang birthday celebration ni Marga. Napaka daming tourist spots ang nais nilang bisitahin ngayong araw pagkagising pa lamang. "Saan ang punta natin?" tanong ni Trixie habang nagkakabit ng seatbelt. "I'm thinking of Fort Pilar. May museum do'n, baka magustuhan niyo. They say that Fort Pilar, is a 17th-century military defense fortress built by the Spanish colonial government here in Zamboanga."

seryosong sagot ni Papa. Tinignan ko ng seryoso si Papa. Ito ang unang pagkakataon na nakita ko at hindi sa litrato lang. Umiling ako kay Papa at ayokong marinig ang lahat ng sinasabi n'ya. Wala akong sinabi at naglakad ako palayo sa kan'ya. Hindi ko maintindihan ang gusto n'ya. Pinapunta n'ya ba ako dito sa Manila para itaya ko ang buhay ko sa mga taong kahit kailan ay hindi ko naman kilala.

Nagsimula ito sa titulong 'Lone Wolf Sentinel' na ibinansag lang sa kanya ng kanyang mga kahukbo, kung saan nakilala ang husay niya sa pagpaslang sa hukbo ng mga kalaban nang mag-isa, sa mismong kampo ng mga ito. Sa edad na dalawampu ay nagdulot na ng hilakbot at bangungot si Luther sa mga kalaban nila sa digmaan. Wala nang dayuhan pa ang nangahas na pasukin ang border ng Pilipinas dahil sa kanya. Maging na ang pinag-aagawan ng ilang bansang teritoryong pagmamay-ari talaga ng Pilipinas ay ipinaubaya na ng mga ito, sa takot na maubos lang kanilang hukbo.

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

Hindi ko na napigilan ang pagtanong. She looks at me, "it's blue for you darling coz ur a princess of Hertzbegh palace." Umupo ito sa harap ng lamesa saka kumuha ng Quill feather pen, it uses to write but only oldies people uses that. Panahon pa ata ni Rizal. I never expected na ginagamit parin 'yan ngayon. Isa kasi and Quill feather pen ang nahalungkat ko sa loob ng bag.